بلعیدن این قرصها در گلو میتواند به مری آسیب بزند
دکتر محمد مهدی شاهمیرانی، داروساز با دکتری حرفهای، توضیح میدهد: حتی یک عمل عادی مانند بلعیدن قرص نیز ممکن است باعث بروز آسیب گردد. التهاب مری ناشی از مصرف دارو زمانی رخ میدهد که یک قرص یا کپسول در ناحیه باریک انتهای زیرین مری، جایی که به معده متصل میشود، مسدود شود. در صورتی که قرص در این ناحیه بماند و به تدریج حل شود، میتواند مواد مؤثره خود را به طور مستقیم بر روی بافت حساس مری آزاد کند. این ترکیبات عمدتاً از نوع اسیدی یا قلیایی بوده و سوزش شیمیایی ناشی از آنها میتواند به طور سریع منجر به درد و التهاب شود.
کدام داروها بیشتر خطرناک هستند؟
تعدادی از داروهای خاص در صورت گیر کردن در مری میتوانند موجب تحریک یا آسیب شوند. داروهای پایه فسفونات که معمولاً برای درمان پوکی استخوان استفاده میشوند، یکی از مهمترین عوامل ایجاد این مشکل به شمار میروند و به طور خاص به دلیل اینکه بیشتر توسط زنان مصرف میشوند، بیشتر تحت تاثیر قرار میگیرند. همچنین آنتیبیوتیکهای نوع تتراسایکلین که برای درمان انواع مختلف عفونتها به کار میروند، خطرات مشابهی را به همراه دارند. آسپرین و ایبوپروفن به عنوان داروهای پرمصرف ضدالتهابی غیراستروئیدی نیز میتوانند با چسبیدن به دیواره مری، التهاب ایجاد کنند، اگرچه نحوه عملکرد آنها متفاوت است و به جای ایجاد سوزش شیمیایی مستقیم، سد محافظتی را مختل میسازند.
مکملها نیز میتوانند آسیبزا باشند
حتی محصولات طبیعی و بدون نسخه مانند مکملهای غذایی و ویتامینها نیز ممکن است به مشکلاتی منجر شوند. قرصهای کافئین، مکملهای پتاسیم کلرید، ال-آرژینین و ویتامینهای C یا E با دوز بالا همگی با التهاب مری ناشی از چسبیدن دارو ارتباط دارند. حتی قرص کافئین که در مری گیر نمیکند نیز میتواند به بافت پوششی دستگاه گوارش آسیب برساند. قرصهای بزرگ و فشرده پتاسیم کلرید که برای جبران پتاسیم از دست رفته در اثر بیماری یا مصرف دارو طراحی شدهاند، میتوانند در صورت حل شدن قبل از رسیدن به معده، به مری آسیب فیزیکی بزنند.
کپسولهای نرم ژلاتینی نیز همین مسئله را دارند
ویتامین E که معمولاً در کپسولهای نرم ژلاتینی عرضه میشود ممکن است در مری گیر کند و روغنهای تحریککننده آن نشت کند و در نهایت باعث ناخوشی شود. کپسولهای نرم ژلاتینی خطرات خاصی دارند. به دلیل خاصیت رطوبتگیری ژلاتین و جذب رطوبت محیط، ممکن است نرم و چسبناک شده و این امر احتمال چسبیدن کپسول به دیواره مری را افزایش دهد. در این حالت، محتویات کپسول ممکن است به طور مستقیم بر روی بافتهای حساس آزاد شده و سبب تحریک موضعی یا زخم شوند.
چگونه از گیر کردن قرص و کپسول در گلو جلوگیری کنیم؟
روشهای سادهای برای جلوگیری از این مشکل وجود دارد. همواره قرصها را با یک لیوان پر آب (حدود ۲۰۰ میلیلیتر) بلعید تا اطمینان حاصل کنید که به معده میرسند. توصیه میشود قرصها را با معده خالی مصرف کنید و تا حداقل ۳۰ دقیقه پس از مصرف دراز نکشید و به حالت ایستاده یا نشسته باقی بمانید. این کار به جلوگیری از بازگشت محتویات معده به مری کمک کرده و به آنها زمان میدهد تا در معده رقیق شوند. اگر چند دارو مصرف میکنید، هر قرص را بهطور جداگانه بلعید و در صورت بزرگ بودن داروها، از قرصبرشها برای کوچکتر کردن آنها استفاده نمایید. در نهایت، اگر هر گونه نشانه جدید یا درد مداوم یا دشواری در بلع احساس کردید، به سرعت به پزشک مراجعه کنید.
