هر نوع توافقی چه به نفع و چه به ضرر، نیاز به آمادگی دارد / تقویت زیرساختها الزامی است
در آستانه دور جدیدی از گفتگوهای غیرمستقیم میان ایران و ایالات متحده، رئیس کنفدراسیون صادرات ایران با ابراز امیدواری نسبت به دستیابی به یک توافق، تأکید کرد که کشور باید برای هر دو وضعیت احتمال ادامه تحریمها و زمان پساتحریم، برنامهریزی کند؛ اگر محدودیتها رفع شود، اقتصاد ایران میتواند به موقعیت حقیقی خود در سطح جهانی دست یابد.
جلسهای دیگر از مذاکرات جالب و مهم میان ایران و آمریکا امروز (یکشنبه ۲۱ اردیبهشت) برگزار خواهد شد؛ در این ایام، مباحث مرتبط با تأثیر این مذاکرات بر اقتصاد کشور به شدت مطرح شده است. در حالی که برخی از افراد به نتیجهگیری احتمالی این مذاکرات خوشبین هستند، مقامهای دولتی و اقتصادی بارها بر این موضوع تأکید کردهاند که نباید اقتصاد ایران به این مذاکرات وابسته شود؛ به اعتقاد دولت، مسیر تثبیت و توسعه اقتصادی کشور میبایست با اتکا به ظرفیتهای داخلی، همکاریهای منطقهای و برنامهریزی مستقل دنبال شود، چه توافقی حاصل شود و چه نشود.
با این حال، لازم به ذکر است که اگر توافقی به وقوع بپیوندد، بهطور قطع فرصتهای جدیدی در زمینه تجارت خارجی، دستیابی به منابع مالی، رفع محدودیتهای بانکی و کاهش هزینههای صادرات و واردات به وجود خواهد آمد. به همین دلیل، نقش بخش خصوصی و نهادهای صادراتی در بهرهبرداری هوشمندانه از این چالش و فرصتهای جدید بسیار حائز اهمیت میشود؛ و اگرچه توافق و رفع تحریمها تأثیر عمدهای بر روابط ایران با جامعه جهانی و تسهیل فعالیتهای اقتصادی و تجاری دارد، این سؤال مهم به میان میآید که در صورت توافق، چه برنامههایی برای ادامه خواهیم داشت و کدام بخشها باید در مرکز توجه فعالیتهای اقتصادی قرار گیرند.
در این رابطه، محمد لاهوتی- رئیس کنفدراسیون صادرات ایران- ، به بیان نظرات و برنامههای آینده پرداخت.
وی نسبت به نتیجهبخش بودن این مذاکرات ابراز امیدواری کرده و بیان کرد: در ابتدا این امید را دارم که این بار توافقات به نتیجه نهایی برسد؛ بهویژه اینکه ما این بار بهطور غیرمستقیم با آمریکاییها که همواره مانع پیشرفت ما بودهاند، مستقیماً و بدون واسطهگری دیگر کشورها گفتگو میکنیم. این موضوع میتواند با توجه به تأثیر ایران در صحنه جهانی، بسیار با اهمیت باشد.
رئیس کنفدراسیون صادرات ایران با تأکید بر اینکه کشور باید برای هر دو سناریو، اعم از رفع یا تداوم تحریمها، برنامهریزی داشته باشد، گفت: بدون شک در کشور ما پلن A و B وجود دارد. پلن A به شرایط تحریمی مربوط میشود و پلن B ما نیز به وضعیت پس از تحریم تعلق دارد. کشور ما به مدت ۴۰ سال تحت تحریمهای ظالمانه بوده و در پنج الی شش سال گذشته، سختترین تحریمهایی که ممکن است به ما تحمیل شده، به وقوع پیوسته است.
ما تجربه عبور از تحریمها را داریم؛ اما بدون شک، شرایط عادی اقتصادی، اوضاع را به طرز قابل توجهی بهبود خواهد بخشید. در صورت برقراری روابط بانکی، برداشته شدن تحریمها، پذیرش FATF و اتصال ایران به اقتصاد جهانی، کشور قادر خواهد بود از فرصتهای خدادادی خود برای منافع ملی و بهبود شرایط زندگی مردم بهره ببرد
لاهوتی با تأکید بر اثرگذاری تحریمها بر اقتصاد ایران ادامه داد: آیا این تحریمها بر اقتصاد تأثیرگذار بوده است؟ بدون شک؛ اما آیا اقتصاد کاملاً متوقف شده است؟ خیر؛ چراکه حتی در سختترین شرایط تحریمی نیز ما توانستهایم صادرات را افزایش دهیم، ارزآوری داشته باشیم و نیازهای کشور را تأمین کنیم. بخش دیگری از مشکلات اقتصادی امروز به تحریمها مربوط میشود و به عقیده من بخشی دیگر ناشی از خودتحریمی است.
رئیس کمیسیون توسعه صادرات غیرنفتی اتاق بازرگانی ایران، در ادامه تأکید کرد: ما تجربه عبور از تحریمها را داریم؛ اما بدون تردید، شرایط عادی اقتصادی قابلیتها و فرصتها را به طرز شگرفی افزایش خواهد داد. در صورت برقراری روابط بانکی، برداشته شدن تحریمها، پذیرش FATF و اتصال ایران به جامعه اقتصادی جهانی، کشور به سوی استفاده از منابع خدادادی در جهت منافع ملی و بهبود شرایط زندگی مردم حرکت خواهد کرد. رفع تحریمها میتواند ما را به سمت اقتصادی بزرگتر و قدرتمندتر سوق دهد.
در حوزه نفت و پتروشیمی، هنوز فرصتهای بسیاری وجود دارد که بهرهبرداری نشدهاند
وی در خصوص برنامههای آتی ایران در صورت توافق، خاطرنشان کرد: اگر وضعیت کشور عادی شود، ما با کمبود زیرساختهایی نظیر بنادر، کشتیرانی و حملونقل هوایی مواجه هستیم. یکی از مباحث مهم دیگر صنعت گردشگری است که با برخورداری از منابع تاریخی و طبیعی سرشار، میتواند به نحو گستردهای توسعه یابد اما به دلیل نبود امکانات لازم از جمله هتلها و سیستمهای انتقال مناسب، نیاز به اقدام داریم.
لاهوتی همچنین روی فرصتهای اقتصادی مغفول در کشور تأکید کرد و گفت: در بخش نفت و پتروشیمی، فرصتهای بیشماری وجود دارد که هنوز به درستی مورد استفاده قرار نگرفتهاند. شاید یکی از دلایلی که اکنون آمریکا تمایل به توافق با ایران دارد، همین منابع دستنخورده باشد و نگاهی تجاری که رئیسجمهور این کشور دارد، با هدف سرمایهگذاری مشترک بر روی این منابع دنبال کند.
در پایان، رئیس کنفدراسیون صادرات ایران بار دیگر تأکید کرد: در صورت توافق، ورودی سرمایههای خارجی و همچنین بازگشت سرمایههای ایرانی خارج از کشور را شاهد خواهیم بود و بهطور قطع فرار سرمایهها کاهش پیدا خواهد کرد؛ اما برای رسیدن به جایگاه واقعی اقتصاد ایران، نیاز به حداقل یک دهه زمان داریم تا زیرساختها تقویت شوند، سرمایهگذاری انجام پذیرد و ایران به کشوری معمولی در سطح جهانی تبدیل گردد.
