چگونه میتوانیم از قلبمان در برابر فشارهای روانی مراقبت کنیم؟
نیکولای گولیایف، یک متخصص در زمینه قلب، تأکید کرده است که استرس روانی مداوم میتواند به افزایش فشار خون، ضربان قلب نامنظم و ایسکمی میوکارد منجر شود.
او بیان کرد: «استرس روانی پایدار منجر به تحریک بیشتر سیستم عصبی سمپاتیک، تسریع در ضربان قلب و نوسانات نامطلوب در آن میشود که این امر به کاهش خاصیت ارتجاعی قلب و افزایش خطر آریتمی و ایسکمی میوکارد، بهویژه در افرادی که مستعد این مشکلات هستند، منتهی میشود.»
وی همچنین تصریح کرد که تأثیر خستگی روانی تنها به مغز محدود نمیشود، بلکه خودتنظیمی قلب را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. او توضیح داد که بعد از ساعتها فعالیت ذهنی شدید، ضربان قلب افزایش یافته و فشار خون و سطح کورتیزول نیز بالا میروند.
گولیایف اشاره کرد که پس از ۴ تا ۵ ساعت کار فکری مداوم، متابولیسم در قشر جلویی مغز دچار تغییراتی میشود و سطح گلوتامات، یک انتقالدهنده عصبی مرتبط با احساس خستگی و استرس، افزایش مییابد.
این متخصص قلب توصیه کرد که مدت زمان کار ذهنی شدید به ۳ تا ۴ ساعت در روز کاهش یابد و بهطور منظم هر ۶۰ تا ۹۰ دقیقه وقفههایی برای استراحت داشته باشید. او همچنین تأکید کرد که استفاده از تکنیکهای تنفسی و فعالیتهای بدنی میتواند به بازیابی تعادل در سیستم عصبی خودکار کمک کند.
وی هشدار داد که استرس مزمن همچنین احتمال بروز انفارکتوس میوکارد (حمله قلبی) را افزایش میدهد، چرا که پروسه تصلب شرایین را تسریع میکند و با افزایش نشانگرهای التهابی مرتبط است. او گفت: «استرس مزمن به دلیل افزایش التهاب و تسریع در تصلب شرایین، خطر انفارکتوس میوکارد را بالا میبرد.»
او توضیح داد که هنگامیکه علائم خستگی حاد یا مزمن نمایان میشود، باید به برخی قواعد ساده توجه شود:
اختصاص ۵ تا ۱۰ دقیقه در روز برای تمرینات تنفسی یا پیادهروی.
نظارت بر فشار خون و نبض.
رعایت یک برنامه منظم بین کار و استراحت و حداقل ۷ ساعت خواب در شب.
منبع: ریانووستی
