درخواست صنعت فولاد از دولت: اتخاذ تصمیمات بنیادی برای حل مشکل قطعی برق

اعضای انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در عین انتقاد از محدودیتهای اعمالشده در حوزه انرژی برای صنعت فولاد، از رئیسجمهور درخواست کردند که اقداماتی جدی برای این صنعت انجام دهد.
به نقل از ایسنا، بهادر احرامیان- عضو هیئتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، در یک نشست خبری با اشاره به چالشهای اخیر این صنعت، بهویژه در زمینه انرژی، بیان کرد: ما خود را بخشی از جامعه بزرگ ایران میدانیم و قاعدتاً باید در کنار دیگر بخشها در حل مسایل ملی سهمی داشته باشیم؛ اما زمانی که محدودیتها تنها بر دوش صنعت فولاد و سیمان بار میشود، این امر منطقی به نظر نمیرسد.
وی همچنین در خصوص تصمیم اتخاذشده در تاریخ ۱۵ اردیبهشتماه مبنی بر تعلیق کامل فعالیت کارخانههای فولادی به مدت ۱۵ روز، گفت: صدور ناگهانی یک اعلان که تنها صنایع فولاد و سیمان را به توقف کامل وادار میکند، در حالی که دیگر صنایع به فعالیت خود ادامه میدهند، این احساس را به وجود میآورد که هیچ امیدی به بهبود شرایط وجود ندارد و گویی سهم ما از ناترازی بسیار بالاست و به بیش از ۹۰ درصد میرسد، در حالی که برای سایر بخشها شاید کمتر از پنج درصد باشد.
احرامیان با رد فرضیه نادرست مبنی بر پایداری بالا در صنعت فولاد، تصریح کرد: بعضی بهاشتباه بر این عقیدهاند که صنعت فولاد توان بیشتری در تحمل فشارها دارد؛ در حالی که واقعیت این است که این صنعت در وضعیتی بسیار شکنندهتر از سایر صنایع قرار دارد. با اینکه ما در تولید فولاد در جهان رتبه دهم را داریم، اما ظرفیت نصبشده تولید فولاد که حدود ۴۰ تا ۵۰ میلیون تن است، تنها نیمی از آن بهطور بالفعل فعال است. در سال گذشته، ضریب پوشش ظرفیت صنعت فولاد به زیر ۶۰ درصد رسید؛ برای نیل به نقطه سر به سر، این صنعت باید حداقل با ۷۰ تا ۷۵ درصد ظرفیت تولید کند. اما در حال حاضر با این سطح پایین بهرهبرداری، بسیاری از واحدها حتی برای تأمین حقوق، بیمه و قبضهای انرژی با بحران جدی مواجهاند.
این عضو هیئتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد خاطرنشان کرد: در شرایطی که کارخانهها زیر ظرفیت اقتصادی خود فعالیت میکنند، آوردن محدودیتهای ناگهانی در زمینه انرژی، ممکن است به توقف کلی بسیاری از کارخانجات کوچک و متوسط منجر شود. ما امروز اینجا آمدهایم تا بهنوعی زنگ خطر را به صدا درآوریم؛ صنعت فولاد به یک توجه فوری و بازنگری در سیاستها نیاز دارد.
احرامیان در بخشی دیگر از اظهارات خود به انتقادات در مورد مصرف انرژی بالای صنعت فولاد پاسخ داد و گفت: اظهاراتی که به استفاده از گاز و برق ارزان توسط صنعت فولاد اشاره میکند، نگاهی ناقص به واقعیت است. بله، ما انرژی مصرف میکنیم، اما باید به کل بسته نهادههای تولید توجه داشت. فولاد یکی از صنایع سرمایهبر است و مهمترین نهاده بعد از ماده اولیه، سرمایه است؛ نه گاز یا برق.
این فعال صنعت فولاد همچنین به هزینههای تأمین مالی در واحدهای این صنعت اشاره کرد و گفت: نرخ تأمین مالی در صندوق توسعه ملی برای ارز بین ۸.۵ تا ۱۱ درصد متغیر است و نرخهای ریالی بهراحتی به ۴۵ تا ۵۰ درصد رسیدهاند. این به معنای این است که برخلاف آنچه عموم فکر میکنند، ما با سرمایهگذاری ارزان مواجه نیستیم. حتی اگر فرضاً گاز و برق ارزان باشند، هزینه تأمین مالی بهگونهای است که این مزیت را کاملاً بیاثر میکند.
احرامیان در پایان اظهار داشت: انتظاری که داریم این است که دیدگاه سیاستگذاران نسبت به صنعت واقعی، عادلانه و متوازن باشد تا بتوانیم از این بحران عبور کنیم.
باید تصمیمات اساسی در مورد صنعت فولاد اتخاذ شود
در ادامه این نشست، احسان دشتیانه، دیگر عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران-، بیان کرد: خاموش کردن برق صنایع، سادهترین راهحل است و پیامدهای خطرناکی به همراه دارد.
وی با اشاره به عدم توازن در سیاستگذاریها و نگاه یکبعدی به موضوع انرژی، گفت: ایران کشوری است که حتی اگر فرض کنیم تمام گاز آن بهصورت رایگان در دسترس باشد، ارزش کل مصرف سالانهاش حدود ۲۴ میلیارد دلار خواهد بود؛ اما از طرف دیگر، تنها با پنج درصد صرفهجویی در مصرف انرژی توسط مردم، میتوانیم از نابودی صنعتی پیشگیری کنیم که مالیاتی ۲۰ برابر این میزان، یعنی حدود ۴۵۰ میلیارد دلار در اقتصاد کشور ایجاد میکند.
دشتیانه ادامه داد: ما نماینده تعداد زیادی از کارگران هستیم که امروز با خطر بیکاری جدی در صنعت فولاد روبهرو هستند. اگر از اردیبهشتماه تا شهریور که فصل گرماست، تعدادی از کارخانهها تا ۷۰ درصد ظرفیت خود را تعطیل کنند، نهتنها تولید متوقف میشود، بلکه صادرات نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.
وی همچنین به تراز تجاری مثبت پنج میلیارد دلاری صنعت فولاد در سال گذشته اشاره کرد و خاطرنشان کرد: اگر صادرات فولاد متوقف شود، نهتنها این تراز مثبت از بین میرود، بلکه کشور ناچار خواهد بود تا ۲۰ میلیارد دلار فولاد وارد کند.
عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران تصریح کرد: مشکل اینجاست که بهجای اصلاح الگوی مصرف در بخش عمومی، سادهترین راه یعنی قطع برق صنایع شده است. چطور هنوز فصل گرما آغاز نشده، اما در بزرگراهها چراغهای پروژکتوری بهطور دائم روشن هستند؟ چطور از مردم میخواهیم که صرفهجویی کنند در حالی که در سطح شهر، بیمبالاتی در مصرف برق به یک عادت تبدیل شده است؟
این فعال صنعت فولاد از رئیسجمهور خواست که تصمیمات بنیادینی در رابطه با صنعت فولاد اتخاذ کند و تصریح کرد: اکنون زمان آن است که دولت تصمیمی بگیرد که آینده این صنعت را تأمین کند. این صنعت سالانه بیش از پنج میلیارد دلار ارزآوری دارد.
وی در ادامه به شاخصهای مصرف انرژی در صنعت فولاد اشاره کرد و گفت: مصرف آب این صنعت تنها ۱۵ صدم درصد از کل مصرف کشور است، در حالی که تقریباً ۱۰۰ میلیون مترمکعب از آن با استفاده از پسابهای شهری و آب دریا دوباره چرخهسازی میشود. در بخش برقی نیز از ۵۵۰۰ مگاوات مصرف، ۴۰۰۰ مگاوات آن توسط خود شرکتها و نیروگاههای متعلق به آنها تأمین میشود. به این ترتیب، صنعت فولاد در تأمین انرژی خود نیز خودکفا بوده است.
وی در آخر هشدار داد: خاموش شدن یک کارخانه به منزله مرگ آن است. کارخانهای که تعطیل شود، بازگشت آن به وضعیت قبلی آسان نخواهد بود. اگر امروز تصمیمگیری نشود، فردا دیگر تصمیمی نخواهید داشت.



