لطفاً به طور مرتب تنفس عمیق انجام دهید
گاهی اوقات تنفسهای عمیق نه تنها به روان انسان احساس آرامش میبخشند، بلکه برای بدن نیز انرژیزا هستند. شواهد جدید نشان میدهد که آه کشیدن میتواند به بازسازی مناسب بدن، بخصوص در رابطه با مایعی که ریههای ما را احاطه کرده است، کمک کند.
بر پایه گزارش بهداشت نیوز، سورفکتانتهای ریوی، ترکیب خاصی از فسفولیپیدها و پروتئینها هستند که سطوح خارجی اعضای تنفسی را در برگرفتهاند. این مواد به عنوان روانکننده عمل کرده و با کاهش کشش سطحی ریهها در هنگام تنفس، آنها را بهبود میبخشند. این مواد برای حفظ سلامتی انسان ضروریاند. بیش از نیمی از نوزادان نارس که قبل از هفته ۲۸ بارداری به دنیا میآیند، با کمبود مایع مواجهند و این موضوع میتواند به آسیب به برخی آلوئولها در ریههای آنها منجر شود. در پایان دهه ۱۹۸۰، کارشناسان کشف کردند که میتوان این بیماری کشنده را با استخراج سورفکتانتهای مشابه از ریههای حیوانات و تزریق آن به ریههای نوزادان نارس درمان کرد.
یان ورمانت، محقق و یکی از نویسندگان این مطالعه از مؤسسه فناوری فدرال زوریخ، اظهار میدارد که این روش بسیار مؤثر برای نوزادان به شمار میآید. مایع به طور کامل سطوح را در بر میگیرد و موجب میشود که ریهها شکلپذیری بیشتری داشته باشند یا به عبارتی فنیتر، سازگاری بهتری از خود نشان دهند.
اما پاندمی کووید-۱۹ چالشهای جدیدی به همراه داشت. ورمانت و تیمش به حدود ۳۰۰۰ بزرگسال اشاره میکنند که در دوران همهگیری به سندرم زجر تنفسی حاد دچار شدند. در این وضعیت، روش تزریق مایعات که برای نوزادان نارس موفقیتآمیز بود، کارآیی نداشت.
ورمانت توضیح میدهد: این نشان میدهد که مشکل تنها به کاهش کشش سطحی ختم نمیشود. ما بر این باوریم که تنشهای مکانیکی موجود در مایع نیز نقش حائز اهمیتی ایفا میکنند.
پس از آن، او و یک گروه بینالمللی از پژوهشگران، شبیهسازی تنفسهای طبیعی و عمیق را در یک محیط آزمایشگاهی انجام دادند و سپس تنش سطحی سورفکتانتهای ریوی را مورد ارزیابی قرار دادند. آنها به این نتیجه دست یافتند که تنش سطحی بر روی ریهها پس از تنفسهای عمیق به طور قابل توجهی کاهش مییابد، که این یک توضیح فیزیکی برای آرامشی است که اغلب با یک آه عمیق همراه است. دلیل کارآمدی این موضوع به درک سورفکتانتهای ریوی به عنوان تعدادی لایه مایع مرتبط است نه به عنوان یک لایه واحد.
ماریا نوائس-سیلوا، یکی از نویسندگان این تحقیق، توضیح داد که در مرز مستقیم با هوا، یک لایه سطحی کمی سفتتر وجود دارد؛ زیر این لایه، چندین لایه دیگر وجود دارد که باید نرمتر از لایه سطحی باشند.
این لایهها زمانی که در تعادل قرار داشته باشند، بهترین عملکرد را از خود بروز میدهند، اما گاهی اوقات این تعادل بر هم میخورد. در این مواقع، بهترین راه برای تنظیم مجدد لایهها، نفس عمیق کشیدن است. با واداشتن سورفکتانتها به کشش و انقباض شدیدتر، مایع ریوی در واقع لایه بیرونی خود را دوباره تنظیم میکند.
ورمانت میگوید: این موقعیت خارج از محدوده تعادل ترمودینامیکی قرار دارد و تنها از طریق کار مکانیکی میتوان آن را حفظ کرد. او همچنین به مطالعات بالینی پیشین اشاره میکند که نشان میدهد در حالی که انطباق ریهها به مرور زمان تغییر میکند، اما این نوع تنفس سطحی و مداوم است که وضعیت را شدیدتر میکند.
تیم ورمانت امیدوار است که یافتههای آنان به توسعه درمانهای بهبودیافته برای نارسایی ریه در بزرگسالان منجر شود. یکی از مسیرهایی که در پیش دارند ممکن است شامل ساخت سورفکتانتهای مصنوعی با شناسایی اجزاء تشکیلدهنده هر لایه مایع باشد. در عین حال، اکنون زمان خوبی برای مکث و کشیدن یک نفس عمیق و شفابخش است.
