مجبوریم کار را تعطیل کنیم!

در شرایطی که افزایش هزینه‌های زندگی، تأمین معیشت را برای بسیاری از خانوار‌ها دشوارتر کرده، کسب‌وکار‌های کوچک نیز با فشار فزایندۀ هزینه‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بر اساس گزارش بانک مرکزی، تورم دوازده‌ماهه در شهریور ۱۴۰۵ به ۶۸٫۴ درصد رسید؛ وضعیتی که در کنار افزایش هزینه‌های تولید و خدمات، ادامۀ فعالیت بسیاری از کسب‌وکار‌های کوچک را دشوارتر می‌کند.

در چنین شرایطی، حمایت از مشاغل خرد، به‌ویژه کسب‌وکار‌هایی که می‌توانند زمینۀ اشتغال زنان را فراهم کنند، اهمیتی دوچندان دارد. بااین‌حال، روایت یک زن سرپرست خانوار نشان می‌دهد که هزینه‌های جاری چگونه حاصل تلاش روزانۀ کسب‌وکاری کوچک را می‌بلعد و حتی ادامۀ فعالیت آن را در معرض خطر قرار می‌دهد.

«صاحب یک کارگاه اتو و بسته‌بندی لباس در منطقه ۱۶ تهران» که زنی سرپرست خانوار است، در گفت‌و‌گو با ایلنا با اشاره به شرایط سخت تورمی اظهار داشت: با تمام مشکلات سعی کرده‌ام کسب‌وکاری راه بیندازم و زمینۀ اشتغال چند زن دیگر را هم فراهم کنم؛ اما متأسفانه مالیات و هزینه‌های سنگین قبوض انرژی، فشار مضاعفی بر ما وارد می‌سازد.

وی در تشریح نوع فعالیت کارگاه خود گفت: کارگاه ما خدمات اتو و بسته‌بندی انواع تی‌شرت، شلوار و پیراهن‌های بچگانه، مردانه و زنانه را برای تولیدی‌ها انجام می‌دهد؛ ما به‌دلیل ماهیت کار، مصرف برق بالایی داریم. تعرفه‌های برق نیز مدام افزایش می‌یابند؛ آخرین قبض برق کارگاهِ ما به هفت میلیون تومان رسیده است، در حالی که در این یکی دو ماه، حجم کار فوق‌العاده‌ای نداشته‌ایم! ما در این شرایط اقتصادی، توان پرداخت قبض برق هفت میلیون تومانی را نداریم.

این زن سرپرست خانوار با ابراز نگرانی از تأمین این مبلغ تصریح کرد: اگر هفت میلیون تومان پول برق بدهم، دیگر چیزی برایم نمی‌ماند و تمام درآمد کارِ شبانه‌روزی‌ام صرف پرداخت قبض می‌شود.

وی ادامه داد: پس از مراجعه به ادارۀ برق، پاسخ شنیدم که مصرف ثبت‌شده باید پرداخت شود، در حالی که ماه‌های قبل قبض برق کارگاه حدود سه میلیون تومان بود و اکنون یک‌باره دو برابر شده است. ناچارم این مبلغ را از هزینه‌های اصلی زندگی و سفره‌ام کم کنم؛ من به عنوان یک زن کارآفرین و سرپرست خانوار که برای سه زن دیگر هم کارآفرینی کرده‌ام، واقعاً این وضعیت را ناعادلانه می‌دانم.

وی با اشاره به وضعیت اشتغال در این مجموعه اظهار داشت: در حال حاضر سه نفر خانم در این کارگاه مشغول به کار هستیم. من ابتدای کار پولی در بساط نداشتم و این کارگاه را با تسهیلات دریافتی از کمیتۀ امداد راه‌اندازی کرده‌ام.

صاحب این کارگاه خرد در تشریح سایر فشار‌های مالی و اقساط ماهانۀ خود گفت: علاوه بر هزینۀ سنگین برق، ماهانه چهار میلیون تومان قسط وام پول پیش کارگاه، چهار میلیون و ۵۰۰ هزار تومان اجاره‌بها و دو میلیون تومان نیز قسط وام کمیته امداد پرداخت می‌کنم.

وی در پایان خاطرنشان کرد: مهرماه جاری وارد سومین سال فعالیت کارگاه در منطقۀ ۱۶ تهران می‌شویم، اما با این شرایط و فشار‌های سنگین مالی، نمی‌دانم تا چه زمانی می‌توانم این کارگاه را سر پا نگه دارم؛ من درمانده شده‌ام؛ مگر قرار نبود از زنان سرپرست خانوار که با سختی کار راه می‌اندازند، حمایت شود؟!