یک اثر کمتر بحث شده ناشی از خواب ناکافی

یک تحقیق تازه که توسط پژوهشگران انجام شده است، به بررسی تأثیر کمبود خواب بر روی نشانگرهای بیولوژیکی مرتبط با بیماری‌های قلبی عروقی پرداخته و نتایج آن نشان می‌دهد که حتی چند شب خواب ناکافی می‌تواند موجب فعال‌سازی مکانیزم‌های مولکولی شود که با افزایش خطر ابتلا به مشکلات قلبی در ارتباطند.

این تحقیق در یک دانشگاه سوئدی صورت پذیرفته و یافته‌های آن در نشریه Biomarker Research منتشر شده است.

جاناتان سدرنس، پزشک و مربی دانشگاه اوپسالا که رهبری این تحقیق را به عهده داشته، اظهار می‌کند: تقریباً نیمی از جمعیت سوئد با اختلالات خواب مواجهند و این مسئله به ویژه در میان افرادی که به صورت شیفتی کار می‌کنند، رایج‌تر است. به همین دلیل، هدف ما شناسایی مکانیزم‌هایی بود که نشان می‌دهد کمبود خواب چگونه می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی را افزایش دهد.

به گزارش مدیکال اکسپرس، کمبود خواب مزمن به عنوان یک مشکل رو به رشد در جامعه‌ها شناخته می‌شود و در مطالعات وسیع جمعیتی با خطرات بالاتر حمله قلبی، سکته‌های مغزی و فیبریلاسیون دهلیزی ارتباط دارد. سلامت قلب تحت تأثیر عواملی متعدد از جمله خواب، تغذیه و فعالیت جسمانی است.

در این تحقیق، ۱۶ مرد جوان سالم با وزن طبیعی مورد بررسی قرار گرفتند که همگی عادات خواب سالمی را دنبال می‌کردند. شرکت‌کنندگان زمانی را در یک آزمایشگاه خواب گذراندند که در آن وعده‌های غذایی و سطوح فعالیت آن‌ها به طور دقیق در دو جلسه کنترل گردید.

در یکی از این جلسات، شرکت‌کنندگان به مدت سه شب مداوم خواب طبیعی داشتند، در حالی که در جلسه دیگر تنها حدود چهار ساعت در شب به خواب می‌رفتند. در طول هر دو جلسه، نمونه‌های خونی از آن‌ها در صبح و شب گرفته شد و همچنین پس از انجام یک تمرین با شدت بالا به مدت ۳۰ دقیقه، نمونه‌برداری دوباره انجام شد.

پژوهشگران سطح نزدیک به ۹۰ پروتئین در خون را اندازه‌گیری کردند و مشاهده کردند که سطح بسیاری از پروتئین‌های مرتبط با التهاب زمانی که شرکت‌کنندگان خواب کافی نداشتند، افزایش یافته است. پیشتر ارتباط تعدادی از این پروتئین‌ها با افزایش خطر بیماری‌های قلبی عروقی همچون نارسایی قلبی و بیماری عروق کرونر ثابت شده بود.

محققان همچنین عنوان کردند که تحقیقات نشان می‌دهند که ورزش قادر است برخی از تأثیرات منفی ناشی از کمبود خواب را جبران کند، اما همچنان اهمیت دارد که بدانیم ورزش نمی‌تواند جانشینی برای عملکردهای حیاتی خواب در سلامت فرد باشد.

۴۷۲۳۶