تایوان به درخواست آمریکا برای جابجایی نیمی از تولید تراشه پاسخ منفی داد
هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی ایالات متحده، ایدهای را برای تغییر قابل توجهی در فرآیند تولید تراشه مطرح کرده که این پیشنهاد از سوی تایوان مورد پذیرش قرار نگرفته است.
تینا مزدکی_دولت پیشین آمریکا به رهبری ترامپ به درستی نسبت به وابستگی فزایندهی خود به تایوان در تأمین تراشههای حیاتی نگران بود. هراس ناشی از امکان بروز اختلالات در زنجیره تأمین، باعث شد تا مقامات واشنگتن از تایوان درخواست کنند که نیمی از تولید تراشههای خود را به ایالات متحده منتقل کند. تایوان محل قرارگیری TSMC، بزرگترین ارائهدهنده خدمات ریختهگری تراشه در جهان است که برای شرکتهای آمریکایی نظیر اپل، انویدیا و کوالکام تراشه تولید میکند.
طرح تقسیم تولید تراشه به شیوه «۵۰-۵۰»
در روز چهارشنبه، چنگ لی-چون، معاون نخستوزیر تایوان، به رسانهها اعلام کرد که پیشنهاد تقسیم تولید تراشه به نسبت “۵۰-۵۰” بین تایوان و ایالات متحده هیچگاه حتی در جریان مذاکرات تجاری اخیر نیز مورد بحث قرار نگرفته است. چنگ افزود که مذاکرات وی با مقامهای آمریکایی عمدتاً متمرکز بر مسائل تعرفهای، شامل کاهش تعرفهها و امکان معافیت از پدیده انباشت تعرفه (Tariff Stacking) بوده است. پدیده انباشت تعرفه به وضع مالیاتی چندگانه یک محصول در مراحل مختلف تولید در مناطق گوناگون اشاره دارد.
با این حال، هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی ایالات متحده، تصریح میکند که بحث در مورد اهمیت دستیابی به توافق 50 درصدی در مورد تولید تراشه تایوان اساسی بوده است. او اظهار داشت: «پیشنهادی که به آنها [تایوان] ارائه کردم این بود که بیایید به تقسیم ۵۰-۵۰ دست یابیم. ما نیمی تولید میکنیم و شما نیمی دیگر را.» لوتنیک در صحبتهای اخیر خود اشاره کرده که ۹۵ درصد از نیاز ایالات متحده به تراشه از طریق تراشههای تولید شده در تایوان تأمین میشود.
نگرانی تایوان درباره از دست دادن «سپر سیلیکونی» خود
چنگ در گفتگو با خبرنگاران در فرودگاه بینالمللی تائویوان تایوان، پیشنهاد لوتنیک را نپذیرفت و گفت: «تیم مذاکرهکننده ما هرگز هیچ گونه تعهدی به تقسیم تراشهها بهصورت “۵۰-۵۰” نداده است، بنابراین نگرانیها در این زمینه بیاساس است.» پیشنهاد تقسیم تراشه به شکل “۵۰-۵۰” طرحشده از سوی لوتنیک، از سوی سیاستمداران تایوانی، از جمله اریک چو، رئیس حزب اصلی مخالف این کشور، به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و به عنوان اقدامی «استثماری و غارتگرانه» توصیف شد. چو افزود: «هیچ فردی نمیتواند تایوان یا TSMC را معامله کند و هیچکس قادر نیست قدرت سپر سیلیکونی تایوان را تضعیف نماید.»
نظریه سپر سیلیکونی به این معناست که به دلیل اتکای جهانی به تایوان برای تولید اکثریت تراشهها، این کشور توسط ایالات متحده، اروپا و ژاپن در برابر تهدیدات چین محافظت خواهد شد. رهبران تایوان نگرانند که با واگذاری بخش زیادی از تولید تراشه، این سپر سیلیکونی را از دست خواهند داد. همچنین TSMC به نظر میرسد به دنبال راهکارهایی برای جلوگیری از تسلط چین بر تأسیسات خود در صورت بروز حمله است؛ از جمله شایعهای مبنی بر ایجاد سیاست «زمین سوخته» که در صورت لزوم، تأسیسات را خراب و غیرقابل استفاده میسازد. حتی ممکن است اتاقهای تمیز (Cleanrooms) که در تولید تراشههای سیلیکونی نقش حیاتی دارند، آسیب ببینند.
آریسا لیو، مدیر یک اندیشکده مستقل به نام مؤسسه تحقیقات اقتصادی تایوان، میگوید که درخواست لوتنیک «بیش از آنکه سودی برای تایوان به ارمغان آورد، ضرر خواهد داشت.» او به CNN گفت: «سرمایهگذاریهای کلان و انتقال ظرفیت تولید به ایالات متحده، بهصورت اجتنابناپذیر اکوسیستم تولیدی تایوان را ضعیف کرده و یکپارچگی زنجیره تأمین آن را در معرض خطر قرار میدهد.»
تلاشهای بیوقفه ترامپ
در دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ، یکی از بزرگترین موفقیتهای وی، قانع کردن TSMC برای احداث کارخانههای ریختهگری در فینیکس، آریزونا بود. دولت ترامپ در آن زمان با نگرانیهای زیادی مواجه بود که بسیاری از آنها هنوز هم پابرجا هستند. یکی از آنها هدف تأمین خودکفایی ایالات متحده در صنعت تراشه است. نگران کننده دیگر، هراس از آن است که چین به دنبال خودکفایی در تولید تراشه، TSMC را به عنوان یک هدف استراتژیک تلقی کرده و ممکن است با حمله به تایوان آن را به دست آورد.
جو بایدن، رئیس جمهور پیشین ایالات متحده، نیز شایسته تقدیر است، بهطوری که او در سال ۲۰۲۲ قانون CHIPS و علم را به امضا رساند. این قانون با تخصیص ۵۲.۷ میلیارد دلار بهعنوان یارانه، حمایتهای مالی و اعتبارات مالیاتی برای تولید نیمههادیهای داخلی، ساخت ریختهگریها توسط TSMC در ایالات متحده را از لحاظ اقتصادی توجیهپذیر کرده است.
در حال حاضر، TSMC به ساختن چندین مرکز تولید (Fab facilities) در آریزونا با هزینهای معادل با ۶۵ میلیارد دلار متعهد شده است. نخستین کارخانه اکنون به بهرهبرداری رسیده و در حال تولید تراشههای ۴ نانومتری است. انتظار میرود که تا سالهای ۲۰۲۸-۲۰۲۹، این ریختهگریها قادر به تولید مدارهای مجتمع ۲ نانومتری در آمریکا باشند. این پیشرفت میتواند در نهایت به ایالات متحده کمک کند تا به یک مقصد کلیدی برای تولید تراشه تبدیل شود؛ امری که تا چند سال پیش کسی تصور آن را نمیکرد.
منبع: phonearena
227323
