پیامدهای نگرانکننده سیگار الکترونیکی بر ساختار جمجمه جنین
در یک سری از آزمایشات، گروهی از موشهای باردار تحت تأثیر ترکیبی از دو مایع قرار گرفتند که برای شبیهسازی حس دود ناشی از ویپینگ در گلو استفاده میشود. نسلی از فرزندان این مادران که در معرض مقادیر مشخصی از این مواد قرار داشتند، به طور قابل توجهی وزن کمتری داشتند و ویژگیهای صورت آنها باریکتر و جمجمههایشان کوتاهتر بود.
این نتیجه برای محققان غیرمنتظره بود، زیرا نه تنها هیچ نشانهای از نیکوتین وجود نداشت، بلکه نسبت مواد شیمیایی که میتوانست منجر به نقص سر و صورت شود، به گونهای طراحی شده بود که ایمنتر از نسبتهای موجود در محصولات قبلی محسوب گردد.
جیمز کری، نویسنده اصلی تحقیق و استاد آناتومی در کالج پزشکی دانشگاه ایالتی اوهایو، اظهار داشت: این ماده هیچ نیکوتینی نداشت و در عین حال بر رشد جمجمه در مدل آزمایشی ما تأثیر گذاشت، که این برخلاف انتظار ما بود. نتایج این پژوهش به تازگی در مجله «پی ال او اس وان» منتشر شده است.
آزمایشگاه بیولوژی کری سالهاست که تأثیر قرار گرفتن در معرض نیکوتین در دوران بارداری بر رشد سر و صورت نوزادان را مطالعه کرده است و در سال ۲۰۲۰ گزارش داد که قرار گرفتن در معرض نیکوتین از طریق شیر مادر میتواند موجب نقص جمجمه در موشها گردد. طبق اطلاعات ارائهشده از سوی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده، هر سال تقریباً ۳ درصد از نوزادان با نقص مادرزادی متولد میشوند و تغییرات در ناحیه سر و گردن یکی از شایعترین موارد است، به ویژه شکاف لب و شکاف دهان.
کری اظهار داشت که از آنجایی که پروپیلن گلیکول به عنوان یک ماده مرتبط با افزایش جذب نیکوتین شناخته میشود، بسیاری از شرکتها به کاهش مقدار پروپیلن گلیکول و افزایش گلیسرول روی آوردهاند و تلاش میکنند آن را به عنوان یک گزینه ایمنتر معرفی کنند.
در طول حدود ۲۰ روز بارداری، موشهای ماده به مدت چهار ساعت در روز و در سرعت یک پک در دقیقه، پنج روز در هفته تحت تأثیر این سه حالت مختلف قرار گرفتند.
پس از دو هفته، اندازه و ارتفاع جمجمه توله موشها اسکن شد. تجزیه و تحلیلهای انجام شده نشان داد که از نظر آماری، اندازه و وزن فرزندان موشهایی که در معرض ترکیب «پی جی / وی جی ۳۰ / ۷۰» (PG/VG ۳۰/۷۰) که به عنوان ایمنتر به حساب میآید، قرار داشتند، کاهش معنیداری نسبت به موشهایی که در هوای آزاد و فرمول ۵۰/۵۰ بودند، نشان داد.
کری تصریح کرد: آنچه مشاهده میکنیم، باریکتر شدن مداوم تمامی ویژگیهای صورت است و همین الگو در جمجمه نیز مشاهده میشود. بنابراین، در نهایت، آنها باریکتر و جمجمههایشان کمی کوتاهتر بود، که مشابه تغییراتی است که ما در کودکان ملاحظه میکنیم. همچنین کاهش وزن مختصری نیز مشاهده شد. این حیوانات در محدوده طبیعی وزن برای سن خود بودند، اما به هر حال وزن کمتری داشتند.
این یافتهها در چندین زایمان موش و در هر دو جنس بیولوژیکی معادل بود. مخلوط ۵۰/ ۵۰ هیچ تغییر آماری قابل توجهی را نشان نداد و این همان محلی بود که به دنبال تفاوت بودیم. ما تصور میکردیم که پروپیلن گلیکول باید تأثیر بیشتری داشته باشد، و به طرز معکوس، نتایج نشان داد که وضعیت کاملاً متفاوت است.
