سرمایهگذاری در مراکز داده از صنعت نفت جلو زد

آمارها نشان میدهد که برای نخستین بار، میزان توجه سرمایهگذاران به مراکز داده، فراتر از صنعت نفت و انرژی رفته است.
آژانس بینالمللی انرژی (IEA) در جدیدترین گزارش خود اعلام کرده که در سال جاری، جهان به هزینهای معادل ۵۸۰ میلیارد دلار برای مراکز داده اختصاص خواهد داد که این رقم، ۴۰ میلیارد دلار بیشتر از هزینهای است که برای تأمین منابع جدید نفت صرف خواهد شد.
در گزارش این آژانس تصریح شده است: «این مقایسه بیانگر تحولی واضح در ساختار اقتصادهای مدرن و دیجیتالی شده است.»
پیشبینی میشود که مصرف انرژی مراکز داده مرتبط با هوش مصنوعی تا پایان دههجاری به پنج برابر افزایش یابد و این مقدار، مصرف کل انرژی کلیه مراکز داده موجود را دو برابر خواهد کرد. همچنین مراکز داده معمولی نیز از نظر مصرف انرژی با افزایش روبرو خواهند شد.
آژانس بینالمللی انرژی در این گزارش اشاره کرده است که نیمی از این رشد تقاضا در ایالات متحده و بخش عمدهای از باقیمانده آن در اروپا و چین مشاهده خواهد شد.
بر اساس اظهارات این آژانس، عمده مراکز داده جدید در حال توسعه، به وسیلهٔ شهرهای بزرگ با جمعیت بیش از ۱ میلیون نفر تأسیس میشوند. نیمی از مراکز داده در حال ساخت، ظرفیت حداقل ۲۰۰ مگاوات دارند و اغلب در نزدیکی سایر مراکز داده قرار میگیرند.
چالش برق
آژانس بینالمللی انرژی اظهار داشته است: «سرعت بالای ساخت مراکز داده – به ویژه در اطراف شهرها – با چالشهای خاصی همراه است. تراکم شبکه و صفهای اتصال در بسیاری از مناطق در حال افزایش است و صفهای مورد نیاز برای مراکز داده جدید به طور معمول طولانی هستند.»
در برخی از بازارهای ایالات متحده، نظیر شمال ویرجینیا، مدت انتظار برای اتصال به شبکه برق میتواند به یک دهه برسد. در اروپا، شهر دوبلین فرآیند پذیرش درخواستهای جدید برای اتصال به شبکه را تا سال ۲۰۲۸ به طور کامل متوقف کرده است.
این آژانس همچنین خاطرنشان کرده که زنجیره تأمین شبکه برق نیز یکی از نقاط ضعف به شمار میرود، چرا که کابلها، مواد معدنی حیاتی، توربینهای گازی و ترانسفورماتورها میتوانند روند توسعه شبکه را به تأخیر بیندازند.
پیشتر، ساتیا نادلا و سم آلتمن به این نکته اشاره کرده بودند که بحران اساسی در حوزه هوش مصنوعی، کمبود برق است، نه کمبود تراشه!
برخی شرکتها، از جمله Amperesand و Heron Power، در حال تحقیق و توسعه بر روی ترانسفورماتورهای حالت جامد هستند که پتانسیل بالایی برای ارتقای معنادار تجهیزات موجود دارند. این فناوریها قادرند انرژیهای تجدیدپذیر را به شکلی هوشمندانهتر در شبکهها ادغام کرده و به سرعت به ناپایداریهای انرژی پاسخ دهند و توانایی مدیریت انواع مختلفی از تبدیلها را دارند. با این حال، اولین استقرارهای این فناوریها حداقل یک یا دو سال به طول خواهد انجامید و افزایش تولید نیز زمان بر خواهد بود.
آژانس بینالمللی انرژی (IEA) پیشبینی کرده است که تا سال ۲۰۳۵، صرفنظر از اینکه کشورها سیاستهای کنونی خود را پیروی کنند یا نسبت به کاهش انتشار گازهای گلخانهای اقدام کنند، انرژیهای تجدیدپذیر بخش عمدهای از نیاز برق مراکز داده جدید را تأمین خواهند کرد. انرژی خورشیدی به عنوان یک منبع انرژی محبوب برای توسعهدهندگان، به ویژه به دلیل کاهش چشمگیر هزینههایش در سالهای اخیر، شناخته میشود.
بر اساس پیشبینیهای این آژانس، در طول دهه آینده، تقریباً ۴۰۰ تراوات ساعت برق مورد نیاز مراکز داده از انرژیهای تجدیدپذیر تأمین خواهد شد، در حالی که گاز طبیعی حدود ۲۲۰ تراوات ساعت را تأمین خواهد کرد. همچنین، اگر نیروگاههای هستهای کوچک مدولار به وعدههای خود عمل کنند، انتظار میرود که این منابع حدود ۱۹۰ تراوات ساعت به مراکز داده کمک کنند.



