ناصر تقوایی فوت کرد – ایسنا
ناصر تقوایی، که به عنوان نویسنده، فیلمساز و عکاس شناخته میشد، صبح امروز، سهشنبه ۲۲ مهرماه، جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش ایسنا و تأییدیه خانه سینما و پستی که همسر تقوایی در فضای مجازی منتشر کرده است، این هنرمند به دلیل عوارض ناشی از بیماری و بالا رفتن سن که او را در سالهای اخیر به خانهنشینی کشانده بود، در بیمارستان نیکان تهران درگذشت.
ناصر تقوایی در نوشتار زندگینامهاش، به بیان خاطراتش پرداخت و اشاره کرد:
«در تابستان سال ۱۳۲۰ خورشیدی، در بحبوحه جنگ جهانی دوم و در عمق جنگلی پر از نخلهای سرسبز، در یک روستای عربنشین متولد شدم. در دوران کودکی، با پدرم به دورترین بنادر جنوبی سفر میکردم و هر سال ابتدایی را در شهر و روستاهای مختلف گذراندم. پس از هفت سال، وقتی به زادگاه خود بازگشتم، در ذهنم به یک سندباد جوان تبدیل شده بودم. در مدرسه به ادبیات علاقه داشتم، اما رشته اصلیام ریاضی بود. در جوانی مینوشتم و به فنون نوین جذب شده بودم، ولی خودم نمیدانم چطور به دنیای سینما پا گذاشتم.
در این مسیر با افراد باتجربهای آشنا شدم و صحنههای جالبی دیدم، اما زندگی خودم هیچ صحنهی جذابی نداشت. شاید شانس من این بود که به مدت شصت سال در کنار یک ملت کهنسال زندگی کردم. من صاحب دوازده داستان کوتاه، سیزده فیلم مستند و گزارش، سه فیلم کوتاه داستانی، شش فیلم بلند سینمایی و یک مجموعه تلویزیونی شانزده ساعته هستم. همچنین یک مجموعه عکس و اسلاید از طبیعت و فرهنگ این سرزمین پرگهر در کارنامهام موجود است. با این وجود، ممکن است از دور تنبل به نظر بیایم. زیرا در این دهه اخیر، به دلایلی که بهتر است ناگفته بماند، هیچکس آثار تازهام را ندید و نخواند …
در زمینه فیلمسازی، تقوایی ضمن ساخت فیلمهای کوتاه، آثار بلندی مانند «آرامش در حضور دیگران»، «صادق کرده»، «ناخدا خورشید»، «ای ایران» و «کاغذ بیخط» را هم به ثبت رسانده است. او در سالهای بعد بعد از توقف دو فیلم «زنگی و رومی» و «چای تلخ»، مستند کوتاه «تمرین آخر» را در مورد تعزیه ساخته است.
در سال ۱۳۸۳، شورای ارزشیابی هنرمندان وزارت ارشاد مدرک درجه یک هنری کشور (معادل دکترا) را به ناصر تقوایی تقدیم کرد.
در جشن سیزدهم خانه سینما، تندیس شایستگی جشن سینمای ایران بهخاطر یک عمر فعالیت هنری به «ناصر تقوایی» اعطا شد و در جشن چهاردهم انجمن فیلم کوتاه نیز از وی تجلیل به عمل آمد.
