امکان دارد سعید روستایی سوار بر دوچرخه پریناز باشد

پریناز ایزدیار در این روزهای اخیر با اکران فیلم “زن و بچه” در کانون توجهات و نگاه‌ها قرار دارد. پیش از این، او در فیلم “ملاقات خصوصی” به کارگردانی امید شمس توانست عملکردی نسبتاً خوب از خود نشان دهد. این فیلم که تنها چند ماه بعد از وقایع سال ۱۴۰۱ به نمایش درآمد، نتوانست آن‌گونه که باید، نظر بینندگان و منتقدان را جلب کند.

این تجربه، می‌توانست به عنوان یک نقطه عطف در کارنامه ایزدیار محسوب شود، اما اکران آن در مقطع حساسی انجام شد و لذا از فرصت‌های لازم برای دیده شدن محروم ماند. پس از این رویداد، پریناز ایزدیار به ندرت در سینما ظاهر شد و تنها “صددام” بود که او در آن ایفای نقش کرد. اکنون با اکران “زن و بچه”، به نظر می‌رسد که این بازیگر فرصتی دوباره برای تجلی استعداد خود پیدا کرده است؛ فرصتی ارزشمند تا به اهداف بزرگ خود نزدیک‌تر شود.

سعید روستایی، از چهره‌های پیشرو سینمای اجتماعی در دهه گذشته است. او با آثارش همچون “ابد و یک روز” و “متری شیش و نیم”، که با همکاری پریناز ایزدیار ساخته شدند، موفقیت‌های چشمگیری کسب کرده و با فیلم “برادران لیلا” اهداف جهانی‌شدن را دنبال کرده است. روستایی به کن رفت و باوجود ناکامی در کسب جوایز اصلی جشنواره، توانست سینمای خود را در سطحی فراملی نمایش دهد.

نکته جالب این است که ماجرای “زن و بچه” نیز به همین شیوه پیش رفت. روستایی پس از نمایش فیلمش در کن، نسبت به رویکرد مسئولان سینما در ایران انتقاد کرد و از محدودیت‌ها سخن گفت. به هر حال، ویژگی آثار روستایی این است که از میان موانع و محرومیت‌های اجتماعی سر برمی‌آورند.

در نهایت، همکاری تازه روستایی و ایزدیار در “زن و بچه” فرصتی نو برای هر دو است. آن‌ها در “ابد و یک روز” و “متری شیش و نیم” به اوج رسیده بودند و حالا “زن و بچه” ممکن است تحولی جدید را رقم بزند. در روزهای آتی، همه چیز روشنگر خواهد شد.

یکی از نقش‌های مهم پریناز ایزدیار که به‌عنوان یک نقطه عطف در روند هنری او شناخته می‌شود، در این درام ایرانی، اولین اثر سینمایی سعید روستایی بود که توجهات زیادی را به خود معطوف کرد. ایزدیار با این فیلم تلنگری به کارنامه‌اش زد و با ایفای نقشی چندبعدی که شامل غم، شادی، امید و ناامیدی بود، خود را به اثبات رساند و در نتیجه آن، سیمرغ بلورین را از آن خود کرد.

پریناز ایزدیار توانست با حال‌وهوای جاری در اثر هماهنگ شود و بازی‌اش را متناسب با روح تاروپود فیلمنامه تنظیم کند. او در خدمت به فیلم است و هر آنچه کارگردان خواسته را با مهارت اجرا می‌کند. می‌توان گفت “هتریک” فیلمی ساده و نسبتاً آرام است که ایزدیار نیز بازی‌ای روان و بدون تکلف در آن ارائه می‌دهد. زنی که احساس ناامنی دائمی دارد، نشأت‌گرفته از مسائل درونی و گذشته‌اش و این ناامنی به عشقش که همیشه با دلشکستگی و ناامیدی آمیخته است، نمایان می‌شود.

این اثر یکی از بهترین بازی‌های پریناز ایزدیار بود که متأسفانه داوران جشنواره فجر به آن توجهی نکردند. این درام معمایی عاشقانه با حضور این زوج ایزدیار و محمدزاده که در “ابد و یک روز” نیز با هم همکاری کرده بودند، توانست نظر منتقدان و تماشاگران را بخود جلب کرده و موفق به کسب جایزه ویژه هیات داوران جشنواره فجر آن سال گردد. او به واقع در این نقش بهترین نسخه از خود را به نمایش گذاشت.