مریلین مونرو یک قرن را پشت سر گذاشت!

هالیوود به منظور جشن گرفتن صدمین سالروز تولد این هنرمند برجسته، رویدادهایی همچون افتتاح نمایشگاه «مریلین مونرو: نماد هالیوود»، خواندن سرود تولد در تئاتر تاریخی چاینیز و حراج حدود ۲۰۰ قطعه از یادگاری‌های او را برنامه‌ریزی کرده است.

این نمایشگاه که در موزه آکادمی اسکار برگزار می‌شود و تا فوریه ۲۰۲۷ ادامه دارد، برای نخستین بار اشیا و مدارک خصوصی ارزشمندی همچون دفترچه آدرس، یادداشت‌های دست‌نویس و نامه‌هایی را به نمایش خواهد گذاشت که افکار عمیق، علاقه به روانکاوی و چالش‌های زندگی زنی را افشا می‌کند که از محیطی سخت وارد دنیای سینما شد و به یک ابرستاره جهانی تبدیل گشت و پیش از جنبش #MeToo، به شجاعت علیه نظام استودیویی هالیوود ایستادگی کرد.

این موزه همچنین برنامه‌های ویژه‌ای برای نمایش فیلم‌های معروف او در نظر دارد، از جمله آثار برجسته‌ای چون «جنگل آسفالت» (۱۹۵۰)، «نیاگارا» (۱۹۵۳)، «خارش هفت ساله» (۱۹۵۵)، «بعضی‌ها داغشو دوست دارن» (۱۹۵۹) و «ناجورها» (۱۹۶۱).

در تاریخ چهارم ژوئن، حراجی تحت عنوان «۱۰۰ سال مریلین» نزدیک به ۲۰۰ قطعه از یادگاری‌های شخصیت مریلین مونرو را به مزایده خواهد گذاشت.

مریلین مونرو که در تاریخ اول ژوئن ۱۹۲۶ در لس آنجلس به دنیا آمد، در سن ۳۰ سالگی به شهرت جهانی دست یافت، با وجود اینکه دوران کودکی دشواری را در خانواده‌های فرزندخوانده و پرورشگاه‌ها گذرانده بود.

او در سال ۱۹۴۴ به دنیای سرگرمی وارد شد، زمانی که یک عکاس از او در حال کار در خط تولید یک کارخانه در زمان جنگ جهانی دوم عکاسی کرد.

پس از امضای قرارداد با استودیوی فاکس قرن بیستم، مونرو جایگاه خود را به عنوان یک چهره تاثیرگذار در صنعت سینما تثبیت نمود. او بارها با نظام استودیویی به مخالفت پرداخت، شرکتی تولیدی تأسیس کرد و در استودیوی معتبر «Actors Studio» در نیویورک تحت آموزش قرار گرفت.

در دهه ۱۹۵۰، مونرو به طور جنجالی علیه کمپانی فاکس اعتراض کرد و از بازی در اقتباس موزیکالی «دختری با جوراب شلواری صورتی» امتناع ورزید. او دلیل این تصمیم را فیلمنامه بی‌کیفیت و پرداختی ناعادلانه‌ای دانست که سه برابر کمتر از همبازی‌اش، فرانک سیناترا، بود.

سال‌ها پیش از آنکه جنبش #MeToo تحولاتی را در صنعت سرگرمی به وجود آورد، مونرو به‌روشنی برخی از تصمیم‌گیرندگان هالیوود را به خاطر استثمار استعدادهای زن محکوم کرد.