فدراسیون، عنوان قهرمانی را به باشگاه پرسپولیس اهدا میکند!

علی تاجرنیا در پیامی روشن بیان کرده که واگذاری سهمیه به هر تیمی بدون رعایت قوانین جام حذفی، به وضوح نقض اصول و پیشزمینههای فوتبال محسوب میشود.
در روزهایی که احتمال برگزاری یک تورنمنت سهجانبه بهمنظور تعیین نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲ مطرح شده، هواداران استقلال انتقادات خود را به این تصمیم ابراز کرده و معتقدند سهمیهای که بر اساس قوانین و از طریق جام حذفی به دست میآید، باید صرفاً در طول رقابتهای آن و در میدان مسابقه مشخص شود.
تاجرنیا در مطلبی که در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده، بیان کرده که موضوع اصلی نام تیمها نیست، بلکه پایبندی به عدالت و حفظ حقوق تیمهایی است که همچنان در جام حذفی حضور دارند و میتوانند بهطور قانونی سهمیه آسیایی را کسب کنند. او با اشاره به هفت مسابقه باقیمانده تا پایان جام حذفی، انجام این رقابتها را منطقیترین گزینه دانسته و نسبت به تصمیماتی که به نظر میرسد سهمیهها را در جلسات اداری تعیین کند، انتقاد کرده است.
رئیس هیئتمدیره استقلال در بخشی از واکنش خود آورده است که فوتبال ایران بیش از هر چیزی نیازمند اعتماد است و این اعتماد زمانی حاصل میشود که قوانین بهطور یکسان برای همه تیمها اجرا گردد. این موضعگیری در شرایطی مطرح شده که هواداران استقلال در روزهای اخیر نسبت به نحوه پایان فصل، عدم تعیین قهرمان لیگ و ابهامهای موجود در خصوص جام حذفی واکنشهای بسیاری داشتهاند.
در توئیت مفصل تاجرنیا چنین آمده است:
عدالت بر هر چیزی اولویت دارد.
این روزها، مسأله نماینده سوم فوتبال ایران برای حضور در مسابقات آسیایی به یکی از موضوعات برجسته در فوتبال کشور تبدیل گردیده است. بر اساس قوانین AFC، دو سهمیه فوتبال ایران به تیمهای اول و دوم لیگ برتر اختصاص مییابد و سهمیه سوم برای لیگ ۲ آسیا از طریق جام حذفی مشخص خواهد شد.
فلسفه این موضوع کاملاً روشن است؛ جام حذفی بهعنوان یک مسیر مستقل و قانونی برای کسب سهمیه آسیایی از سوی ردههای مختلف لیگ فوتبال به شمار میآید و به همین دلیل، قهرمان آن از حقی برخوردار است که در طول یک فصل برای کسب آن تلاش و رقابت کرده است.
اما امسال بهدلیل شرایط خاص کشور، مسابقات جام حذفی ناتمام مانده است. نکته کلیدی این است که برای تعیین سرنوشت این رقابتها راهحلی کاملاً مشخص وجود دارد. تنها هفت مسابقه تا پایان جام باقی مانده و برگزاری این تعداد بازی در یک زمان کوتاه، بدون شک ممکن است؛ بنابراین منطقیترین، عادلانهترین و حرفهایترین تصمیم، کامل کردن مسابقات و معرفی قهرمان در زمین فوتبال خواهد بود؛ همان مکانی که باید سرنوشت سهمیهها در آن رقم بخورد.
متأسفانه، اخبار نگرانکنندهای به گوش میرسد مبنی بر اینکه برخی بهجای تکمیل جام حذفی، در تلاشند تا از طریق تفسیرهای مختلف یا تصمیمات اداری، سهمیه باقیمانده را به شکلی دیگر و به تیم دیگری واگذار کنند. مستقل از نام آن تیم، اصل موضوع نگرانکننده است. مسأله اصلی استقلال، تراکتور، سپاهان، گل گهر، پرسپولیس یا هر باشگاه دیگری نیست؛ موضوع اصلی رعایت عدالت و احترام به حقوق تیمهایی است که هنوز در جام حذفی حضور دارند و بهطور قانونی شانس دستیابی به سهمیه آسیایی را دارند.
به عنوان فردی که سالها به هواداری و به هنگام کوتاهی مدیریت در باشگاه استقلال بودم، هرگز موفقیت هیچ تیم ایرانی را بهعنوان تهدید یا زیان برای استقلال و فوتبال کشور تلقی نکردهام. اگر هر تیمی بتواند از طریق قانونی، ورزشی و براساس نتایج مسابقات به رقابتهای آسیایی راه پیدا کند، بدون شک باعث خوشحالی میلیونها هوادار آن تیم و افزایش اعتبار فوتبال ایران خواهد شد. اما بهوضوح تفاوتی بزرگ بین «کسب سهمیه در زمین مسابقه» و «دریافت سهمیه از پشت میزهای اداری» وجود دارد.
فوتبال زمانی برای مردم جذاب و الهامبخش میباشد که همه باور داشته باشند که قواعد بهطور یکنواخت برای همه تیمها اجرا میشود. هرگاه این باور دچار آسیب شود، نتیجه آن نه افزایش شادی اجتماعی، بلکه گسترش بیاعتمادی، دلسردی و خشم در میان هواداران خواهد بود. هواداران تنها زمانی نتیجه را خواهند پذیرفت که بدانند تیمشان در یک رقابت عادلانه شکست خورده است، نه اینکه حق رقابت از آنان سلب شده باشد.
امروز، فدراسیون فوتبال و مسئولان تصمیمگیر با یک آزمون مهم مواجه هستند. آزمون دفاع از عدالت، شفافیت و احترام به ضوابط. در صورتی که امکان برگزاری جام حذفی فراهم باشد، هیچ توجیهی برای محروم کردن تیمهای حاضر در این رقابت از حقوق قانونیشان وجود ندارد. سهمیه آسیایی باید در زمین مسابقه تعیین شود؛ نه در جلسات اداری، نه با تفاسیر سلیقهای و نه از طریق تصمیماتی که شائبه جانبداری از یک تیم خاص را در ذهن عمومی ایجاد نماید.
فوتبال ایران بیش از هر چیز به اعتماد نیازمند است. این اعتماد تنها از طریق اجرای یکسان قانون حاصل میشود. اهمیت نام تیمها در این زمینه کمرنگ است؛ آنچه حائز اهمیت است این است که هیچ تیمی مستقل از میدان مسابقه به حقی دست نیابد که دیگران هنوز فرصت کسب آن را در میدان دارند. این تقاضا نه تنها به نفع یک باشگاه، بلکه به نفع اعتبار فوتبال ایران است.
برای ارتقاء سطح فوتبال کشور، بیایید نگاهی بلندمدت داشته باشیم.



