زمان صرف این غذا بر مدت حیات تأثیر دارد

نسل‌ها تحت تأثیر یکی از موفق‌ترین کمپین‌های بازاریابی قرن 21 و همچنین تغییر نیروی کار پس از جنگ، این جمله معروف را شنیده‌اند که «صبحانه مهم‌ترین وعده غذایی روز است». اگرچه شواهد کافی برای پشتیبانی از این ادعا به دست نیامده، اما تحقیقات فعلی عمدتاً روی کودکان و بزرگسالان جوان‌تر متمرکز است.

به نقل از نیواطلس، دانشگاه ماساچوست جنرال بریگام در یک مطالعه جدید به مطالعه بر روی بزرگسالان مسن‌تر در سنین میانسالی و بعد از آن پرداخته است تا رابطه بین برنامه‌های غذایی و مشکلات سلامتی مرتبط با سن را مورد بررسی قرار دهد. این گروه سنی در تحقیقات علمی مربوط به تغذیه به طور معمول نادیده گرفته شده‌اند.

دکتر حسن دشتی، نویسنده اصلی این تحقیق و متخصص تغذیه و زیست‌شناس در بیمارستان عمومی ماساچوست، بیان می‌کند: «در حال حاضر، شناخت ما درباره چگونگی تغییر زمان‌بندی وعده‌های غذایی در سنین بالاتر و ارتباط این تغییر با سلامت عمومی و طول عمر بسیار محدود است.»

در این پژوهش، محققان داده‌های سوابق پزشکی شامل ۲۹۴۵ بزرگسال از جامعه با سن‌های ۴۲ تا ۹۴ سال را مورد بررسی قرار دادند که هر یک تا پنج بار در فاصله سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۷، ارزیابی‌هایی در مورد زمان‌بندی وعده‌های غذایی و وضعیت سلامت خود انجام داده بودند. این ارزیابی‌ها شامل جزئیاتی درباره وضعیت سلامت، عادات زندگی، وزن، کیفیت خواب و زمان اختصاص داده شده به تهیه وعده‌های غذایی بود.

نتایج به دست آمده نشان داد که به دلایل مختلف از مشکلات حرکتی گرفته تا بهداشت دهانی، بزرگسالان مسن‌تر عموماً صبحانه را دیرتر می‌خورند، در طول روز غذا را دیرتر میل می‌کنند و در مجموع زمان کمتری صرف غذا خوردن دارند.

محققان اشاره کردند که مصرف دیرهنگام صبحانه با افزایش بیماری‌های جسمی و روانی، وجود بیماری‌های متعدد و همچنین افزایش خطر بروز مرگ و میر همراه است. این یافته‌ها نشان‌دهنده این است که تغییر در زمان وعده‌های غذایی ممکن است نشانه‌هایی از فرآیندهای اساسی سلامت و پیری در افراد مسن‌تر باشد.

در این تحقیق نشان داده شده است که مصرف دیرتر صبحانه با افزایش خطر مرگ‌ومیر ارتباط دارد. افرادی که از نظر ژنتیکی تمایل به بیداری شب دارند، تمایل بیشتری به صرف وعده‌های غذایی در زمان‌های دیرتر دارند و به‌طور آماری هیچ رابطه‌ی قابل توجهی میان تغییر در زمان ناهار و شام و مشکلات سلامتی مشاهده نشد.

این نتایج به ارتباط علمایی بین صرف دیرهنگام صبحانه و افزایش خطر مرگ اشاره دارد که می‌تواند به‌عنوان یک نشانگر وضعیت سلامت در بزرگسالان مسن مورد توجه قرار گیرد تا بتوان در مواقع ضروری به درمان و مداخله پرداخت.

دکتر دشتی می‌افزاید: «تحقیقات ما نشان می‌دهد که تغییرات در زمان صرف غذا در میان سالمندان، به ویژه زمان خوردن صبحانه می‌تواند به‌عنوان یک معیار قابل کنترل از وضعیت سلامت آن‌ها در نظر گرفته شود. بیماران و پزشکان می‌توانند از تغییرات در عادات غذایی به‌عنوان یک سیگنال هشداردهنده زودهنگام برای بررسی مشکلات احتمالی سلامت جسمی و روانی بهره‌برداری کنند.»

وی اضافه کرد: «تشویق سالمندان به پیروی از برنامه‌های غذایی منظم همچنین می‌تواند بخشی از راهکارهای کلی برای ترویج سالخوردگی سالم و افزایش طول عمر باشد.»

مانند تمامی مطالعات از این نوع، محدودیت‌هایی وجود دارد. محققان از تنوع روزانه، حذف وعده‌های غذایی یا تنقلات در طول روز غفلت کردند و همچنین به محتویات وعده‌های غذایی در صبحانه، ناهار و شام توجهی نداشتند. علی‌رغم اینکه مدل‌های مورد استفاده در این تحقیق به چندین عامل مختل‌کننده مانند سیگار کشیدن پرداخته بودند، اما بسیاری از علل مانند فعالیت بدنی مدنظر قرار نگرفته و بسیاری از داده‌ها به گزارش‌های شخصی وابسته بود که ممکن است دقت آن‌ها با چالش‌هایی روبرو باشد.