مرجان ساتراپی دیگر در بین ما نیست

یورونیوز خبر داد که مارجان ساتراپی، نویسنده و تصویرگر فرانسوی-ایرانی، که بیشتر به واسطه رمان تصویری «پرسپولیس» و اقتباس سینمایی آن در سال ۲۰۰۷ شناخته می‌شود، در سن ۵۶ سالگی در پاریس درگذشته است.

این خبر غافلگیرکننده توسط خانواده و دوستان او اعلام شد.

خانواده و اطرافیان او در یک بیانیه خبری عنوان کردند: «مارجان ساتراپی کمی بیشتر از یک سال بعد از درگذشت متیاس ریپا، همسر و عشق زندگی‌اش، به دلیل اندوه و غم از دست دادن او جان خود را از دست داد.»

متیاس ریپا، تهیه‌کننده، بازیگر و نویسنده فیلمنامه، در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۲۵ فوت کرده بود.

ساتراپی که در تاریخ ۲۲ نوامبر ۱۹۶۹ در رشت، ایران به دنیا آمده بود، انتقادگری سرسخت نسبت به ایران بود.

او با رمان تصویری «پرسپولیس» به شهرت جهانی دست یافت؛ داستانی که سال‌های ابتدایی زندگی او را در تهران به تصویر می‌کشد.

این کمیک بعدها به فیلم انیمیشنی تبدیل شد که ساتراپی آن را در همکاری با وینسنت پارونو کارگردانی کرد. «پرسپولیس» در سال ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم کن نمایش داده شد و موفق به دریافت جایزه هیأت داوران در کنار فیلم «نور خاموش» شد. همچنین، این فیلم به عنوان نماینده فرانسه برای بخش بهترین فیلم بین‌المللی در هشتاد و یکمین مراسم اسکار گردید و در بخش بهترین فیلم بلند انیمیشن نیز نامزد شد؛ افتخاری که ساتراپی را به نخستین زنی که در این زمینه نامزد شده تبدیل کرد.

از دیگر آثار برجسته ساتراپی می‌توان به رمان تصویری «مرغ با آلو» (Poulet aux prunes) اشاره کرد که او همچنین اقتباس سینمایی آن‌را در همکاری با وینسنت پارونو کارگردانی نمود؛ علاوه بر این، فیلم کمدی-ترسناک The Voices با بازی رایان رینولدز و همچنین Radioactive، درام زندگی‌نامه‌ای درباره ماری کوری که در سال ۲۰۱۹ به نمایش درآمد و برنده دو جایزه نوبل بود، نیز جزو آثار اوست.

آخرین اثر کمیک او «زن، زندگی، آزادی» بود که در سال ۲۰۲۴ منتشر گردید. دو سال پیش از انتشار این اثر، او در حمایت از اعتراضات به وقوع پیوسته در خصوص مهسا امینی اشاره کرد که جنبش «زن، زندگی، آزادی» یک انقلاب فرهنگی است.

ساتراپی در سال ۱۹۹۴ به فرانسه مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۶ تابعیت این کشور را کسب نمود. او در سال ۲۰۲۵ به دلیل «ریاکاری» فرانسه در مواجهه با ایران، نشان لژیون دونور را نپذیرفت.