محسن نامجو پس از دو دهه به دیار خود بازگشت

نامجو در ویدئویی که اخیراً منتشر کرده است، تصریح کرد که پس از سال‌ها زندگی در دیاری دیگر، عزم بازگشت به وطن را دارد. او در این ویدئو بیان کرده است که «این پیام زمانی منتشر خواهد شد که یا در پرواز به سمت تهران باشد یا به سرزمین خود رسیده باشد.»

در توضیح این تصمیم، نامجو به سال‌های دوره دوری از وطن اشاره کرده و اعلام کرده که «در این مرحله از زندگی، بودن در وطن و در کنار خانواده، خواهران، اقوام و دوستانش برایش از هرگونه فعالیت موسیقی یا فرهنگی در ایران مهم‌تر است. او همچنین بیان کرده است که امیدوار است سال‌های آتی را در کنار نزدیکانش بگذراند.»

نامجو یکی از چهره‌های شناخته‌شده در عرصه موسیقی تلفیقی ایران است که حرفه‌اش را از دهه ۱۳۸۰ و در بستر موسیقی زیرزمینی تهران آغاز کرد. در سال‌های ابتدایی فعالیتش، او در محافل کوچک، محیط‌های دانشگاهی، کافه‌ها و تجمع‌های خصوصی به اجرای موسیقی می‌پرداخت و بسیاری از آثارش پیش از انتشار رسمی، به صورت غیررسمی و از طریق اینترنت و فایل‌های MP ۳ میان مخاطبان توزیع می‌شد.

این روش به نامجو این امکان را داد که حتی پیش از عرضه نخستین آلبوم رسمی‌اش، در میان شنوندگان موسیقی زیرزمینی شناخته شود. آلبوم «ترنج» که به عنوان اولین اثر رسمی او به حساب می‌آید، در سال ۱۳۸۶ منتشر شد و مجموعه‌ای از قطعات آن پیش از عرضه رسمی بارها در اینترنت شنیده و دانلود شده بود.

از ابتدای کارش، سبک نامجو بر اساس ترکیب عناصری از موسیقی ایرانی با ژانرهای موسیقی غربی پایه‌گذاری شده بود. او با ادغام فواصل و تحریرهای آواز ایرانی و سازهایی چون سه‌تار با ریتم‌ها و الگوهایی از بلوز، راک و جاز، شیوه‌ای نوین در خوانندگی را معرفی کرد که با قواعد سنتی آواز ایرانی متفاوت بود.

رویکرد متفاوت او در استفاده از تحریر، تغییر شکل صداها، لحن‌های نزدیک به مکالمه و فریاد، و قرار دادن واژه‌های روزمره در کنار شعر کلاسیک فارسی، از ویژگی‌های بارز زبان موسیقایی نامجو به شمار می‌رود. او در آثارش به اشعار شاعران نامدار کلاسیک نیز استناد کرده و زبان روزمره و سبک بیان خاص خود را به کار بسته است.

این جوانب نوآورانه از همان سال‌های ابتدایی با واکنش‌های متفاوتی مواجه شد. برخی منتقدان و دوستداران موسیقی سنتی، شیوه آوازخوانی و ترکیب سبک‌های متنوع در آثار نامجو را به معنای فاصله‌گرفتن از قوانین موسیقی ایرانی و تخریب سنت‌های آن بنظر می‌رسیدند. ادغام شعر کلاسیک با بیان‌های غیررسمی، صداهای غیرمتعارف و واژه‌های روزمره نیز به اعتراضاتی در بین برخی علاقه‌مندان موسیقی و ادبیات انجامید.

نامجو در سال ۱۳۸۶ از ایران مهاجرت کرد و به فعالیت‌های موسیقایی‌اش در خارج از کشور ادامه داد. در این سال‌ها، بخش زیادی از حرفه‌اش را در اروپا و سپس آمریکا پی گرفت.

اکنون پس از تقریباً ۱۹ سال، انتشار پیام ویدئویی جدید این هنرمند، بار دیگر نام او را در عرصه موسیقی ایران مطرح کرده است؛ بازگشتی که هنوز جزئیاتی در مورد چگونگی ادامه فعالیت‌های هنری‌اش در داخل کشور منتشر نشده است.