برقراری ارتباط مکرر با هوش مصنوعی ممکن است انسانها را به صورت رباتها درآورد
این تحقیق که در نشریه علمی AI & Society منتشر شده، توسط گروهی بینالمللی از پژوهشگران دانشگاههای بیرمنگام، لینشوپینگ و آرهوس به انجام رسیده است. پژوهشگران تأکید میکنند که پیشرفت در تکنولوژیهای هوش مصنوعی در شبیهسازی احساسات و واکنشهای انسانی میتواند منجر به نوعی از تعامل متقابل میان انسان و ماشین شود؛ پدیدهای که آن را «انسانیت رباتیک» نامیدهاند.
زمانی که انسانها به ماشینها میپیوندند
در حالی که سیستمهای هوش مصنوعی بهطور پیوسته در تلاشند تا رفتار طبیعی و مشابه انسانها را تقلید کنند، کاربران نیز احتمالاً بهتدریج شیوههای رفتار و ارتباط خود را بهگونهای تغییر میدهند که با ساختارهای عملکرد این سامانهها مطابقت بیشتری داشته باشد.
به اعتقاد پژوهشگران، پاسخهای الگوریتمی و ساختارمند چتباتها ممکن است کاربران را به اتخاذ الگوهای ارتباطی سادهتر، مستقیمتر و کمپیچیدگیتر تشویق کند. به عبارتی دیگر، افراد ممکن است بهمنظور دستیابی سریعتر به نتایج، کمتر از رفتارهای بدیع، غیرقابل پیشبینی و پیچیدگیهای طبیعی ارتباطات انسانی استفاده کنند.
آیا هوش مصنوعی ابراز وجود انسانها را تغییر خواهد داد؟
این پژوهش هشدار میدهد که افزایش وابستگی به تعامل با هوش مصنوعی ممکن است به محدود کردن شیوههای ابراز وجود و تغییر تدریجی در ادراک انسانها از هویت و رفتارهای خود تبدیل شود.
پژوهشگران امیدوار هستند که با گسترش استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره، انسانها ممکن است بیش از پیش نیاز به هماهنگسازی زبان و رفتار خود با الگوهای قابل درک برای ماشینها داشته باشند؛ این روند میتواند کیفیت و تنوع تعاملات انسانی را در بلندمدت تحت تأثیر قرار دهد.
با این حال، نویسندگان این مطالعه بر ماهیت نظری یافتههای خود تأکید میکنند و بیان میدارند که این نتایج بر اساس بررسی مدلهای تاریخی تعامل بین انسان و فناوری بهدست آمده است. لذا برای ارزیابی دقیق تاثیر این پدیده، انجام پژوهشهای میدانی و تجربی افزونتری ضروری است.
این تحقیق بار دیگر اهمیت ضرورت طراحی و تدوین چارچوبهای اخلاقی برای استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره را مشخص میکند؛ بهویژه در وضعیت کنونی که تعامل انسان با چتباتها و دیگر سامانههای هوشمند به بخشی از زندگی دیجیتال مبدل شده است.
