اندازه گیری BMI دیگر به تنهایی کافی نیست؛ اندازه دور کمر شما چقدر است؟
شناسایی خطرات ناشی از چاقی، تنها از طریق ارزیابی شاخص توده بدنی یا BMI امکانپذیر نیست. اندازه دور کمر و همچنین تغییرات در سایز لباسها ممکن است نشاندهنده تجمع چربی غیر سالم و افزایش خطر ابتلا به بیماریهایی همچون دیابت و مشکلات قلبی باشد.
شناسایی خطرات ناشی از چاقی، تنها از طریق ارزیابی شاخص توده بدنی یا BMI امکانپذیر نیست. اندازه دور کمر و همچنین تغییرات در سایز لباسها ممکن است نشاندهنده تجمع چربی غیر سالم و افزایش خطر ابتلا به بیماریهایی همچون دیابت و مشکلات قلبی باشد.
شناسایی خطرات ناشی از چاقی، تنها از طریق ارزیابی شاخص توده بدنی یا BMI امکانپذیر نیست. اندازه دور کمر و همچنین تغییرات در سایز لباسها ممکن است نشاندهنده تجمع چربی غیر سالم و افزایش خطر ابتلا به بیماریهایی همچون دیابت و مشکلات قلبی باشد.
به نقل از بهداشت نیوز، «آیوش ویساریا»، محقق ارشد و عضو هیئت علمی مرکز بهداشت، آب و هوا، سلامت و مراقبتهای بهداشتی در نیوجرسی، در یک اعلامیه خبری اظهار داشت: «اگرچه سایز لباس نمیتواند به تنهایی معادل با اندازهگیری دقیق دور کمر باشد، اما میتواند به عنوان یک نشانه ابتدایی از حضور چربی ناسالم در بدن عمل کند. سنجش دور کمر، در کنار وزن فرد، میتواند منجر به شناسایی زودهنگام خطرات سلامتی شود و فرصتی را برای کاهش احتمال ابتلا به دیابت، بیماریهای قلبی، سکته مغزی و برخی از انواع سرطان فراهم کند.»
این تحقیق در شرایطی منتشر شده است که دانشمندان به دنبال یک رویکرد نوین برای اندازهگیری چاقی و بررسی اینکه چگونه انباشت چربی اضافی در بدن میتواند به سلامتی آسیب برساند، هستند.
شاخص توده بدنی (BMI) به مدت طولانی به عنوان معیاری برای تخمین وزن اضافی و وضعیت چاقی مورد استفاده قرار گرفته است، اما تحقیقات نشان دادهاند که این اندازهگیری ممکن است به شدت نادرست باشد. BMI، قد فرد را در برابر وزن او مقایسه میکند و به نسبت چربی به عضله توجهی ندارد.
یک چارچوب جدید که اخیراً به چاپ رسیده، پیشنهاد کرده است که علاوه بر BMI، از معیارهای دیگری مانند دور کمر، نسبت دور کمر به قد و نسبت دور کمر به باسن نیز برای ارزیابی وضعیت اضافه وزن یا چاقی استفاده گردد.
تحقیقات نشان دادهاند که این محاسبات چند بعدی، قابلیت شناسایی بیشتری از افرادی با چربی غیر سالم بدن دارند، اما محققان این سوال را مطرح کردهاند که آیا روشهای سادهتر میتوانند به همان اندازه دقیق باشند.
برای این مطالعه جدید، محققان اطلاعات ۱۹۰۰ بزرگسال در سنین ۲۰ تا ۵۹ سال را که در یک نظرسنجی سالانه سلامت و تغذیه شرکت کرده بودند، مورد بررسی قرار دادند.
این تیم از دادهها برای مقایسه روشهای مختلف در تشخیص چاقی استفاده کرد.
ویساریا افزود: «یافتههای ما نشان میدهد که برای شناسایی خطرات مرتبط با چاقی نیازی به اندازهگیریهای پیچیده زیاد نیست. اندازهگیری دور کمر میتواند اطلاعات قابل توجهی ارائه دهد و برای پزشکان و بیماران به راحتی قابل دسترسی است.»
محققان تأکید کردند که BMI به تنهایی بدترین معیار موجود است و گروه قابل توجهی از افرادی که واقعاً دارای مقادیر چربی غیرمجاز برای چاقی بودند را نادیده میگیرد.
منبع: مهر
