این عوامل میتوانند سرعت پیرگوشی را افزایش دهند؛ احتیاط کنید
مدیر گروه شنواییشناسی در دانشگاه علوم پزشکی شیراز اظهار داشت: پس از پرفشاری خون و آرتریت، پیرگوشی بهعنوان سومین بیماری عمده پزشکی در میان سالمندان شناخته میشود.
دکتر «افسانه دوستی» ادامه داد: اگرچه برخی از عوامل خطر نظیر سن، وراثت، نژاد و جنسیت غیرقابل تغییر هستند، اما عوامل قابل تغییری وجود دارند که با رعایت آنها و اجتناب از مواجهه با آنها، میتوان از پیشرفت این مشکل در سیستم شنوایی جلوگیری کرد.
وی از جمله مهمترین عواملی که بر ایجاد پیرگوشی تاثیر میگذارند، به قرار گرفتن در معرض صدا (نویز)، سیگار کشیدن، تروما (ضربه و آسیب) و استرس اشاره کرد.
دکتر دوستی بیان کرد: برخی بیماریها یا شرایط میتوانند موجب ایجاد یا تشدید کاهش شنوایی در سنین بالا شوند، که از جمله این بیماریها میتوان به بیماریهای مغزی-عروقی، بیماریهای قلبی-عروقی، دیابت نوع دوم، کاهش عملکرد شناختی، فشار خون بالا، کلسترول بالا، هیپوکسی و دیابت شیرین اشاره کرد.
نقش شنواییشناسی در کمک به بیماران پیرگوش
این متخصص شنواییشناسی مطرح کرد که شنواییشناس با انجام ارزیابیهای شنوایی، نوع و شدت کمشنوایی را تعیین کرده و پس از آن به مداخله (درمان) میپردازد. وی گفت: تجویز وسایل کمک شنوایی نظیر سمعک و آموزش مهارتهای ارتباطی به فرد سالمند و خانوادهاش کمک میکند تا با شرایط جدید هماهنگ شوند.
به گفتهی دکتر دوستی، عدم درمان کمشنوایی میتواند عواقب روانی و اجتماعی همچون احساس تنهایی، افسردگی، اضطراب و انزوای اجتماعی به همراه داشته باشد؛ به علاوه، تحقیقات اخیر نشان میدهد که کمشنوایی در سالمندان با افت شناختی و افزایش خطر زوال عقل مرتبط است. بنابراین، مداخلات شنوایی میتوانند به کاهش سرعت این روند کمک نمایند.
این دکترای شنواییشناسی تصریح کرد: شنواییشناس میتواند با آموزش تمرینهای تعادلی، به بهبود اختلالات تعادلی ناشی از مشکلات گوش داخلی و سیستم عصبی مرتبط با آن یاری رساند و از بروز مشکلاتی نظیر زمین خوردن که بهعنوان یکی از چالشهای عمده در سلامت عمومی سالمندان شناخته میشود و میتواند عوارض جدی و حتی غیرقابل جبرانی در پی داشته باشد، جلوگیری کند.
منبع: وبدا
