کشف حقیقت بیماری بازیگر معروف پس از دو دهه سکوت

این خبر که نخستین بار از طریق یک ویدیو در فضای مجازی منتشر شد، با واکنشهای گستردهای از سوی کاربران مواجه گردید و مرة دیگر موضوع بیماریهای خودایمنی را به بحث گذاشت.
بوز در این ویدیو که در حین یک دوره سمزدایی در اتریش ضبط شده، افشا کرد که نزدیک به ۲۰ سال است که با بیماری پسوریازیس مبارزه میکند. او تصریح کرد که در این مدت، تلاشهای زیادی برای درک و درمان این بیماری انجام داده، اما هرگز آمادگی و جسارت لازم برای سخن گفتن درباره آن را نداشته است. اما حالا، او تصمیم گرفته تا تجربهاش را به اشتراک بگذارد، با امید به اینکه این کار میتواند به دیگران روحیه بدهد و نشان دهد که آنها در این مبارزه تنها نیستند.
او در شرح تأثیر این بیماری بر زندگیاش بیان کرد که پسوریازیس «نمیکشد، اما آزاردهنده است» و اثرات آن را بر جنبههای مختلف زندگی، از جمله خودباوری و روابط اجتماعی، بسیار جدی توصیف کرد. بوز افزود که از دوران نوجوانی ناچار بوده تا برای پنهان کردن ضایعات پوستیاش، لباسهای بلند بر تن کند و حتی های مربوط به پوشش خود نیز تحت تأثیر این بیماری قرار گرفته است.
این بازیگر همچنین تأکید کرد که حضورش در برنامه سمزدایی در اتریش بهمنظور کاهش وزن یا بهبود ظاهر نبوده است، بلکه هدف اصلیاش ارتقاء وضعیت سلامت و کنترل بیماری بوده است. او به احتمال وجود ارتباطی میان سلامت روده و وضعیت پوست اشاره کرد و ابراز امیدواری کرد که با بهبود عملکرد دستگاه گوارش، علائم پسوریازیس کاهش یابد.
انتشار این ویدیو واکنشهای مثبت و حامی بسیاری را در شبکههای اجتماعی به دنبال داشت؛ بسیاری از دنبالکنندگان او پیامهای همدلی و حمایت ارسال کردند و برخی دیگر از اینکه یک شخصیت مشهور به طور صادقانه درباره چنین موضوعی صحبت کرده، ابراز خرسندی کردند. در عین حال، این موضوع بار دیگر بحث درباره بیماریهای مزمن و خودایمنی و نیاز به آگاهیرسانی و حمایت اجتماعی از مبتلایان را مطرح کرد.
پسوریازیس یک اختلال پوستی مزمن است که با علائمی چون قرمزی، پوستهریزی و خارش شناخته میشود و معمولاً دورههایی از بهبود و تشدید را پشت سر میگذارد. درمان قطعی برای آن وجود ندارد و مدیریت بیماری نیازمند ترکیبی از درمانهای پزشکی و تغییرات در سبک زندگی است. موگه بوز با بهاشتراکگذاری تجربه شخصیاش، پیامی روشن ارسال کرد: «سکوت در مورد بیماریها قابل شکست است و میتوان با گفتگو، همدلی و آگاهی، بار روانی آنها را کاهش داد.»
منبع: دیروزبان



