ادویه محبوبی که به کاهش نفخ و بهبود مشکلات گوارشی کمک میکند
دکتر ریحانه علیپور، متخصص در حوزه طب سنتی ایرانی، به بررسی ویژگیهای درمانی آویشن پرداخت و اظهار داشت: این گیاه کوچک و خوشبو یکی از کارآمدترین داروهای طبیعی برای درمان مشکلات گوارشی نظیر تخامه (رودل)، نفخ و آروغهای ناخوشایند محسوب میشود.
او همچنین تصریح کرد: از منظر طب سنتی، آویشن دارای طبیعت گرم و خشک است و برای آن دسته از افرادی که پس از مصرف غذاهای سنگین، همچون کلهپاچه یا حلیم دچار احساس سنگینی، سوءهاضمه و دلدرد میشوند، بسیار مفید به شمار میآید. نوشیدن دمنوش آویشن بعد از میل کردن غذاهای چرب و سنگین میتواند به بهبود هضم و جلوگیری از تجمع مواد غذایی در معده کمک شایانی نماید.
این متخصص توصیه نمود: افزودن پودر آویشن به غذاهای فستفودی میتواند به خنثیسازی اثرات منفی این غذاها یاری رساند. این گیاه نه تنها به تقویت معده کمک میکند، بلکه با کاهش فرآیند تخمیر غذا در معده، در رفع آروغهای بدبو و نفخ نیز موثر است.
خواص دارویی متنوع آویشن
دکتر علیپور همچنین به ویژگیهای ضدمیکروبی و ضدقارچی آویشن اشاره کرده و بیان کرد: این گیاه با وجود ترکیبات آنتیاکسیدانی، در تقویت سیستم ایمنی بدن، درمان سرماخوردگی، سرفه و گلودرد نقش بسزایی ایفا میکند. آویشن دارای خاصیت خلطآور و ضدالتهابی است و در ترکیبات شربتهای ضدسرفه و داروهای گیاهی برای مقابله با عفونتهای تنفسی استفاده میشود.
آویشن و مزاج افراد
با توجه به اینکه آویشن دارای طبیعتی گرم و خشک است، مصرف زیاد آن برای افراد گرممزاج (به ویژه صفراویها) توصیه نمیشود و ممکن است محرک افزایش دما بدن، خشکی گلو و حتی شدت گرفتن سرفههای خشک گردد. بنابراین، در طب سنتی پیشنهاد میشود که آویشن به همراه گیاهانی با مزاج ملایمتر مانند عناب، سپستان، بنفشه و ختمی مورد استفاده قرار گیرد تا اثر آن متعادل شود.
موارد احتیاط و منع مصرف آویشن
– زنان باردار و شیرده باید از مصرف بیش از حد آویشن بپرهیزند، چراکه ممکن است منجر به تحریک رحم و افزایش خطر سقط جنین شود.
– افرادی که به گیاهان خانواده نعناع (مثل پونه و رزماری) آلرژی دارند، ممکن است به آویشن هم واکنش منفی نشان دهند.
– افراد مبتلا به بیماریهای قلبی، اختلالات انعقادی یا کسانی که تحت درمان با داروهای رقیقکننده خون یا شیمیدرمانی قرار دارند، باید پیش از استفاده از آویشن، با پزشک خود مشورت نمایند.
جمعبندی
آویشن نه فقط به عنوان یک ادویه خوش عطر برای طعم دهی به غذاها شناخته میشود، بلکه به عنوان یک درمان طبیعی موثر در بهبود عملکرد سیستم گوارشی، کاهش نفخ، درمان تخامه و آروغهای بدبو نیز حائز اهمیت است. با این حال، برای بهرهمندی ایمن از خواص آن، ضروری است که مزاج خود را شناخته و احتیاطات پزشکی را مدنظر قرار دهیم.
