هاشمیان در عکسی که هرگز نباید ثبت میشد
خشم هواداران پرسپولیس به وحید هاشمیان نیز رسیده است؛ به همین دلیل این مربی توانا با احتیاط چهرهاش را با دستان خود پوشانده و از نیمکت تا تونل استادیوم تختی را به سمت رختکن تیمش پیمود. در این رختکن و پس از دقایقی استراحت، او سپس به کنفرانس مطبوعاتی رفت و علیرغم این که ممکن بود نیاز به ابراز نظر در مورد این وضعیت ناخوشایند پیدا کند، از حق هواداران تیمش دفاع کرد.
این صحنه از وحید هاشمیان در کنار عکسی از یحیی گلمحمدی در پایان دیدار الدحیل قرار میگیرد. در این زمان، شکست تلخی که به عدم صعود پرسپولیس از مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا منجر شد، موجب افروختن خشم هواداران شد و زمانی که بازیکنان زمین را ترک میکردند، آنها را به وسیله بطری، سنگ و سایر اشیاء بدرقه کردند. در این لحظه، یحیی که نمیتوانست باور کند پس از هفت قهرمانی و یک فینال آسیا، چنین انتقادی را تجربه کند، خود را سپر بازیکنان کرد و در حالی که با چهرههای ناامید تماشاگران مواجه بود، آغوش خود را برای بطریها آماده کرد.
بسیاری این رویداد را به پایان کار یحیی در پرسپولیس تعبیر کردند. لحظهای که در اتخاذ تصمیم نهایی او برای استعفا در نیم فصل تأثیر زیادی داشت. اما وحید هاشمیان همچنان در مراحل ابتدایی کار خود قرار دارد. او تنها چهار هفته از اولین تجربه سرمربیگری خود را پشت سر گذاشته و با انتقادات سختی مواجه شده و شعارهایی مانند «حیاکن رهاکن» را شنیده است، در حالی که هنوز مزه اولین شکست را نیز نچشیده است.
البته وقایع استادیوم تختی بهصورت عمومی و همگانی نبود، اما فردی که بطری را به سمت مربی پرتاب کرد و کسانی که خواستار استعفای او شدند، نماد افرادی هستند که از عدم تحمل رنج میبرند و حضور آنها نه تنها در فضای مجازی، بلکه در استادیوم نیز مشهود است. عالیشاه، کاپیتان پرسپولیس، میگوید که دل این تماشاگران تحت تأثیر مشکلاتی از منابع دیگر است. او تأکید میکند که هواداران نباید معمولاً خود را از تیم دور بدانند. این دو جمله میتواند به نکتهای در مورد مدیران باشگاه اشاره کند، و اینکه اعضای رختکن پرسپولیس بر این باورند که نارضایتی طرفداران از رضا درویش و هیئتمدیره، پای سرمربی را نیز به این ماجرا کشانده است.
این روایت میتواند با ضریب خطای حداقلی صحیح باشد. زیرا در هفتههای اخیر، هواداران پرسپولیس انتظار داشتند که هاشمیان در قبال آنچه که به عنوان عملکرد ضعیف باشگاه در نقل و انتقالات مطرح میشود، موضع خود را مشخص کند و در نتیجه عدم وجود چنین موضعگیری، به او به عنوان بخشی از تیم رضا درویش نگریسته و به سرعت علیه او شعار سر دادند.
در عین حال، وحید هاشمیان دلایلی برای احتیاط در این زمینه دارد: اولاً، انتقادات شدید در خصوص نقل و انتقالات و ساختار تیم ممکن است به آسیب روانی برای بازیکنان منجر شود. ثانیاً، هاشمیان به عنوان سرمربی در حال کار نزدیک با مدیریت باشگاه است و احتمالاً نکردن مکانیزم مخالفت صریح در ماه نخست حضور خود در باشگاه برای او منطقی است.
در این میان، سرمربی پرسپولیس با مخالفت برای پذیرش بازیکن خارجی، تلاش کرده است دیسیپلین خود را به عنوان سرمربی حفظ کند که نکتهای حائز اهمیت است. مدیرعامل بانک شهر نیز اعلام کرد که به هاشمیان دو بازیکن شناخته شده از اسپانیا پیشنهاد داده، اما سرمربی پرسپولیس با این پیشنهاد مخالفت کرد و به خبرنگاران گفت که نمیخواهد منابع باشگاه و پول هواداران را صرف خرید بازیکنان ناکارآمد کند.
اما این نکته مثبت رضایت هواداران از کادرفنی را به طور قابل توجی افزایش نخواهد داد. در پرسپولیس و احتمالاً سایر تیمهای فوتبال، دو عامل اصلی برای رضایت وجود دارد: «۱- نتیجه مطلوب، ۲- نمایش دلپذیر» هیچکدام از این دو عامل در تیم کنونی پرسپولیس مشاهده نمیشود. آنها برابر چادرملو یک ساعت را بیهیچ موقعیتی سپری کردند و در نهایت نیز دو امتیاز مهم را از دست دادند. با این حال، با در نظر گرفتن کیفیت نازل استادیوم تختی، بهانهای نخواهد بود اگر این موضوع به عنوان دلیل ناکامی مطرح شود؛ زیرا فصل گذشته، پرسپولیس با اتکا بر ارسالهای بلند در همین استادیوم موفق به شکست همین حریف شد و از این رو انتظار هواداران کاملاً منطقی است که به دلیل نتایج ضعیف و به ویژه نمایش ناامیدکننده، کادرفنی را مورد انتقاد قرار دهند. اما پرتاب سنگ و بطری به سمت سرمربی و بازیکنان، از نظر اخلاقی به هیچ وجه توجیهپذیر نیست. نکته اول انسانی بودن مسئله است و اینکه حتی ثبت بدترین نتایج نیز نباید به تهدید جان اعضای تیم منجر شود و نکته دوم اینکه هنوز تنها چهار هفته از فصل گذشته و پرسپولیس حتی یک شکست هم نداشته است.
هرچند بسیاری از هواداران پرسپولیس نتایج کنونی تیم را چندان نگرانکننده نمیدانند، اما نکته اساسی این است که افق دیده شده برای تیم فعلی پرسپولیس چندان مثبت ارزیابی نمیشود. این تیم به هیچوجه شبیه تیمهای مدعی قهرمانی در دوران برانکو، کالدرون، یحیی و اوسمار است و از نظر روند بازی بیشتر به تیمهای گاریدو، کارتال و به زعم برخی منتقدین به تیمهای تحت هدایت نلو وینگادا و حمید استیلی و… شباهت دارد. اما با این وجود، هنوز برای وحید هاشمیان فرصتی برای گذر از این مرحله دشوار وجود دارد و در صورت کسب دو پیروزی مقابل ملوان و گلگهر در خانه، میتواند به ۱۲ امتیاز دست یابد؛ که از شش بازی برای یک تیم مدعی، امتیاز مطلوبی تلقی میشود و فرصتی برای او فراهم خواهد شد تا تیمش را سازماندهی کند و به کیفیت مورد نظر نزدیک شود.
به یاد داشته باشید که این تصویر تلخ و غمانگیز از سرمربی پرسپولیس میتواند بهزودی به آوای شادمانی و دلپذیر در سکوها تبدیل شود، مشروط بر اینکه حتی اگر نتایج دلخواهی به دست نمیآورید، لااقل به هر شکل ممکن توپ را از خط دروازه حریف عبور دهید تا فرصت لازم برای تنفس و تمرین برای آنچه میخواهید داشته باشید: فوتبال تهاجمی – همانطور که آقای سرمربی میگوید.
