کارشناس حقوقی: «هوش مصنوعی به هیچ وجه دارای هوش نیست»

یک مطالعه جدید به طرز نگران‌کننده‌ای اشاره می‌کند که ابهام و عدم شفافیت در سیستم‌های هوش مصنوعی می‌تواند به کرامت انسان آسیب برساند و تنها از طریق تلاش‌های مشترک جهانی و رویکردی متمرکز بر انسان است که می‌توان به مقابله با این تهدید پرداخته شود.

پژوهشی جدید از دانشگاه «چارلز داروین» در استرالیا اعلام می‌کند که نسخه کنونی هوش مصنوعی به‌عنوان یک خطر جدی برای کرامت انسانی و حقوق بشر به شمار می‌آید.

بر اساس گزارش ایتنا و به نقل از سایتک‌دیلی، دکتر «ماریا راندازو» از دانشکده حقوق این دانشگاه در مقاله‌ای به بحث در مورد تغییرات سریع در سیستم‌های هوش مصنوعی پرداخته و توضیح داده است که این تحولات نه تنها اصول حقوقی و اخلاقی را در غرب دچار تغییر کرده بلکه بر اصول دموکراتیک تأثیر منفی گذاشته و نابرابری‌های اجتماعی را نیز تشدید کرده است.

راندازو بیان می‌کند که قوانین نظارتی موجود به‌طور عمومی حقوق اساسی افراد مانند حریم خصوصی، حق خودمختاری، آزادی از تبعیض و مالکیت فکری را نادیده می‌گیرند. دلیل این موضوع به ماهیت نامشخص بسیاری از الگوریتم‌ها برمی‌گردد که به‌عنوان «مسئله جعبه سیاه» شناخته می‌شود. در چنین شرایطی، تصمیمات اتخاذ شده توسط سیستم‌های یادگیری عمیق و ماشین، برای انسان‌ها قابل پیگیری نیست و این باعث می‌شود که فرد نتواند درک کند چه زمانی کرامت یا حقوق او به خطر افتاده و چگونه می‌تواند به دنبال عدالت باشد.

این پژوهشگر تأکید می‌کند: «هوش مصنوعی به هیچ عنوان متکی به هوش انسانی نیست. این فناوری به معنای واقعی کلمه شاهکار مهندسی است، نه درک شناختی. فاقد خاطره، همدلی یا خردوری است و صرفاً الگوها را بی‌آن‌که درکی یا هدفی داشته باشد، بازتولید می‌کند.» او هشدار می‌دهد که در غیاب مقررات مناسب، این چالش در آینده وخیم‌تر خواهد شد.

 

در سطح جهانی، سه قدرت عمده دیجیتال ـ ایالات متحده، چین و اتحادیه اروپا ـ روش‌های متفاوتی را در زمینه حاکمیت هوش مصنوعی دنبال می‌کنند. ایالات متحده بیشتر بر بازار تأکید می‌کند، چین بر کنترل دولتی و اتحادیه اروپا تمرکز بیشتری بر رویکرد انسان‌محور دارد. راندازو معتقد است که رویکرد اروپا برای حفاظت از کرامت انسانی مناسب‌تر است، اما بدون وجود تعهد جهانی، حتی این مدل نیز موثر نخواهد بود.

او ادامه می‌دهد: «اگر توسعه هوش مصنوعی بر ویژگی‌های انسانی نظیر قابلیت ، احساس، استدلال همراه با مراقبت، همدلی و محبت بنا نشود، خطر این وجود دارد که این فناوری انسان را به داده‌های ساده تبدیل کند و به‌جای بهبود شرایط زندگی بشری، به تضعیف آن بینجامد.» به عقیده او، «انسان نباید به ابزاری برای دستیابی به اهداف تبدیل گردد.»

این پژوهش بر اهمیت همکاری جهانی برای ایجاد قوانین و استانداردهای مشترک تأکید دارد، قوانینی که بتوانند نه تنها نوآوری‌های تکنولوژیک بلکه کرامت و حقوق بشر را نیز مورد حمایت قرار دهند. در غیر این صورت، گسترش سیستم‌های مبهم و غیرشفاف، خطر بی‌اعتنایی به اصول بنیادی انسانی را به طرز فزاینده‌ای افزایش خواهد داد.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا