بیانیه کانون کارگردانان خانه تئاتر در خصوص نمایشها برای روی صحنه در تالار وحدت
به دنبال تصمیم جدید مدیریت تالار وحدت مبنی بر واگذاری این مکان برای اجرای تئاتر به یک کارگردان تازهکار، کانون کارگردانان خانه تئاتر در بیانیهای، درخواست کرد تا معیارهای آثار برای این تالار معتبر کشور روشن شود.
به نقل از روابط عمومی کانون کارگردانان خانه تئاتر، در این بیانیه آمده است:
تالار وحدت جزئی از تاریخ غنی تئاتر ایران به شمار میرود؛ صحنهای که اعتبار و عظمت آن از خلق و حضور نسلهای مختلف و برجسته هنرمندان به دست آمده است.
کانون کارگردانان خانه تئاتر نسبت به سیر و پذیرش آثار برای نمایش در تالار وحدت و وضعیت اخیر به وجود آمده، اعتراض جدی خود را ابراز میکند.
چرا میخواهید تالار وحدت را به نمایشهای مبتنی بر مالیات واگذارید؟! درخواست ما نه مخالفت با ورود کارگردانان نوپا است و نه عدم حمایت از تولید آثاری با هزینه بالا و سرمایهگذاری خصوصی. نکته محوری این است که پول و ثروت نباید جایگزین تفکر بنیادین، خلاقیت، کمال تجربه و معیارهای واضح آثار شوند.
معیارهای آثار برای این تالار پرافتخار تئاتر کشور کدامند؟ آیا کیفیت اثر و ارزش هنری گروه در نظر گرفته میشود؟ آیا تجربه و سابقه کاری کارگردان اهمیت دارد؟ آیا اعتبار و شأن تالار وحدت و آثاری که بر روی این صحنه به اجرا درمیآیند، در فرآیند تصمیمگیری لحاظ میشود؟ یا اینکه از این به بعد، هر کسی که بتواند پول بیشتری از خارج از ساختار رسمی تئاتر جذب کند، شانس بیشتری برای مدیریت این صحنه خواهد داشت؟
جامعه تئاتر هیچگاه نمیتواند در برابر این تناقض و سلیقههای نادرست بیتفاوت بماند که کارگردانانی با سالها تجربه حرفهای، تولید آثار متعدد و نقشآفرینی در مهمترین رویدادهای مرتبط با تئاتر کشور، برای دستیابی به تالار وحدت با موانع و محدودیتهای مختلف روبرو شوند، اما نمایشی با کارگردانی بدون تجربه یا با سابقه کم، به دلیل پشتوانه مالی قابل توجه، امکان اجرای طولانیمدت در این تالار را پیدا کند. مسأله دیگری که باید به آن توجه کرد این است که قیمت بلیت این اجراها چگونه خواهد بود؟ آیا افزایش غیرقابلاجتناب و چشمگیر قیمت بلیت برای این نوع اجراها در تالار دولتی، راه تنفس هنرمندانی که ناچار به اجرای آثار در چنین فضاهایی هستند را نخواهد بست؟ این یکی دیگر از تناقضات در معیارهای است.
در سینما، ورود سرمایه و صدور مجوز کارگردانی بدون رعایت قوانین مشخص، ناممکن است؛ اما در تئاتر چرا هیچ رویه و قانونی برای ورود کارگردانان تازهکار در مهمترین تالار کشور وجود ندارد؟ این تناقض و سیاست دوگانه به چه دلیل است؟ این اعتراض به یک تصمیم و با نگرانی از تبدیل شدن آن به رویهای ناپسند است؛ فرایندی که اگر تثبیت شود، میتواند در آینده نزدیک پیام واضحی به تمام جامعه تئاتر ارسال کند که اگر سرایهگذاری دارید، میتوانید از مسیر حرفهایها عبور کنید. این خواسته نه سیاسی است، نه شخصی و نه جناحی؛ بلکه مطالبۀ ما رعایت عدالت حرفهای است.
کانون کارگردانان خانه تئاتر به عنوان نهاد متولی کارگردانی تئاتر در ایران، انتظار دارد که اگر شورای هنری تالار وحدت معیاری مشخص برای آثار در نظر دارد، این معیارها بهطور شفاف و عمومی اعلام گردد. مسؤولان تئاتر کشور باید صریحاً و به طور واضح اعلام کنند که از این پس تالار وحدت و دیگر تالارهای دولتی برجسته متعلق به چه کسانی خواهد بود، جامعه تئاتر یا صاحبان سرمایه. یک اثر برای تالار وحدت، مشخص کردن بخشی از پیشخوانِ رسمی تئاتر ایران است.
باشد که تالار بزرگ خیابان شهریار تهران رونق و اعتبار خود را حفظ کند و باشد که این مطالبه، اعتراض و هشدار بدون پاسخ نماند.
هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر
