بوگاتی: خودرویی که هنوز در خاطرات باقی مانده و می‌درخشد+ تصاویر

به نقل از بهداشت نیوز، موزه اتواشتات در همسایگی کارخانه فولکس‌واگن، صرفاً یک نمایشگاه ماشین نیست، بلکه نمایشی از جاه‌طلبی‌های بی‌حد و مرز این گروه صنعتی به شمار می‌رود. بسیاری از پروژه‌هایی که در دوران رهبری فردیناند پیِش به وجود آمدند، هرگز به مرحله تولید انبوه نرسیدند؛ اما همین نمونه‌های منحصر به فرد نشان‌دهنده این هستند که مرزهای مهندسی تا چه حد جابه‌جا شده است. یکی از خاص‌ترین نمونه‌ها، خودروی بوگاتی گالیبیه است که با موتور عظیم W۱۶ ویرون، اما در طراحی متفاوتی تأسیس گردیده است.

آغاز یک بوگاتی غیرمعمول

گالیبیه برای نخستین بار در سال ۲۰۰۹ به معرض نمایش قرار گرفت؛ پروژه‌ای که بر اساس شاسی بنتلی آرناژ شکل گرفته بود، اما تقریباً هیچ تشابهی به خودروی ابتدایی نداشت. ساختار بدنه، کابین و به ویژه موتور، هویتی کاملاً مستقل از یکدیگر را دارا بودند.

در حالی که آرناژ به موتورهای V۸ متکی بود، گالیبیه با شهامتی مثال‌زدنی، تعداد سیلندرها را دو برابر کرد. این خودرو به موتور ۸.۰ لیتری W۱۶ تجهیز گردیده، اما بر خلاف ویرون که دارای چهار توربوشارژر بود، در اینجا دو سوپرشارژر به تأمین هوای فشرده پرداخته بودند. حتی مهندسان با در نظر گرفتن سازگاری با سوخت اتانول نیز، نگاه آینده‌نگرانه‌ای را نشان دادند.

هیولای موتور جلو با قدرت هزار اسب بخار

یکی از تفاوت‌های کلیدی گالیبیه با ویرون، محل نصب موتور بود. در این نسخه، پیشرانه در جلوی خودرو نصب شده و زیر کاپوتی قرار می‌گرفت که به گونه‌ای نمایشی از دو سمت باز می‌شد. قدرت خروجی این موتور حدود ۱۰۰۰ اسب بخار برآورد شده بود؛ رقمی قابل توجه که برای یک گرندتورر لوکس به نظر بسیار کافی می‌رسید.

بوگاتی به منظور بهبود پاسخ‌دهی در دورهای پایین، سوپرشارژر را برگزیده بود تا خودرو در شرایط رانندگی روزمره نرم‌تر و قابل کنترل‌تر باشد. اگرچه وزن دقیق اعلام نشده، اما با توجه به ابعاد بزرگ، تجهیزات لوکس و ساختار مبتنی بر آرناژ، تقریباً می‌توان گفت که گالیبیه سنگین‌تر از ویرون ۱۶.۴ با وزن ۱۸۸۸ کیلوگرم بوده است.

سدان یا لیفت‌بک؟

با وجود گذشت سال‌ها از معرفی، طراحی گالیبیه همچنان تازه و جذاب به نظر می‌رسد. از منظر فنی، این خودرو بیشتر به یک لیفت‌بک شباهت دارد تا یک سدان کلاسیک؛ چرا که درب عقب به همراه شیشه‌اش باز شده و دسترسی به فضای بار را آسان‌تر می‌کرد.

جالب اینجاست که در همان سال، پورشه پانامرا نیز وارد بازار شد، اما گالیبیه قرار بود مفهوم لوکس‌گرایی و قدرت را به سطحی کاملاً متفاوت ارتقا دهد؛ جایی که عملکرد یک ابرخودرو با راحتی یک لیموزین ترکیب شده باشد.

کابینی با چرم، چوب و فناوری مانندی بی‌نظیر

ویدئویی که به تازگی از این خودرو منتشر شده، نمایی باورنکردنی از فضای داخلی آن را به نمایش می‌گذارد. کابین با بهترین چرم‌های موجود در آن زمان پوشانده شده و حجم چشمگیری از چوب صیقلی حس یک سالن مجلل را ایجاد می‌کند.

برخلاف ویرون که تا جای ممکن از نمایشگرهای دیجیتال اجتناب می‌کرد، گالیبیه به فناوری به شکلی گرم و دلپذیر خوش‌آمد گفت. پشت فرمان، یک کیلومترشمار دیجیتال بزرگ به چشم می‌خورد و در پایین کنسول مرکزی نیز نمایشگر لمسی قرار داشت. در قسمت عقب، نمایشگری با فشردن یک دکمه بالا آمده و به سمت سرنشینان می‌چرخید.

این خودرو به طور کامل برای چهار نفر طراحی شده بود؛ دو صندلی مستقل در عقب که توسط یک کنسول چرمی بزرگ از یکدیگر جدا شده و حس سفری خصوصی و مجلل را القا می‌کرد.

ساعتی که از داشبورد جدا می‌شد

در میان تمام تجملات، شاید جذاب‌ترین ویژگی گالیبیه نه موتور، بلکه یک ساعت مکانیکی ۱۰۰ هزار دلاری بود که از دل داشبورد بیرون می‌آمد. این ساعت قابلیت جدا شدن داشت و می‌توانست به عنوان یک ساعت مچی مورد استفاده قرار گیرد؛ جزئیاتی که نشان‌دهنده نزدیکی بوگاتی به مفهوم هنر در صنعت خودروست.

چرا گالیبیه هرگز به تولید نرسید؟

گالیبیه در ابتدا به عنوان پروژه‌ای برای ارزیابی واکنش بازار معرفی شد. اما در نهایت بوگاتی تصمیم گرفت که آن را به تولید نرساند. مدیران برند نگران بودند که عرضه یک سدان لوکس، هویت بوگاتی را که با ویرون تعریف شده بود، تضعیف کند.

فروش ۴۵۰ دستگاه ویرون حدود یک دهه به طول انجامید؛ بنابراین ارائه مدلی جدید و منحصر به فرد در آن زمان می‌توانست ریسک بزرگی باشد. در نهایت، مسیر برند به سمت توسعه شیرون ادامه یافت و گالیبیه در حد یک رؤیا باقی ماند.

میراثی که شاید روزی بازگردد

اگرچه گالیبیه هرگز به خیابان‌ها پای گذاشت، اما ایده داشتن یک بوگاتی چهاردر با پیشرانه عظیم همچنان جذاب است. امروز مدل توربیون با موتور V۱۶ پیش‌فروش شده و آینده برند روشن به نظر می‌رسد.

شاید در سال‌های آتی، با حمایت موفقیت مدل‌های جدید، مدیران بوگاتی بار دیگر به فکر احیای یک سدان فوق‌لوکس بیفتند. در صورت تحقق این امر، روح گالیبیه می‌تواند در قالبی نو به میدان بیاید؛ خودرویی که تلفیقی از شکوه، قدرت و جسارت مهندسی باشد.

منبع:

خبرآنلاین

motor۱