هشدار پژوهشگران درباره خطر مسمومیت ناشی از پلاستیک برای کودکان مبتلا به اوتیسم و ADHD

این تحقیق که توسط پژوهشگران دانشگاه‌های روآن و راتگرز در ایالات متحده انجام شده، شامل بررسی نمونه‌های سه گروه مختلف بود:

•  ۶۶ کودک مبتلا به اوتیسم
•  ۴۶ کودک مبتلا به ADHD
•  ۳۷ کودک بدون اختلالات عصبی

این مطالعه بر روی توانایی سیستم بدن کودکان در دفع دو ترکیب شیمیایی متداول موجود در پلاستیک، یعنی بیسفنول‌آ (BPA) و دی‌اتیل‌هگزیل‌فتالات (DEHP)، متمرکز بود. نتایج نشان می‌دهد که فرآیند گلورونیداسیون (مکانیسم کلیدی در سم‌زدایی بدن) در کودکان مبتلا به اوتیسم ۱۱ درصد و در کودکان مبتلا به ADHD ۱۷ درصد ضعیف‌تر از کودکان عادی عمل می‌کند. این اختلال به تجمع پایدار این ترکیبات مضر در بافت‌های بدن آن‌ها منجر می‌شود.
 

پژوهشگران بر این باورند که تغییرات ژنتیکی می‌توانند زمینه‌ساز اختلال در این فرآیند حیاتی باشند و خطر آسیب به مغز، به‌خصوص در زمان‌های حساس رشد عصبی، را افزایش دهند.

اگرچه این تحقیق به‌طور قطعی رابطه‌ی علت و معلولی بین قرارگیری در معرض BPA و بروز اختلالات عصبی را تأیید نمی‌کند، اما شواهد قابل‌توجهی ارائه می‌دهد که علاوه بر عوامل ژنتیکی، عوامل محیطی مانند آلاینده‌های پلاستیکی نیز در شکل‌گیری این اختلالات مؤثرند.

محققان تأکید می‌کنند که این یافته‌ها، هرچند بخش کوچکی از یک معما بزرگ هستند، به‌وضوح نشان می‌دهند که مواجهه با آلاینده‌های محیطی می‌تواند تأثیرات جدی بر سلامت عصبی کودکان بگذارد. آن‌ها خواستار تحقیقات بیشتر و افزایش آگاهی عمومی در مورد خطرات ناشی از مواد پلاستیکی در محیط زیست شدند.

این پژوهش به‌روشنی ضرورت پیاده‌سازی سیاست‌گذاری‌های ایمن‌تر در تولید محصولات پلاستیکی و نیز ایجاد راهکارهای حفاظتی برای کودکان آسیب‌پذیر را به تصویر می‌کشد.