مردم در نهایت باید چه اقداماتی انجام دهند

این سینماگر به وقایع ناآرامی‌هایی که در روزهای اخیر در شهرهای مختلف کشور، به ویژه زادگاهش دزفول، به وقوع پیوسته اشاره کرد و گفت: هم‌اکنون دوران عجیبی را تجربه می‌کنیم و هرگز تصور نمی‌کردیم روزهایی به این شکل را مشاهده کنیم که مثلاً در دزفول، مساجد و حسینیه‌ها یا آرامگاه شهید غلامعلی رشید به شعله‌های آتش سپرده شود. اما هنگامی که در تمامی نقاط کوچک کشور در رفتارها چنین شباهت‌هایی وجود دارد، نشان‌دهنده این است که این رویدادها به‌طرز سیستماتیک و سازمان‌یافته‌ای رخ داده است و وقتی در برخی شهرها تسلیحاتی به دست عده‌ای می‌افتد، مشخص است که این سلاح‌ها به طور برنامه‌ریزی‌شده توزیع شده‌اند. دولت باید توجه و احتیاط زیادی به خرج دهد، زیرا مردم تحت فشار سختی قرار دارند و به دنبال بیان اعتراضات خود هستند، در حالی که صدایشان همیشه سرکوب می‌شود.

او تصریح کرد: در کنار این مسائل، خسارت‌های قابل توجهی به بار آمده که برای جبران آن نیازمند هزینه است و این بار سنگینی بر دوش ملت خواهد بود. حیرت‌آور است که چطور نهادهای اطلاعاتی ما نتوانسته‌اند حمله‌ای پیشدستانه ترتیب دهند و پیش‌بینی چنین وقایعی را بکنند. اگر هم از وقوع آن مطلع بودند، چرا اجازه دادند تا اوضاع به این شکل پیش برود؟

حادثه‌ای تقریباً بی‌سابقه در ۴۰ سال گذشته

باشه‌آهنگر اضافه کرد: نوع خشونتی که در کشتن افراد مشاهده می‌شود، نشانگر وجود نگاهی فاشیستی در پس این وقایع است و درک آن برای جامعه ما به هیچ وجه آسان نیست. چنین اتفاقاتی در ایران تقریباً بی‌سابقه بوده و در دهه ۶۰ نیز مشابه‌هایی مانند آتش زدن اتوبوس در شیراز که به مرگ هفت نفر انجامید، وجود داشت، اما اینکه ۴۰ و اندی سال بعد در یک یا دو شب، حتی در شهرهای کم‌جمعیت و در نقاط حاشیه‌ای کشور، یک چنین رویدادی به وقوع بپیوندد، تقریباً بی‌نظیر است و به نوعی مانند اعلام یک عملیات سراسری به شمار می‌آید.

مردم چه راهی دارند؟

کارگردان آثار «ملکه» و «سینما متروپل» همچنین اظهار کرد: ممکن است با جمع‌آوری اطلاعات، نتیجه‌گیری شود که خسارات واردشده در این مدت از خسارات جنگ ۱۲ روزه بیشتر بوده است، زیرا این بار آسیب به روح و روان مردم بسیار شدیدتر است. دولت باید به شدت مراقب باشد، زیرا مردم در نهایت چه کاری می‌توانند انجام دهند؟ آنها باید صدایشان را به طریقی مطرح کنند. چگونه باید این کار را انجام دهد؟ هر چه درخواست و خواهش می‌کنند که ما کارگران، کارمندان عادی یا بازنشسته هستیم و …، هیچ نتیجه‌ای ندارد. هر روز نرخ دلار افزایش می‌یابد و تمامی قیمت‌ها به دلار وابسته است، در حالی که حقوق آنها به ریال پرداخت می‌شود. ای کاش حقوق آنها هم به دلار پرداخت می‌شد؛ شاید دیگر اعتراضی وجود نداشت. این مسئله بر دوش دولت بار سنگینی است و باید پاسخگو باشد. اینکه فقط بگویند ما از مشکلات آگاه بودیم و ناترازی وجود دارد، نمی‌تواند پاسخگوی مردم باشد، زیرا دیگر نمی‌توانند این وضعیت را تحمل کنند.

باشه‌آهنگر در ادامه این گفت‌و‌گو گفت: به طور کلی، اقدام سراسری علیه روح و روان و حیثیت مردم و مراکز اقتصادی به هیچ وجه قابل توجیه نیست و نه‌تنها در ایران، بلکه در کشورهایی مانند آمریکا نیز این امر قابل قبول نیست. این سطح از خشونت در هر جامعه‌ای غیرقابل پذیرش است و دود آن در نهایت به چشم خود مردم می‌رود. شخصاً در عصر روز شنبه (۲۰ دی) که هیچ اطلاعی از آنچه که در خصوص فراخوان می‌گفتند، نداشتم، همسرم را که حالش خوب نبود به درمانگاه بردم و در میانه راه در وضعیتی ماندیم که نه می‌توانستیم به جلو برویم و نه به عقب برگردیم. وقتی به درمانگاه رسیدیم، با گاز اشک‌آور در حیاط درمانگاه مواجه شدیم که مشکلاتی برای پرسنل و همراهان ایجاد کرده بود.

اگر اخبار زودتر به مردم می‌رسید، نیازی به مراجعه به سایر مکان‌ها نبود

این کارگردان در رابطه با موضوع «بی‌رسانگی مردم» بیان کرد: مرجعیت رسانه‌ای نزدیک به این مسائل به شدت از دست رفته و وضعیت علمی آن در ایران به چالش کشیده شده است. هر بار که بحرانی ایجاد می‌شود، ما عقب می‌مانیم و به ناچار باید سریعاً کوشش کنیم تا بتوانیم به‌روز شویم. در جنگ ۱۲ روزه نیز دقیقاً همین طور بود و با هر حادثه‌ای، مرجعیت رسانه‌ای ما به تأخیر می‌افتد. و وقتی به راه می‌افتد، در برابر رسانه‌های خارجی به شکلی منفعل عمل می‌کند و یا باید مدام به آن‌ها پاسخ دهد و اخبار منتشرشده را تصحیح کند. اگر اخبار و تصاویر به موقع و به سرعت به دست مردم برسد، دیگر نیازی نیست که مردم به جاهای دیگر مراجعه کنند. این مرجعیت رسانه‌ای نه تنها حل نشده بلکه به دلیل گسترش شبکه‌های اجتماعی، روز به روز به عقب می‌افتد.

او همچنین به مشکلات ناشی از قطع اینترنت و اختلالات در کسب و کار مردم اشاره کرده و ابراز امیدواری کرد که شرایط به گونه‌ای پیش برود که مردم هر چه سریع‌تر بتوانند به فعالیت‌های اقتصادی خود ادامه دهند.

چه کسی بابت خون‌های برزمین‌ ریخته پاسخگو است؟

باشه‌آهنگر در پایان این گفت‌و‌گو به اظهارات اخیر مسعود پزشکیان – رئیس‌جمهوری – در خصوص دعوت از چهره‌های هنری و ورزشی برای همکاری و عبور از این طوفان روزهای اخیر پاسخ داد و گفت: هنرمندان باید قادر باشند تشخیص دهند که چه مسائلی را مطرح می‌کنند و باید به تأثیر پیام‌های خود فکر کنند. این که عده‌ای جوانان را تحریک کنند تا به خیابان‌ها بیایند، در حالی که خطرات جان آنان را تهدید می‌کند، هیچ توجیهی ندارد. در این میان چه کسی مسئول این همه خون‌های ریخته‌شده است؟ من اعتقاد دارم در حال حاضر آرامش نکته‌ای بسیار حائز اهمیت برای کشور است و با شیوه کنونی نمی‌توان میان درست و نادرست تفکیک قائل شد. زمانی که در جریان یک اعتراض به این شدت خسارات به کشور وارد می‌شود، دود آن به چشم مردم می‌رود در حالی که اطمینان دارم مردم تا این اندازه خشونت‌آمیز عمل نمی‌کنند.