واکنش دختر بهرام بیضایی به فقدان پدر

نیلوفر بیضایی، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر ساکن آلمان و دختر بهرام بیضایی، در صفحه اینستاگرام خود نوشت:
«چرا لباس سیاه پوشیدهاید؟ تمام این صحبتها به چه علت است؟ (خانم جان در فیلم «مسافران»)»
در سه روز اخیر، سوگواریام برای از دست دادن پدر، به مرور لحظات و یادها، عکسها و فیلمها، نوشتهها و سخنان او گذشت. رفتن او هیچ نشانهای از پایان را به همراه ندارد. پیش از مرگ، او آینهای در مقابل ما قرار داد تا تاریکی و روشنی هویت و فرهنگ خود را در آن مشاهده کنیم. او به نمایندگی از ما عمری را صرف جستوجوی چیستی و چرایی وجود ما کرده و مسیر را برای ادامه راه فراهم ساخته است. همهی فعالیتهای او در راستای ستایش زندگی و دانش و رد مرگپرستی و جهل بوده است. فقط کافی است دستانمان را دراز کنیم و از گنجینهای که در آثار فیلم، تئاتر و پژوهشهایش دربارهی هویت و فرهنگ برای ما بر جای گذاشته، بهرهبرداری کنیم.
از دست رفتن پدرم نه تنها برای من و سایر اعضای خانواده و دوستانش مصیبت بزرگی است، بلکه آن دسته از هنرمندان عرصه فیلم و تئاتر که به اصول آزادیخواهانه حرفه خود پایبند هستند و نیز آن بخش از فرهنگ ایران که از تاثیر و تلاشهای او بر فرهنگ ایران آگاهند را در شوک و غم فرو برد. بنابراین، ما همه همدرد هستیم و چراغ هدایتگر ما آثار بیشماری است که شامل نمایشها، فیلمنامهها، تحقیقات، سخنرانیها و نوشتههای اوست که او در سختترین شرایط و تحت بالاترین فشارها و تهدیدات، و اخیراً با وجود بیماری و مشکلات، تا آخرین لحظه حیاتش به کار و خلاقیت ادامه داد. این میراث و وصیت او برای هر کس است که دل در گرو فرهنگ، هنر و آینده ایرانمان دارد. او نمرده و همچنان زندهتر از هر زندهای است و پیامهایی برای ما دارد؛ فقط کافیست که جستجو کنیم و برای تغییر آماده باشیم.
از تمام شخصیتها، هنرمندان و عزیزانی که در شبکههای اجتماعی پیام ارسال کردند و همدردی کردند، به نوبه خود سپاسگزارم. همچنین بینهایت ممنونم از عزیزانی که از طریق پیامهای خصوصی یا تماسها، تلاش کردند همدردی خود را به من ابراز کنند. از شما عذرخواهی میکنم که به سبب حجم بالای پیامها و تماسها و همچنین وضعیت روحی نامناسب خود، قادر به پاسخگویی به همه آنها نیستم.



