غش کردن در چه شرایطی نیاز به مراجعه به اورژانس دارد؟

به نقل از بهداشت نیوز، غش‌کردن و از هوش رفتن به حالتی اتفاق می‌افتد که خون به مقدار کافی به مغز نمی‌رسد. این رویداد غش‌کردن معمولاً کمتر از دو دقیقه به طول می‌انجامد و فرد به سرعت به حالت عادی بازمی‌گردد. غش‌کردن عارضه‌ای نسبتاً رایج به شمار می‌رود؛ با این حال، بسیاری از افراد نمی‌دانند که آیا باید به پزشک مراجعه کنند یا نه. در چه موقعی باید بعد از غش‌کردن به اورژانس مراجعه کرد و چه مشکلاتی ممکن است منجر به بروز این حالت شود؟

در برخی موارد، دلایل مشخصی برای غش‌کردن وجود دارد. به عنوان مثال، ممکن است به دلیل کم‌آبی بدن یا گرمازدگی ناشی از فعالیت در هوای بسیار گرم از هوش بروید. اگر دیابت دارید و سطح قند خون شما به شدت کاهش یابد، احتمالاً دچار حملهٔ هیپوگلیسمی شده و غش می‌کنید. اما اگر غش کردید و قادر به تشخیص علت آن نیستید، حتماً باید هر چه سریع‌تر خود را به اورژانس برسانید.
غش‌کردن می‌تواند یکی از نشانه‌های عوارض جدی باشد، از جمله بیماری‌های قلبی. بسیاری از افرادی که به دلیل غش‌کردن به پزشک مراجعه می‌کنند، به دلیل وجود احتمال یک مشکل قلبی، به اورژانس انتقال می‌یابند.

نباید هیچ‌کس علائم بارز یک حمله قلبی را نادیده بگیرد، از جمله درد یا فشار در ناحیه قفسه سینه، تنگی نفس، تهوع و استفراغ، عرق کردن زیاد، سرگیجه و یا غش‌کردن.
البته این‌گونه نیست که هر بار که احساس ناراحتی در قفسه سینه داشتید، فوراً به اورژانس مراجعه کنید. بلکه اگر این درد و ناراحتی شدید باشد و با تنگی نفس، تهوع و استفراغ همراه گردد یا احساس غش کنید، در این صورت واقعاً نیاز به مراجعه به اورژانس دارید. همچنین اگر در مورد علائم خود شک دارید که مربوط به حمله قلبی است یا خیر، باز هم رفتن به اورژانس اقدام منطقی است.

به این علائم توجه داشته باشید:
فاکتورهایی وجود دارند که می‌توانند در اتخاذ تصمیم به شما کمک کنند:
. مدت غش: اگر زمان غش بیشتر از یک دقیقه به طول انجامید یا فرد به سرعت هشیاری خود را به دست نیاورد، ضروری است که فوراً با اورژانس تماس بگیرید یا او را به آنجا منتقل کنید. غش طولانی‌مدت می‌تواند نشان‌دهندهٔ یک مسئلهٔ جدی‌تر باشد.
. سن: سن یک عامل مهم در ارزیابی وضعیت غش محسوب می‌شود. افراد مسن‌تر (به‌ویژه ۶۵ سال به بالا) بیشتر مستعد مشکلاتی هستند که می‌توانند منجر به غش شوند. اگر یک فرد سالمند به زمین بیفتد، باید بلافاصله تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد.
. عوارض و بیماری‌ها: اگر فردی به مشکلات یا بیماری‌هایی مبتلا باشد، به‌ویژه بیماری‌های قلبی، دیابت و یا اختلالات نورولوژیکی، باید فوراً او را به اورژانس منتقل کرد.

علت‌های شایع غش
غش‌کردن می‌تواند به مسائل مختلف در سلامتی مرتبط باشد، از جمله:
. مشکلات قلبی و عروقی: عوارضی نظیر آریتمی، حملات قلبی یا مشکلات ساختاری قلب می‌توانند به غش‌کردن منجر شوند. یک مشکل قلبی که شناسایی نشود می‌تواند خطرناک باشد.
. عوارض نورولوژیکی: شرایطی مانند صرع، حملات ایسکمی گذرا (TIAs) و دیگر اختلالات نورولوژیکی می‌توانند خود را به صورت غش بروز دهند.
. دلایل دیگر: فاکتورهای موقعیتی مانند گرمازدگی، ایستادن طولانی‌مدت یا سنکوپ وازوواگال ناشی از استرس نیز می‌توانند منجر به غش‌کردن شوند؛ اما معمولاً نیاز به مداخلات فوری ندارند مگر این که علائم تشدید شوند.
عبارت پزشکی «فشار خون ناپایدار» که به نوسانات شدید فشار خون اشاره دارد، شامل مواردی است که غیرقابل پیش‌بینی و ناگهانی بوده و دلیل مشخصی ندارد. سرگیجه، احساس سبکی در سر یا غش ممکن است از علائم یک افت ناگهانی فشار خون باشد.
شخصی که دچار فشار خون ناپایدار شده است ممکن است یک لحظه فشار خونش بسیار بالا برود و در عرض چند دقیقه یا چند ساعت به شدت پایین بیاید، بدون اینکه الگوی خاصی داشته باشد.

آزمایشات پیشنهادی برای بیماران
اگر فردی یک حادثه غش را تجربه کرده و ظاهراً سالم به نظر می‌رسد، یک ارزیابی کامل ضروری است: ارزیابی اولیه شامل بررسی علائم حیاتی، سوابق پزشکی و انجام معاینه فیزیکی می‌شود:
. تست نوار قلب که به شناسایی ریتم قلب و آریتمی یا دیگر مشکلات قلبی کمک می‌کند.
. آزمایش خون که در آن سطح قند خون، الکترولیت‌ها و دیگر نشانگرهای متابولیکی ارزیابی می‌شود.
. تست‌های تصویری که بسته به وضعیت ممکن است شامل تصویر برداری از مغز یا اکو باشد.
پیگیری: اگر مشکل خاصی پیدا نشود، تغییرات در شیوه زندگی ممکن است توصیه شود تا از تکرار غش جلوگیری شود.
غش‌کردن می‌تواند نشانه‌ای نگران‌کننده باشد و مهم است بدانید که چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد. اگر خود شما یا فرد دیگری غش کرد و ریسک فاکتورهایی نظیر سن بالا یا وجود بیماری خاصی وجود داشت، در مراجعه به اورژانس تردید نکنید.

اگر کسی دچار غش شد، چه اقداماتی باید انجام داد؟
. کمک کنید تا بر روی زمین یا سطحی صاف و ایمن دراز بکشد، با صورتش به سمت بالا.
. وضعیت تنفس و آسیب او را بررسی کنید.
. اگر هیچ آسیبی وجود نداشت، پاهایش را بالاتر از سطح زمین قرار دهید.
. لباس‌های او را آزاد کنید، مثل کمربند و دکمه‌ها.
. هیچ چیزی را در دهان فرد نگذارید، از جمله آب.
. نبض و تنفس فرد را چک کنید. اگر نفس نمی‌کشد، فوراً با اورژانس تماس بگیرید. عملیات احیا را انجام دهید تا اورژانس برسد یا فرد شروع به تنفس کند.

وقتی فرد به هوش آمد:
. به او کمک کنید تا بنشیند یا به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه دراز بکشد.
. دوباره وضعیت آسیب‌های احتمالی بدنش را بررسی کنید (مانند ضربه به سر یا بریدگی‌ها)
. به او توصیه کنید به سمت جلو بنشیند و سرش را پایین‌تر از شانه‌ها و زانوهایش بیاورد.
. به او آب سرد یا یخ بدهید.