با رنگها به ایران درود فرستاد و در خاک آرامش یافت
مراسم وداع با پیکر عنایتالله نظری نوری، رویدادی بود سرشار از شعر، یادآوری، ستایش از زندگی هنری غنی او و ابرازی باشکوه برای یکی از چهرههای ماندگار هنر معاصر.
به نقل از خبرنگار ایسنا، مراسم تشییع پیکر هنرمند نقاش، عنایتالله نظری نوری، امروز سهشنبه (۲۳ اردیبهشتماه) با حضور خانواده، دوستان و تعدادی از هنرمندان، در مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
سهیل محمودی (شاعر) در آغاز این مراسم گفت: ۳۵ سال پیش با ایشان آشنا شدم و او همانند سایه پرندگان در سفر خاک، آزار به موری نرساند. هنرمند بزرگ کسی است که از بیماریهای متداول زمانه همچون حسد و حرص عبور کند. سنت طبیعی این است که روزی به دنیا بیاییم و روزی برویم، اما اهمیت در کیفیت زندگی ماست و آقای نوری عمری پربرکت داشت. او به همراه عشق به دیگران میشتابید که این نشاندهنده پشتوانه عاطفی قوی خانوادگیاش بود.
علی شیرازی (خوشنویس) و عسل نظری نوری (نوه هنرمند مرحوم) نیز ابیاتی را به یاد این هنرمند خواندند.
حمیدرضا قلیچخانی (محقق هنری) در سخنانی خاطرنشان کرد: یکی از قدیمیترین مرثیههایی که برای یک هنرمند در تاریخ ادبیات ایران سروده شده، مربوط به رودکی است که در زمان درگذشت شهید بلخی سروده است؛ وقتی تابوت شهید بلخی و کسانی که او را تشییع میکردند، عبور میکردند، سروده است: «کاروان شهید رفت از پیش و آن ما رفته گیر و میاندیش از شمار دو چشم یک تن کم وز شمار خرد هزاران بیش … ».
وی ادامه داد: صحبت درباره استاد نوری در این جمعی که تمام عزیزان او شامل دوستان و مریدانش هستند، کار دشواری است. او نشان داده که از قالبهای سنتی مانند غزل و قصیده تا نقاشی خط با موج جوان ایرانی همگام بوده است. یکی از ویژگیهای متمایز او این بود که برخلاف دیگران که همواره شکایتهای سیاسی و معیشتی دارند، به محض دیدار شما از عشق و هنر سخن میگفت و جوانان را به داشتن امید ترغیب میکرد. این رویه کمتر در دنیا دیده شده و او در بین همنسلان خود از آخرین کسانی بود که دارای این خصیصه ارزشمند بود. در برخورد با او و دیگر هنرمندان همنسلش میتوانستیم درک کنیم که ذهن این افراد تنها به دنبال هنر است، آنها از هر فرصتی بهرهبرداری میکردند و جوانان را به فعالیت و انگیزه میپرداختند و تمام تمرکز خود را بر این زمینه میگذاشتند.
این پژوهشگر هنری تصریح کرد: آنانی که به نوعی در کنار او بودند، دریافتهاند که او هم در عرصه شعر و هم در نقاشی آبرنگ و هم در نقاشی خط برتریهایی داشت. تنوع رنگها و رنگآمیزی در آثارش، عدم به جا گذاشتن فضاهای منفی و زندگی کردن تمام فضاهای کارش با فرمها و رنگهای غنی از مشخصههای کار او بود. در نهایت همین ویژگیها در زندگی، رفتار و اشعار او نیز تجلی پیدا کرده بود. او یک مسلمان معتقد، هنرمند بیریا، مشوق دیگران و با روحی شفاف و زلال بود. آرزو دارم یاد او همیشه با نیکی باقی بماند.
پس از او، مجید عبدالهی از شاگردان محمد نوری قطعه موسیقی «خانه خوبان» را اجرا کرد.
در پایان، نماز به امامت حاج آقا موسوی بر پیکر نظری نوری فقید اقامه شد و پیکر او به روستای پدریاش «بیدهند» در نطنز منتقل گردید.
این گزارش میافزاید که عنایتالله نوری نظری در سال ۱۳۱۶ در محله سرچشمه تهران چشم به جهان گشود. او فارغالتحصیل دوره کارشناسی ادبیات دانشگاه تهران و دوره ممتاز نقاشی جهاد دانشگاهی هنر بود. نوری چندین نمایشگاه گروهی و شخصی در زمینههای نقاشی آبرنگ و کالیگرافی در ایران، ایتالیا، سوئیس، انگلستان، امریکا و استرالیا برگزار نمود.
از جمله آثار معروف او که در حراج تهران نیز ارائه گردیده است، تابلوهای «ایران من» و «ایران سلام» بوده است.
