توافق بی‌سابقه آنتروپیک با نویسندگان در زمینه حقوق کپی‌رایت

شرکت آنتروپیک توانست با توافقی با نویسندگان معترض در یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌های حق نشر، از مواجهه با محاکمه‌ای پرهزینه فرار کند؛ اما سؤالات بنیادی در مورد نحوه استفاده از داده‌های دارای کپی‌رایت برای آموزش هوش مصنوعی هنوز بی‌پاسخ مانده است.

شرکت آنتروپیک، خالق دستیار هوش مصنوعی کلاود (Claude)، با یک توافق محرمانه به یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌های تاریخی حق نشر در صنعت فناوری خاتمه داد. این دعوی دسته‌جمعی که پیش‌تر توسط قاضی فدرال ویلیام الساپ تأیید شده بود، ادعا می‌کرد که آنتروپیک میلیون‌ها کتاب را که از سایت‌های «کتابخانه سایه» به سرقت رفته‌اند، برای آموزش مدل‌های خود جمع‌آوری و ذخیره کرده است.

در طول این پرونده، الساپ در یک حکم مهم، دو نکته را از هم تفکیک کرد: او به آموزش مدل‌های هوش مصنوعی با استفاده از آثار دارای کپی‌رایت به عنوان «استفاده منصفانه» اعتبار داد، زیرا این فرآیند به صورت تحولی و غیربیانگر انجام می‌شود. در عین حال، او نگهداری متن‌ها در یک «کتابخانه مرکزی» را خارج از این نوع استفاده دانسته و آن را به عنوان نقض صریح حق نشر قلمداد کرد. این تصمیم راه را برای یک دادگاه در دسامبر هموار کرد که می‌توانست تا ۱۵۰ هزار دلار خسارت برای هر اثر به همراه داشته باشد؛ با توجه به تعداد میلیون‌ها عنوان، جریمه‌ها ممکن بود به صدها میلیارد یا حتی بیش از یک تریلیون دلار برسد.

اگرچه جزئیات توافق به طور دقیق افشا نشده، وکیل شاکیان آن را «تاریخی» نامیده و اعلام کرده که به زودی جزئیات بیشتری منتشر خواهد شد. این توافق فقط دو ماه پس از تأیید غیرمعمول یک گروه شاکی بالقوه تا هفت میلیون نفر به دست آمد؛ موضوعی که ریسک‌های حقوقی آنتروپیک را به سطحی حائز اهمیت رساند و عملاً مسیر دفاع این شرکت را مسدود کرد.

 

کارشناسان حقوقی این پرونده را یک نقطه عطف در تفسیر قوانین کپی‌رایت به ویژه در زمینه آموزش هوش مصنوعی می‌دانند. از یک طرف، نظر قاضی الساپ از استفاده آموزشی از آثاری که دارای کپی‌رایت هستند، حمایت می‌کند؛ اما از طرف دیگر، یک خط جدی در برابر روش‌های غیرمجاز گردآوری و ذخیره‌سازی ترسیم کرده است. این تفکیک به احتمال زیاد الگویی را برای منابع داده توسط شرکت‌های فناوری در آینده شکل خواهد داد.

این پرونده همچنین نشان داد که وابستگی به محتواهای استخراج‌شده از اینترنت بدون مجوز تجاری می‌تواند خطرهای حقوقی قابل توجهی به همراه داشته باشد. از این رو، شرکت‌ها ممکن است به سمت انعقاد قراردادهای صدور مجوز رسمی سوق پیدا کنند.

این توافق علاوه بر جلوگیری از رای احتمالی خسارت، پیامی هشداردهنده برای صنعت هوش مصنوعی محسوب می‌شود: درحالی‌که ممکن است دادگاه‌ها «آموزش» را بپذیرند، اما «روش کسب داده» را نه. این مسأله برای نویسندگان و صاحبان حقوق نشر به عنوان یک پیروزی اولیه تلقی می‌شود و همزمان به شرکت‌های فناوری نیز یک هشدار و نقشه راه ارائه می‌دهد.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا