ایرج خواجه امیری دار فانی را وداع گفت

ایرج، متولد ۱۱ دی ۱۳۱۱ در خالدآباد نطنز، یکی از چهره‌های مطرح موسیقی دستگاهی ایران به حساب می‌آید که فعالیت هنری‌اش را از دهه ۱۳۳۰ آغاز کرد. با داشتن صدایی قوی، دامنه صوتی بی‌نظیر و تسلط بر ردیف‌های موسیقی ایرانی، او در طول چهاردهه فعالیتش به جایگاهی تثبیت‌شده در تاریخ موسیقی این سرزمین دست یافت.

بخش قابل توجهی از کارهای هنری ایرج در برنامه ماندگار «گل‌ها» در رادیو ایران ثبت شده و آوازها و تصنیف‌های فراوانی از او در این مجموعه به یادگار مانده است. همچنین در سال‌های پیش از انقلاب، این هنرمند به عنوان خواننده در چندین فیلم سینمایی ایرانی نقش‌آفرینی کرده و آثار گوناگونی را در قالب آواز، تصنیف و ترانه ارائه کرد.

ایرج: آرزو دارم تا زمانی که زنده‌ام بخوانم

در طول دوران کاری‌اش، خواجه‌امیری با بسیاری از بزرگترین آهنگسازان، نوازندگان و موسیقی‌دانان ایرانی، همچون علی تجویدی، همایون خرم، پرویز یاحقی، حبیب‌الله بدیعی، حسن کسایی، جلیل شهناز، فرهنگ شریف، احمد عبادی، جواد معروفی، اسداله ملک و فضل‌اله توکل همکاری داشته و نقش بارزی در حفظ بخشی از گنجینه موسیقی کلاسیک ایران ایفا نموده است.

از جمله آثار پرافتخار این هنرمند می‌توان به «گلریزان»، «افسون‌ساز»، «شمع شب‌افروز»، «زمزمه چوپان» و «محو تماشا» اشاره کرد؛ این آثار به همراه صدها آواز و اجراهای او در برنامه «گل‌ها»، هنوز هم در خاطر محافل موسیقی ایرانی جایگاهی استوار دارند.

ایرج خواجه‌امیری علاوه بر فعالیت‌های هنری، در سال‌های پایانی زندگی‌اش نیز مورد محبت و احترام جامعه موسیقی و علاقه‌مندان آواز ایرانی قرار داشت و به عنوان یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان تاریخ موسیقی معاصر ایران شناخته می‌شود.