دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در برنامه گفتگوهای ویژه؛ لزوم ایجاد کرسی‌های آزاد اندیشی در دانشگاه‌ها

آقایان علی انتظاری استاد جامعه‌شناسی از دانشگاه علامه طباطبایی و میثم جلالی عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت با حضور در استودیوی برنامه گفتگوی ویژه خبری و حجت الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجید سلیمانی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران که به‌صورت ارتباط تلفنی در این برنامه حضور داشتند، به موضوع «نقش دانشگاه در مقابل آشوب، فحاشی و مداخله خارجی» پرداخته و به سؤالاتی در این زمینه پاسخ دادند.
ماحصل سخنان حجت الاسلام والمسلمین به شرح زیر است:

سوال: آقای دکتر خسروپناه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی در تماس هستند، موضوعی که پیش‌تر مورد اشاره قرار گرفت این است که در حوادث اخیر چرا دانشگاه، با توجه به هویت استقلال‌طلبی خود و مخالف با مداخله خارجی‌ها، تاحدی از برخی در دانشگاه‌ها شاهد حمایت از حملات نظامی خارجی یا حمایت از مزدوران رژیم صهیونیستی هستیم، تحلیل شما چیست؟
خسروپناه: این موضوع باید از زوایای مختلفی مورد بررسی قرار گیرد. نخستین نکته این است که نباید به نام دانشگاه و دانشجویان، رفتارهای ناهنجار یک عده معدود که در دانشگاه جمع می‌شوند، به‌حساب آورده شود. بسیاری از دانشجویان در همان روزهای ابتدایی به کلاس‌ها بازگشتند و اساتید به تدریس مشغول شدند. اما متأسفانه بعضی از افرادی که رفتارهای غیرمتعارف و غیرعقلانی انجام دادند، سبب نگرانی شده‌اند. یکی از دلایل این وضعیت ممکن است به این امر برگردد که برخی از مدیران و مسئولان حوزه آموزش عالی به‌جای مدارا، دچار مداهنه شده‌اند. ما باید مایل به مدارا باشیم ولی نباید به مداهنه روی آوریم. نکته دیگر این است که به‌کرات مقام معظم رهبری بر لزوم تشکیل کرسی‌های نظریه‌پردازی و کرسی آزاد اندیشی تأکید کرده‌اند. ما در شورای عالی انقلاب فرهنگی به این موضوع اهمیت داده‌ایم و بارها به وزارت علوم و رؤسای دانشگاه‌ها یادآوری کرده‌ایم که باید از این ظرفیت بهره‌برداری کنند و فضای مناسب برای بیان نظرات دانشجویان فراهم شود که متأسفانه به‌طور مطلوبی این موارد اجرایی نشد.

سوال: به نظر شما کم کاری وجود داشته است؟
خسروپناه: بله، به نظر می‌رسد که کم کاری وجود دارد. نکته سوم اینکه باید توجه کنیم که چرا عده‌ای از این افراد حاضرند به نوعی چراغ سبز به دشمن نشان دهند و افکار خشونت‌آمیز را از سوی دشمن نسبت به کشورمان قبول کنند. یکی از عواملی که باعث این رویکرد می‌شود، فضای مجازی و همچنین نوعی فردگرایی در میان این افراد است که به‌دلیل آن، احساس هویت ملی و تعقل نسبت به کشور کم‌رنگ شده و دچار ذهنیت پذیرش تجزیه کشور و نفوذ دشمن در کشور خود می‌شوند. این افراد ممکن است در نوعی تخیل به سر ببرند. فضای مجازی معمولاً تخیل را تقویت می‌کند نه تعقل را، بنابراین آن‌ها به‌واسطه برخی از تخیل‌ها تصور می‌کنند که در صورت ورود دشمن، آرامش برقرار خواهد شد، درحالی‌که واقعیت این است که ورود دشمن باعث آسیب به تمامی ابعاد کشور و زیرساخت‌های آن خواهد شد که خود این آسیب نیز منجر به بروز بحران در زندگی آن‌ها می‌شود. این غفلت ناشی از همین تخیل بافی است که ریشه در فردگرایی و تأثیر فضای مجازی دارد. اگر در دانشگاه‌ها روحانیون و مسئولین دفاتر نهاد، ارتباط بیشتری با خوابگاه‌ها و دانشجویان برقرار کنند و گفت‌وگوهای بیشتری داشته باشند، معاونت‌های فرهنگی دانشگاه‌ها که با سند دانشگاه اسلامی در ارتباطند باید به این مسائل توجه کرده و بستر لازم برای ایجاد کرسی‌های آزاداندیشی و انتقاد منطقی و اخلاقی را فراهم کنند. همه این موارد در درون سند دانشگاه اسلامی مورد بحث قرار گرفته است.