عامل کلیدی در افزایش مدت زندگی
طول عمر، یکی از مسائلی است که انسانها از دیرباز به تحقیق و بررسی آن پرداختهاند و سعی در شناسایی عوامل مؤثر بر آن دارند.
به نقل از بهداشت نیوز، مطالعهای جدید به این حقیقت دست یافته که ویژگیهای شخصیتی خاصی نظیر فعال بودن، منظم بودن و نوعدوستی میتوانند تأثیر چشمگیری بر افزایش عمر فرد داشته باشند؛ در حالی که استرس و اضطراب مکرر، خطر فوت را افزایش میدهند.
یافتههای این پژوهش که در مجله پژوهشهای روانتنی (Journal of Psychosomatic Research) منتشر شده است، میتواند زمینهساز ایجاد ابزارهای نوینی برای پیشبینی خطرات سلامت باشد؛ این ابزارها نه تنها به بررسی فشار خون و سطح کلسترول میپردازند، بلکه ویژگیهای شخصیتی افراد را نیز مدنظر قرار میدهند.
به گفته «رنه موتوس»، روانشناس و یکی از نویسندگان این تحقیق، در این مطالعه به جای بررسی نوعهای کلی شخصیت، بر روی توصیفهای دقیق افراد از خویشتن تمرکز شده است. او بر این باور است که این توصیفهای ساده و مشخص میتوانند بهعنوان پیشبینیکنندههای قابل اعتمادی برای طول عمر افراد عمل کنند.
نتایج این مطالعه نشان داد که در طول زمان بررسی، ویژگی «فعال بودن» بیشترین ارتباط را با کاهش خطر مرگ و میر داشت؛ شرکتکنندگانی که خود را به این صورت توصیف کردند، حتی با در نظر گرفتن سن، جنسیت و شرایط پزشکی، ۲۱ درصد کمتر در معرض خطر مرگ قرار گرفتند.
ویژگیهای دیگری چون سرزندگی، نظم، مسئولیتپذیری، سختکوشی، دقت و نوعدوستی نیز بهطور قابل توجهی با طول عمر بیشتر ارتباط دارند.
«پارک اوسولیوبین»، نویسنده دیگر این مقاله، تأکید کرد که نتایج آنها اعتبار این یافتهها را تأیید میکند و نشان میدهد شخصیت صرفاً یک تأثیر کلی نیست، بلکه مجموعهای از رفتارها و نگرشهای خاص است که بر طول عمر تأثیر ملموس و قابل اندازهگیری دارد. این بدان معناست که مسأله فقط حول محور باوجدان بودن یا برونگرا بودن نمیچرخد؛ بلکه به طور دقیق به سختکوشی، دقت یا سرزنده بودن مربوط میشود.
تحقیق نشان میدهد که این ویژگیهای خاص بهتر از پنج ویژگی شناختهشده کلی شخصیت شامل گشودگی، باوجدان بودن، برونگرایی، سازگاری و روانرنجوری قادر به پیشبینی خطر مرگ هستند و وقتی این جزئیات در کنار هم قرار میگیرند، قدرت پیشبینی آنها فراتر از ویژگیهای کلی است که در زمره آنها قرار دارند.
ویژگیهای مثبت شخصیتی چون فعال بودن، نظم، مسئولیتپذیری و نوعدوستی، شانس داشتن عمری طولانیتر را افزایش میدهد، اما در صورتی که فرد نقطه مقابل این ویژگیها را داشته باشد یا دچار مشکلات احساسی منفی مانند اضطراب، استرس یا بینظمی باشد، خطر مرگ زودرس برای او بیشتر خواهد شد.
این تحقیق بر اساس نتایج بهدستآمده تأکید میکند که شخصیت فقط یک «برچسب کلی» نیست، بلکه ترکیبی از رفتارها و نگرشهای خاص است که بر سلامت و عمر تأثیر مستقیمی دارد و صرف برونگرایی یا نظم کافی نیست. آنچه طول عمر را افزایش میدهد، سختکوشی، دقت و سرزندگی است.
