بیانیه روزنامه هممیهن درباره نگرانیها از اقدام به جمعآوری دیشهای ماهواره
اگرچه این خبر از سوی خبرگزاری فارس مورد تکذیب قرار گرفت، ولی در برخی از رسانهها به طور قابلتوجهی انتشار یافت و تعدادی از مقامات دولتی نسبت به آن ابراز تردید کردند و از شهروندان خواستند تا گزارشهای رسمی خود را در این زمینه ثبت نمایند.
روزنامه هممیهن، در شماره 25 دیماه خود، با ابراز نگرانی شدید نسبت به این خبر، نسبت به جدی بودن آن هشدار داد و تجربیات ناموفق مشابه در دهههای گذشته را یادآوری نمود.
این روزنامه تأکید کرد:
با وجودی که سخنگوی دولت بهصراحت شایعه جمعآوری دیشهای ماهواره را رد کرده و بیان کرده این کار به لحاظ قانونی ممنوع است و مردم میتوانند موارد را به شمارههای پلیس و نهادهای امنیتی گزارش دهند، اما نیز بعید نیست در پی قطع سراسری اینترنت و خاموشی ارتباطات، افرادی به فکر این موضوع افتاده باشند که آن گُل را به این سبزه بیافزایند.
با توجه به تمایل همیشگی برای تبدیل «استثنا به قاعده» در ایران، نگرانکننده است که نهتنها امیدی به برقراری مجدد ارتباطات – حداقل در آینده نزدیک – نباشد، بلکه به بهانهسازی برای جمعآوری دیشهای ماهوارهای پرداخته شود با این ادعا که منشأ وقایع اخیر، یک شبکه ماهوارهای فارسی زبان بوده است و چندین مورد دیگر که در تشدید این بحران نقش داشتهاند.
در حال حاضر، همانطور که اقدامات و تحریکات ارتجاعی در حوادث اخیر مذموم هستند، نیز نمیتوان بهراحتی در مواجهه با ماهوارهها به گذشته برگردیم. در نیمه اول دهه 90 خورشیدی به یاد میآوریم که در آن سالها، تصاویری از عملیات نیروهای تکاور منتشر شد که با استفاده از «راپل» به بام یا ایوان خانهها میرسیدند تا دیشهای ماهواره را جمعآوری کنند.
در سال 1392 تصویری از تخریب تجهیزات ماهواره با استفاده از تانک شگفتیبرانگیز بود و به این موارد باید خبری در پایان مرداد 1395 درباره انهدام 100 هزار دستگاه ماهواره در غرب تهران را اضافه کرد. این مورد دقیقاً 10 روز پس از آن حادثه بود که رئیسجمهور وقت(حسن روحانی) در همایشی پرسیده بود: «آیا جمعآوری دیشهای ماهواره امکانپذیر است؟»
بهنظر میرسد پاسخی به رئیسجمهور وقت داده شده بود تا به او بگویند: «بله، امکانپذیر است!»
در واقع میتوانیم به جای 10 یا 14 سال به 31 سال پیش مراجعه کنیم: سال 1373 که تبصرهای در ماده 2 قانون جمعآوری تجهیزات ماهوارهای، مهلتی یکماهه تعیین کرده بود و اکنون بیش از 31 سال از آن مهلت سپری شده است و به نظر میرسد انقضای آن پذیرفته نشده باشد.
استثنا اما قاعده نیست و در حالی که قطع اینترنت در روزهای 18 و 19 دی ماه و حتی چند روز بعد بهطور موقت ممکن است قابل قبول باشد، استمرار آن قابل دفاع نیست چراکه تهدید دشمن همواره وجود دارد. شاعر شیلیایی، پابلو نرودا، روزی گفته بود «هوا را از من بگیر، خندهات را نه»، حال نسل امروز شاید بگوید «هوا را از من بگیر، اینترنت را نه.»
با امید اینکه سخنگوی دولت در این قضیه، موضعی از جانب تمامیت حاکمیت و نه صرفاً دولت اتخاذ کرده باشد و این مسئله تنها یک شایعه بیش نباشد و از طرفی، نظر رئیسجمهوری که موافق ادامه قطع اینترنت در این بازه زمانی نیست، مورد توجه قرار گیرد و این چند روز استثنا به قاعدهای درازمدت تبدیل نشود، هیچ نیازی به قطع اینترنت و جمعآوری ماهواره وجود نداشته باشد. تکرار تجربیات دهه 90 و بازگشت به آن، نماد بدی از تحقیر اجتماعی و تنبیه دستهجمعی است، نه تدبیر کلان برای مدیریت کشور…
