شب پرستاره و جنجالی در لندن؛ بفتا ۲۰۲۶ به چه شکل برگزار شد؟

مراسم اعطای جوایز بفتا در سال ۲۰۲۶ شامگاه یکشنبه در سالن «رویال فستیوال هال» در لندن برگزار گردید و مهمانان معروفی از دنیای سینما را به پایتخت بریتانیا دعوت کرد. در این شب خاص و سرشار از هیجان، ستارگانی چون لئوناردو دیکاپریو، جسی باکلی، کیت هادسن، کلوئی ژائو، پل توماس اندرسن، تیموتی شالامه و کایلی جنر با شور و اشتیاق به انتظار اعلام برندگان نشسته بودند، در حالی که پرنس ویلیام و همسرش، شاهدخت ولز، نیز در این مراسم حضور داشتند؛ که این بسیار منطقی بود با توجه به نقش پرنس ویلیام به عنوان رئیس بفتا.
شوخی با پل مسکال
مراسم را آلن کامینگ، ستاره آمریکایی برنامه «خائنان»، اداره کرد. او برای ایجاد سرزندگی در فضای سالن از حاضرین خواست که با شمارش تا سه فریادی جمعی سر دهند. کامینگ سپس با پل مسکال، که در کنار نامزدش گریسی آبرامز نشسته بود، شوخیهای جالبی کرد و بارها از او پرسید که آیا چهرههای مختلف دنیای سینما را میشناسد یا خیر. حاضران اغلب پاسخ مسکال «نه» بود، جز زمانی که کامینگ او را در حین کار با تلفن همراهش به چالشی جالب کشاند.
درخشش «گناهکاران» و «ارزش احساسی» در بفتا ۲۰۲۶
در پشت صحنه، رفت و آمد برندگان و نامزدها هرگز قطع نشد. رایان کوگلر و یواخیم تریر در طول شب بارها یکدیگر را در آغوش گرفتند و از پیروزیهای همدیگر ابراز خوشحالی کردند. فیلم «گناهکاران» با کسب سه جایزه به تاریخسازی پرداخت و «ارزش احساسی» به عنوان بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان شد. کوگلر در سخنرانی برای دریافت جایزه بهترین فیلمنامه اورجینال، به تریر به عنوان «راهنمای» خود ادای احترام کرد.
قسمتهایی از مراسم با حاشیههایی همراه شد؛ زمانی که کامینگ مجبور شد چندین بار توضیحاتی درباره سندروم تورت ارائه کند. جان دیویدسون، فعال حوزه تورت و الهامبخش فیلم نامزدشده «قسم میخورم»، در بیست دقیقه اول مراسم با فریاد و ناسزا واکنش نشان میداد. کامینگ به حاضرین توضیح داد: «سندروم تورت یک ناتوانی است و تیکهایی که امشب شنیدهاید غیرارادی هستند؛ به این معنا که فرد مبتلا کنترلی بر زبان خود ندارد. اگر از این موضوع ناراحت شدهاید، از شما عذرخواهی میکنم.» دیویدسون در نهایت با خواست خود سالن را ترک کرد.
حضور پدینگتون خرس روی صحنه بفتا
لحظهای شاداب در این شب زمانی رقم خورد که خود پدینگتون خرس به منظور اهدای جایزه بهترین فیلم کودک و خانواده بر روی صحنه آمد؛ جایزهای که به لاکشمیپریا دوی برای فیلم «بونگ» تعلق گرفت. این نماد فرهنگی بریتانیا که اکنون ستاره نمایش «پدینگتون؛ موزیکال» است که آرتی شاه در آن نقش آفرینی میکند، به شوخی بابت ریختن مارمالاد بر روی تندیس بفتا عذرخواهی کرد. هنگام خروج او، کامینگ به شوخی در خصوص بامزگیاش گفت که دوست دارد او را به خانه ببرد و جملهای طنزآمیز خنده حضار را برانگیخت.
در میانه مراسم، کامینگ با پخش تنقلات محبوب بریتانیایی مانند پذیرایی در مسیر خدمتگزاری غذایی، یکی از بامزهترین قسمتهای شب را رقم زد. او از کایلی جنر پرسید آیا تاکنون «جَمی داجر» میل کرده است یا خیر که پاسخ منفی بود. لئوناردو دیکاپریو از خوراکی بیسکویت «هابناب» لذت برد، در حالی که اما استون «هولاهوپ» و رز بیرن «توئیگلت» دریافت کردند؛ نامهایی که ممکن است برای غیرانگلیسیها عجیب به نظر برسند، اما همگی جزو تنقلات محبوب بریتانیایی به حساب میآیند.
اجرای گروه «هانتریکس» و انرژی کیپاپ در لندن
سپس نوبت به اجرای مورد انتظار گروه سهنفره «هانتریکس» از پروژه «کیپاپ دیمن هانترز» رسید که نخستین اجرای زنده خود را خارج از آمریکا ارائه کردند. چیس اینفینیتی از فیلم «نبرد پشت نبرد» تمام ترانه «گلدن» را به خاطر سپرده بود و در ردیف جلو به رقص پرداخت.
با این حال، این شب بیشتر از همه به نام پل توماس اندرسن مربوط میشد. او جوایز بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین فیلم را به خود اختصاص داد. اندرسن جایزه کارگردانیاش را به آدام سومنر، تهیهکننده و دستیار کارگردان فقید بریتانیایی که دو دهه با او همکاری داشت، تقدیم کرد. او خطاب به مهمانان بریتانیایی بیان کرد: «شاید شما فکر کنید بزرگترین صادرات شما آلفرد هیچکاک یا چارلی چاپلین بوده، اما برای من، آدام سومنر بود.» او سپس از استقامت سومنر گفت که سه هفته پس از آغاز تولید فیلم متوجه بیماریاش شد، ولی پروژه را به پایان رساند و حضورش را «یادآور امتیاز بزرگ کار در سینما» عنوان کرد.
او در پایان مراسم و در حین دریافت جایزه بهترین فیلم با خوشبینی نسبت به آینده سینما گفت: «هرکسی که میگوید فیلمها دیگر خوب نیستند، باید به کار خود ادامه دهد!» که با تشویق و هلهله حضار روبهرو شد. اندرسن با اشاره به جملهای از نینا سیمون افزود: «بیایید بدون ترس به ساختن ادامه دهیم. این ایده خوبی است. در بار میبینمتان!»
سخنان سیاسی و جملهای که حذف شد
در این دوره از جوایز بفتا ۲۰۲۶، بحثهای سیاسی محدود بود. مهمترین اشاره توسط آکینولا دیویس جونیور مطرح شد که برای فیلم «سایه پدرم» جایزه بهترین اثر نخستین بسزای بریتانیایی را از آن خود کرد. او از خانوادهاش و برادرش واله دیویس، که همنویس این اثر بود، تشکر کرد و سخنانش را به «تمام کسانی که والدینشان مهاجرت کردهاند» و همچنین افرادی که تحت «آزار و نسلکشی» رنج میبرند تقدیم کرد و در پایان گفت: «فلسطین آزاد.» گفته میشود که این جمله در پخش بیبیسی حذف شد، هرچند که بیبیسی در این زمینه اظهارنظری نکرد.
در بخش حضورهای افتخاری، اما تامپسون در یک ویدیو در کنار کریستوفر نولان، استیون اسپیلبرگ و تام کروز به حرفه دانا لنگلی، رئیس انبیسی یونیورسال و دریافتکننده نشان افتخاری بفتا، ادای احترام کردند. تامپسون که پیامش را با تلفن همراه ضبط کرده و موی بلوندش به هم ریخته به نظر میرسید، در ابتدای صحبت با یک اشاره طنزآمیز به بوریس جانسون گفت: «شبیه بوریس جانسون شدهام»؛ کنایهای سیاسی که با استقبال حضار روبهرو شد.
پایان شب با مهمانی باشکوه نتفلیکس
نزدیک به پایان مراسم ـ بههمراه پیروزی غیرمنتظره رابرت آرامایو برای «قسم میخورم» و موفقیتهای قابل توجه «یک نبرد پس از دیگری» و «گناهکاران» ـ گفتگوها به سمت مهمانیهای بعد از مراسم بفتا ۲۰۲۶ سوق یافت. داغترین دعوتنامه مربوط به مهمانی نتفلیکس در هتل «توئنتی تو» واقع در میدان گروسونر بود که برای مهمانان سه دیجی جداگانه تدارک دیده شده بود. در میان مهمانان غیرمنتظره این فضای دودی و شمعآگین، نامهایی چون ماشین گان کلی، پیت دیویدسون، پاتریک دمپسی، لورا هریر، ویتوریا چرتی، آیریس لا، دامسون ادریس و دیمین لوئیس به چشم میخورد. تد ساراندوس، مدیر ارشد هالیوود، نیز در جمع مهمانان حاضر بود. بهنظر میرسید که بسیاری از حاضران مراسم بفتا تصمیم گرفتند شب پرماجرای خود را همانجا به پایان برسانند.



