اعتراض پرستاران نسبت به پنجشنبههای بدون فعالیت!
میتوان گفت که جامعه پرستاری به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام سلامت شناخته میشود و در صورتی که این جامعه تحت فشار قرار بگیرد، پیامدهای آن به حوزه بهداشت و درمان نیز سرایت خواهد کرد و بدینسان، نظام سلامت دچار آسیبپذیری میشود. از اینرو، ضروری است که تمامی جوانب احتیاط به منظور استحکام و تقویت بنیاد پرستاری در کشور، به دقت رعایت شود.
متأسفانه، پرستاران فعال در بخشهای بالینی که در حال خدمت به بیماران و مردم هستند، آنطور که شایسته است، به درستی مورد توجه قرار نگرفتهاند و این رویکرد تبعیضآمیز در عرصه سلامت، موجب ایجاد نارضایتی در جامعه پرستاری شده است. به عنوان مثال، یکی از مواردی که پرستاران نسبت به آن انتقاد دارند، موضوع تعطیلی روزهای پنجشنبه است و این سوال مطرح است که چرا آنها نباید از مزایای این تعطیلی بهرهمند شوند، در حالی که با سختیهای کارشان دست و پنجه نرم میکنند و در صورت نیاز به حضور در محیط کار، باید حداقل از مزایای ناشی از آن نیز برخوردار شوند.
در مردادماه ۱۴۰۴، احمد نجاتیان، رئیس کل سازمان نظام پرستاری، در نامهای به مسعود نصرتی، معاون عمران و توسعه امور شهری و روستایی وزارت کشور، بیان کرد: در وضعیتی که کارکنان خدماتی و امدادی همچون پرستاران و کارکنان بیمارستانها قادر به انجام دورکاری نیستند و در عین حال بار کاری این گروه در شرایط کمبود آب، برق و گرمای شدید افزایش مییابد، این نکته که ساعات کار این افراد طولانیتر از سایر کارکنان باشد، نشانهای از تبعیض واضح و غیرمنصفانه است و در تضاد با اصول دولت سیزدهم در افزایش عدالت بین بخشها قرار دارد.
او همچنین تأکید کرد: با توجه به اعتراضات همکاران پرستار از سراسر کشور، خواهشمندیم که بررسی و صدور دستوری در راستای کاهش ساعت کاری پنجشنبهها برای پرسنل خدمات امدادی نظیر کارکنان اورژانس ۱۱۵ و بیمارستانها صورت گیرد.
در این بین، هیئت دولت موضوع تعطیلی روزهای پنجشنبه را به استانداران مربوطه محول کرده است.
رئیس کل سازمان نظام پرستاری همچنین به برخی تصمیمات خارج از حوزه وزارت بهداشت اشاره کرد و افزود: این موضوع را با وزارت کشور در میان گذاشتیم. وزارت کشور یک آییننامه صادر کرده، اما وزارت بهداشت کارگروهی تشکیل داده است که تمامی بخشهای این وزارتخانه موافقند که اگر روز پنجشنبه تعطیل اعلام شود، ساعات کاری پرستاران نیز باید کاهش یابد و همچنین باید حق اضافهکار به آنها پرداخت شود، چرا که این یک حق قانونی است.
نجاتیان به این نکته اشاره کرد: با این حال، مصوبه وزارت کشور نظر متفاوتی دارد که موجب نارضایتی شده است. سازمان نظام پرستاری نیز در این زمینه نامهای ارسال کرده، زیرا این موضوع به یکی از عوامل ایجاد نارضایتی در جامعه پرستاری تبدیل شده است. امیدواریم بتوانیم این مشکل را در یکی دو هفته آینده حل کنیم.
رئیس کل سازمان نظام پرستاری افزود: حقیقت این است که تابآوری پرستاران به شدت کاهش یافته است. فشارهای کاری سنگین، معوقات مالی و شرایط اقتصادی ناپایدار به کاهش انگیزه برخی همکاران دامن زده است.
پرستاران در سختترین شرایط و با امکانات اندک به خدمترسانی به بیماران مشغول هستند و اگر در اتخاذ تصمیمات نیز تنها و بدون توجه به نیازهایشان باقی بمانند، قطعاً شرایط برای حرفه پرستاری دشوارتر خواهد شد.
یک پرستار ایرانی با مهاجرت به آلمان میتواند ماهیانه ۴ هزار یورو درآمد کسب کند، در حالی که در کشور خودمان، درآمد حاصل از یک شیفت کاری حتی برای تأمین هزینههای زندگی کافی نیست و بنابراین، هر پرستار به طور متوسط مجبور به انجام ۸۰ ساعت اضافهکاری اجباری در ماه است.
کمبود پرستار به ویژه در کلانشهرهایی مانند تهران، روند خدماترسانی پرستاری در بیمارستانها را با چالشهای جدی مواجه ساخته و منجر به اضافهکاریهای اجباری برای پرستاران شده است. این در حالی است که ساعات طولانی کار میتواند کیفیت خدمات پرستاری را تحت تأثیر قرار دهد و در نهایت، سلامت بیماران را به خطر اندازد.
