این روش‌ها را برای رهایی کودک‌تان از شپش امتحان کنید

به نقل از بهداشت نیوز، شپش‌های سر نوعی حشره انگلی هستند که تغذیه آن‌ها از خون انسان صورت می‌گیرد، اما شناسایی آن‌ها به دلیل اندازه کوچک، سرعت حرکت بالا و فرار از نور بسیار دشوار است.

تخم‌های شپش که به نام رشک شناخته می‌شوند، معمولاً به رنگ‌های زرد، قهوه‌ای یا خرمایی هستند و شکلی ریز دارند، در حالی که شپش‌ها پس از خروج از تخم به صورت شفاف به نظر می‌رسند. آلودگی به این انگل غالباً ممکن است با شوره سر یا درماتیت سبورئیک اشتباه گرفته شود.

شپش‌ها قابلیت پرش، جهش یا پرواز ندارند. شایع‌ترین روش ابتلا به آنها، تماس مستقیم سر به سر با فردی است که قبلاً آلوده است و تمیز بودن فرد یا محیط او نمی‌تواند از آلوده شدن جلوگیری کند. این انگل‌ها از یک فرد به فرد دیگر از طریق تماس سر به سر منتقل می‌شوند.

شپش‌های بالغ می‌توانند حدود ۳۰ روز در سر میزبان خود زندگی کنند. با این حال، اگر شپش‌ها از سر فرد بیفتند و نتوانند دوباره تغذیه کنند، ظرف دو روز می‌میرند. تخم‌ها نیز ممکن است تا ۹ روز طول بکشد تا به مرحله‌ای برسند که شپش از آنها خارج شود و ۷ روز دیگر باید بگذرد تا به شپش بالغ تبدیل شوند.

چگونه می‌توان تشخیص داد که کودکی دچار شپش شده است؟

علامت اصلی دال بر وجود شپش، خارش تازه و غیرمعمول پوست سر کودک است. از لحظه‌ای که شپش به سر فرد منتقل می‌شود، ممکن است تا شش هفته طول بکشد تا علائم خارش آغاز شود که این خارش نتیجه واکنش آلرژیک به نیش شپش است.

به دلیل اینکه شپش‌ها بیشتر در شب فعال هستند، والدین ممکن است متوجه شوند که فرزندانشان در شب بیشتر از قبل خود را می‌خارانند یا خواب آرامی ندارند. تشخیص آلودگی در کودکانی که آستانه تحمل بالایی دارند یا واکنش کمتری نسبت به نیش حشرات نشان می‌دهند، ممکن است زمان بیشتری ببرد.

افراد همچنین ممکن است احساس نیشگون گرفتن یا این حس را داشته باشند که چیزی در موهایشان حرکت می‌کند.

شپش‌ها علاوه بر این نشانه‌های محلی خطری برای سلامت کودک ایجاد نمی‌کنند، چون هیچ بیماری را منتقل نمی‌کنند.

روش‌های درمان شپش‌ها

درمان شپش شامل استفاده از داروها و روش‌های متنوعی است که به منظور از بین بردن تخم‌ها و شپش‌های بالغ به‌کار می‌روند. عواملی مانند سن و شخصیت کودک، دسترسی به کلینیک‌ها یا تکنسین‌های تخصصی، هزینه و شدت آلودگی، بهترین گزینه درمانی را مشخص می‌کند.

دو نوع اصلی درمان برای شپش وجود دارد: حشره‌کش‌های شیمیایی و عوامل جلوگیری‌کننده.

حشره‌کش‌ها شامل داروهای قابل دسترس بدون نسخه مانند پرمترین و پیرترین و همچنین داروهای تجویزی نظیر اسپینوزاد و ایورمکتین هستند.

عوامل جلوگیری‌کننده که فاقد حشره‌کش هستند، شامل روغن‌هایی مانند دایمتیکون برای خفه کردن و کشتن شپش‌ها و تخم‌های آنها می‌باشند. مؤثرترین روش‌های درمانی معمولاً تجویزی هستند، بنابراین اگر آلودگی به شپش به سختی درمان می‌شود، بهتر است با پزشک معالج مشورت کنید.

در کلینیک‌های ویژه رفع شپش، دستگاه‌هایی وجود دارد که با ترکیبی از دما، سرعت و جهت جریان هوا، به از بین بردن شپش‌ها و تخم‌های آنها می‌پردازند.

سپس با استفاده از شانه‌های فلزی خاص و یک ماده شوینده موضعی، بقایای شپش‌ها پاک می‌شود.

ممکن است نیاز باشد برای از بین بردن کامل شپش‌ها و تخم‌ها چند بار درمان صورت گیرد.

آیا کودک می‌تواند با شپش به مدرسه برود؟

دانش‌آموزانی که به شپش سر مبتلا هستند، نیازی به ترک سریع مدرسه ندارند. آن‌ها می‌توانند در پایان روز به خانه بروند و پس از شروع پروسه درمانی به کلاس بازگردند. روش‌های درمانی موفق می‌توانند شپش‌های زنده را از بین ببرند، گرچه تخم‌ها ممکن است هنوز موجود باشند.

والدین باید به فرزندانشان کمک کنند زیرا برخی از سیاست‌های قدیم به مدارس اجازه می‌دهد که کودکان را مجبور به غیبت بیشتر از حد معمول کنند، از جمله اصرار بر حذف کامل تخم‌ها پیش از بازگشت به کلاس که این مورد ضرورت ندارد.

شپش‌ها مضر نیستند و هیچ بیماری را منتقل نمی‌کنند، بنابراین هیچ دلیل پزشکی برای جداسازی فوری کودک از سایر دانش‌آموزان وجود ندارد. زمانی که شپش‌ها در موها مشاهده می‌شوند، اغلب ممکن است هفته‌ها – نه چند روز یا حتی ساعت‌ها – قبل در سر حاضر بوده‌اند.

ابتلا به شپش‌ها هیچ ربطی به بهداشت شخصی، بیماری خاص یا وضعیت اقتصادی افراد ندارد.

چگونه می‌توان از شپش جلوگیری کرد؟

انجام اقداماتی همچون موارد زیر می‌تواند به کاهش شیوع شپش کمک کند:

• اجتناب از تماس نزدیک سر به سر در فعالیت‌هایی مانند ورزش و مهمانی‌های شبانه، اردوها و بازی‌های خارج از منزل.
• اجتناب از استفاده مشترک از لباس و لوازم جانبی مانند کلاه، گیره مو، روسری و کت.
• عدم استفاده از حوله، برس‌ها یا شانه‌های مشترک.
• شستشوی لباس‌ها، ملحفه‌ها و سایر اقلامی که در دو روز قبل از درمان مورد استفاده قرار گرفته‌اند، با دستگاه شستشو و خشک کردن با حرارت بالا. در صورتی که شستشو ممکن نباشد، می‌توان اشیاء را به مدت دو هفته در کیسه‌های پلاستیکی بسته و انبار کرد.
• از دراز کشیدن روی تخت، کاناپه، بالش، فرش یا عروسک‌هایی که قبلاً با فرد مبتلا به شپش سر در ارتباط بوده‌اند، خودداری شود.
• تمیز کردن فرش و مبلمان با جاروبرقی که فرد آلوده در آن نشسته یا دراز کشیده است.

لازم به ذکر است که صرف زمان و هزینه زیاد برای نظافت منزل به منظور جلوگیری از بازگشت شپش یا تخم‌هایی که ممکن است به سطح فرود بیایند یا روی مبلمان و لباس‌ها خزیده باشند، ضروری نمی‌باشد.

منبع: همشهری