آیا مصرف نمک به عنوان یک عادت میتواند عامل افسردگی باشد؟
پژوهشگران به این نتیجه رسیدهاند که مصرف بالای نمک در رژیم غذایی موشها میتواند به رفتارهایی مشابه افسردگی منجر شود و این امر به فعالیت سیستم ایمنی مرتبط است. با حذف برخی از سلولهای ایمنی، این نشانهها کاهش یافته است که بیانگر امکانهای جدیدی برای درمان یا پیشگیری از افسردگی میباشد. نتایج این مطالعه نشان میدهد که رژیم غذایی سرشار از نمک ممکن است باعث بروز علائمی شبیه افسردگی در موشها شود. بر اساس این تحقیقات، مصرف زیاد نمک موجب افزایش سطح پروتئینی به نام IL-۱۷ A میگردد که با حالات افسردگی در مطالعات انسانی مرتبط است.
این گروه تحقیقاتی بیان میکنند که نتایج پژوهش آنها از مداخلات غذایی مانند کاهش مصرف نمک بهعنوان یک روش پیشگیری از اختلالات روانی حمایت میکند. همچنین، این یافتهها میتواند راه را برای معرفی روشهای درمانی جدید که IL-۱۷ A را هدف قرار میدهند، هموار سازد. آنها امیدوارند که نتایج این طرح به ایجاد مباحثی درباره سیاستهای مصرف نمک کمک کند.
این تیم همچنین نقش نوع خاصی از سلولهای ایمنی معروف به سلولهای گاما-دلتا T (γδT) را که تقریباً ۴۰ درصد از تولید IL-۱۷ A در موشهای با رژیم پرنمک را بر عهده دارند، شناسایی کردهاند. حذف این سلولها باعث بهبود قابلتوجهی در علائم شبیه افسردگی شد و نشاندهنده یک مسیر درمانی احتمالی دیگر است.
طبق اعلام دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، مصرف بالای نمک در الگوی غذایی فعلی به شدت افزایش یافته است. در واقع، برخی از وعدههای غذایی فستفود حاوی تا ۱۰۰ برابر نمک بیشتری نسبت به همان غذاها در خانه هستند. با در نظر گرفتن این که محققان پیشتر دریافتهاند که نمک زیاد ممکن است خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، اختلالات خودایمنی و مشکلات عصبی را افزایش دهد، تأثیر آن بر سلامت روانی بیربط نیست.
در حال حاضر، افسردگی یکی از جدیترین چالشهای سلامت عمومی به شمار میآید که تقریباً ۱۵ تا ۱۸ درصد از مردم را در دورهای از زندگی خود تحت تأثیر قرار میدهد و جزو ۱۰ عامل اصلی مرگومیر در ایالات متحده است. پیشتر، دانشمندان حدس میزدند که ممکن است رژیمهای غذایی شور در بروز افسردگی مؤثر باشند، اما تا کنون ارتباط آن به خوبی روشن نشده بود.
در این مطالعه تازه، موشها به مدت پنج هفته تحت رژیم غذایی استاندارد یا پرنمک قرار گرفتند. موشهای تغذیهشده با نمک اضافی نشاندهنده علائم واضحی از کاهش انگیزه و فعالیت بودند که نمایانگر نشانههای کلاسیک افسردگی در مدلهای حیوانی است. این یافتهها نشان میدهد که مصرف نمک نهتنها بر سلامت قلب و کلیه تأثیر میگذارد، بلکه ممکن است مغز را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
تأیید نقش IL-۱۷ A در افسردگی
با توجه به تأثیر ثابت شده IL-۱۷ A در بروز افسردگی، تیم تحقیقاتی مورد بحث قرار دادهاند که آیا رژیم پرنمک (HSD) میتواند تولید این پروتئین را در موشها بهوجود آورد؟ محققان متوجه شدند که رژیم غذایی پرنمک موجب افزایش سطح IL-۱۷ A در طحال، خون و مغز شده که با رفتارهای مشابه اضطراب و افسردگی ارتباط دارد. اما در حالتی که موشهای ناتوان در تولید IL-۱۷ A تحت رژیم پرنمک قرار گرفتند، هیچ نشانهای از افسردگی مشاهده نشد که نشاندهنده نقش حیاتی این پروتئین در بروز علائم افسردگی است.
این یافتهها شواهد اپیدمیولوژیک را تأیید میکنند که نشاندهنده ارتباط قوی رژیم پرنمک با افسردگی شدیدتر است. همچنین، مطالعات انسانی نمایانگر این هستند که مصرف پایین سدیم با خلقوخوی بهتری مرتبط است.
پیامدهای بالقوه برای درمانهای آتی افسردگی
به گفته دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، محققان امیدوارند که این یافتهها موجب تشویق تحقیقات بیشتر در زمینه مکانیسمهای ایمنیمحور افسردگی گردد و مسیر را برای ظهور درمانهای جدیدی که بر روی IL-۱۷ A یا سلولهای γδT تمرکز دارند هموار سازد. دکتر چن و تیمش در تلاش هستند تا این نتایج را در انسانها تأیید کنند و در عین حال به بررسی مکانیسمهایی بپردازند که منجر به فعالسازی سلولهای γδT ۱۷ از رژیم پرنمک و در نتیجه افزایش IL-۱۷ A میشود.
