رمز و راز گورستان‌های باستانی ۲۵۰۰ ساله فاش گردید

باستان‌شناسان با ترکیب علم آکوستیک و مدل‌سازی هوش مصنوعی، تجربه بصری و شنیداری دو مقبره نقاشی‌شده اتروسکی که به حدود ۲۵۰۰ سال پیش در ایتالیا تعلق دارند، را بازسازی کردند.

گورستان‌های نقاشی‌شده اتروسکی در تارکوئینیا، ایتالیا، که به قرن هفتم تا قرن اول پیش از میلاد برمی‌گردند، همواره به دلیل نگاره‌های زنده و وضعیت شگفت‌انگیز حفظ‌شدگی خود معروف بوده‌اند. اینک باستان‌شناسان از هوش مصنوعی بهره گرفته و بررسی کرده‌اند که تأثیر مشاهده و شنیدن این فضاها بر سوگواران در آن عصر چگونه ممکن بوده است.

پژوهشگران تمرکز خود را بر روی دو مقبره نقاشی‌شده مربوط به قرن پنجم پیش از میلاد در تارکوئینیا معطوف کردند و این دو مکان را به‌عنوان نمونه‌هایی برای تحقیق نمودند. آنها با بهره‌گیری از دانش آکوستیک و مدل‌سازی هوش مصنوعی، سعی کردند تا تجربه منحصر به فردی که در هر یک از این مقبره‌ها ایجاد شده، را دوباره به تصویر بکشند.

یافته‌ها نشان می‌دهند که این مقبره‌ها احتمالاً تنها به منظور گرامیداشت مردگان ساخته نشده بودند، بلکه هدف آنها ایجاد تجربه‌ای حسی و محیطی برای بازماندگان نیز بوده است.

در این زمینه، باستان‌شناسانی چون مائوریتسیو فورته از دانشگاه دوک و ژاکلین اورتولوا از دانشگاه آکسفورد، که مقاله مشترکشان در ماه اوت در نشریه «مجله روش و نظریه باستان‌شناسی» منتشر شده، تصریح می‌کنند: «معماری مقبره‌های اتروسکی به‌گونه‌ای طراحی شده بود که موجب واکنش‌های جسمانی و عاطفی می‌شد.»

فورته و اورتولوا در تلاش برای تأیید این دیدگاه، شرایط دیداری و شنیداری مقبره‌ها در زمان ساخت را بازسازی کردند. بررسی آکوستیک شامل پخش صدای دست‌زدن در نقاط مختلف مقبره و اندازه‌گیری نحوه بازتاب و طنین آن در فضاهای مختلف بود.

به گفته این دو باستان‌شناس، اگرچه این دو مقبره تقریباً همزمان ساخته شده‌اند، اما ممکن است واکنش‌های متفاوتی را در بازدیدکنندگان ایجاد کرده باشند.

با این حال، پژوهشگران بر این نکته تأکید می‌کنند که مشخص نیست آیا سازندگان این مقبره‌ها عمدان این تأثیرات را طراحی کرده بودند یا اینکه این احساسات به‌طور طبیعی ناشی از ویژگی‌های فضا و مصالح به‌کاررفته در ساخت مقبره‌ها بودند.

در پایان، فورته و اورتولوا نتیجه‌گیری می‌کنند: «یافته‌های این مطالعه فراتر از منطقه تارکوئینیا می‌رود. اگر معماران تدفینی اتروسکی عمدن هندسه فضایی، محتوای تصویری و تجارب صوتی را در طراحی مقبره‌ها مدنظر قرار داده باشند، آنگاه باید مفهوم «معماری تدفینی» را در سراسر مدیترانه باستان و فراتر از آن به طور بنیادی دوباره بررسی کنیم.»

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا