تغییرات پوستی در دهه‌های ۴۰، ۵۰ و ۶۰ سالگی چگونه است؟

دگرگونی‌های پوست به‌موازات بالا رفتن سن، واقعیتی غیرقابل انکار است. پوست ما در دوران ابتدایی زندگی، به‌شدت حساس است، در زمان بلوغ به آسانی دچار جوش می‌شود و به‌طور معمول در سال‌های ۲۰ تا ۳۰ زندگی، وضعیت آن از آرامش بیشتری برخوردار می‌گردد.

دگرگونی‌های پوست در فرآیند افزایش سن، واقعیتی غیرقابل انکار به شمار می‌آید. در اوایل زندگی، پوست ما به شدت حساسیت دارد و در دوره بلوغ، مستعد بروز جوش است و در دو دهه بیستم و سی‌ام زندگی، به‌طور معمول، این وضعیت به آرامش بیشتری می‌انجامد. به‌گفته دکتر روزان پال، متخصص پوست و استادیار دانشگاه کیس وسترن رزرو، عوامل مختلفی بر این تحولات اثر می‌گذارند که عمدتاً به دو دسته‌ی عوامل درونی (ذاتی) و عوامل بیرونی (محیطی) تقسیم‌بندی می‌شوند.

او خاطرنشان می‌کند: «عوامل درونی به خصوصیات ژنتیکی هر فرد مربوط می‌شوند. بعلاوه، تغییرات هورمونی ناشی از افزایش سن نیز نقش مهمی ایفا می‌کنند.» دکتر پال بیان می‌کند: «عوامل بیرونی یا محیطی شامل اشعه‌های فرابنفش خورشید (یووی) می‌شود که شایع‌ترین و محتمل‌ترین آن‌ها است، همچنین بروز مشکلاتی مانند سیگار کشیدن، آلودگی هوا و حتی تغذیه ناسالم نیز دیده می‌شود. هرچه فرد بیشتر در معرض این عوامل قرار گیرد، نشانه‌های پیری زودتر و به‌طور جدی‌تری نمایان می‌گردند.»

دکتر پال اظهار می‌دارد که زنان در هر دهه مشخص از زندگیشان ممکن است به شیوه‌ی یکسانی با علائم پیری پوست مواجه نشوند، اما می‌توان به‌طور کلی از تغییرات معمولی در دهه‌های ۴۰، ۵۰ و ۶۰ سالگی و بعد از آن توصیفی ارائه کرد.

فلوراسپیس در گزارشی به تأثیر دهه‌های مختلف عمر بر پوست پرداخته است.

پوست در دهه ۴۰ سالگی
احتمالاً این زمان آغاز تغییرات پوستی شما خواهد بود که با ورود به دهه ۴۰ عمرتان همراه است. دکتر شمسا کانوال، متخصص پوست، می‌گوید: «زنان در سنین ۳۰ تا ۴۰ سال به علت کاهش هورمون استروژن و قرارگیری بیشتر در معرض نور خورشید، اغلب اولین نشانه‌های کاهش کلاژن، کدر شدن و ناهماهنگی رنگ پوست را مشاهده می‌کنند.»

دکتر پال توضیح می‌دهد که قرار گرفتن در معرض نور آفتاب یا استفاده از دستگاه‌های سولاریوم، موجب تسریع روند پیری پوست می‌شود و باعث ظهور زودتر خطوط ریز و چین‌وچروک‌ها، لکه‌های قهوه‌ای و بزرگ‌شدن مویرگ‌ها (تلانژکتازی) می‌گردد که به‌عنوان رگ‌های عنکبوتی نیز شناخته می‌شود.

دکتر ویکتوریا کازلوسکایا، متخصص پوست و مو، می‌افزاید: «علاوه بر پیری طبیعی و آسیب‌های ناشی از نور آفتاب، در این سنین، نشانه‌های پیش‌یائسگی و کاهش سطح استروژن نیز نمایان می‌شود که می‌تواند موجب کدر، خشک و سریع‌تر پیر شدن پوست گردد.»

کانوال همچنین توضیح می‌دهد که تغییرات هورمونی در دهه چهارم عمر، فرایند تجزیه کلاژن را تسریع می‌کند و باعث کاهش خاصیت الاستیسیته پوست می‌شود که این امر به بروز خطوط ریز و خشکی بیشتر، و نمایان‌تر شدن رنگدانه‌ها می‌انجامد.

به‌گفته دکتر کانوال، در این دوره باید بر آبرسانی، مرطوب‌سازی و محافظت از پوست در برابر نور خورشید تمرکز شود. دکتر کازلوسکایا نیز تاکید دارد که زنان در این سن باید به بهبود وضعیت کلی خود اهمیت بیشتری بدهند. حفظ سبک زندگی سالم از ۳۰ سالگی به بعد اهمیت بسزایی دارد، زیرا بدن در این سن به توجه و حمایت بیشتری نیازمند است. یک رژیم غذایی سرشار از پروتئین‌های مفید، خواب با کیفیت و کنترل استرس می‌تواند تأثیرات چشمگیری داشته باشد.

پوست در ۵۰ سالگی
این مرحله در اغلب موارد با یائسگی زنان همزمان است و کاهش سطح استروژن موجب می‌شود که پوست خشک‌تر، کدرتر و مشکلاتی همچون چین‌وچروک و افتادگی نمایان‌تر شوند.

در دوره یائسگی، پوست به‌طور قابل‌توجهی کلاژن خود را از دست می‌دهد. طبق آمار ارائه‌شده توسط «انجمن آکادمی پوست آمریکا»، در پنج سال اول پس از آغاز یائسگی، تقریباً ۳۰ درصد از کلاژن پوست زنان کاسته می‌شود و در دو دهه بعدی، هر سال نزدیک به ۲ درصد دیگر از کلاژن پوست کنده می‌شود.

به‌گفته مرکز پزشکی نورت‌وسترن، کاهش سطح استروژن در دوران یائسگی می‌تواند به تضعیف کارایی سد دفاعی پوست، کاهش تولید سبوم (چربی طبیعی پوست) و کند شدن روند ترمیم زخم‌ها منجر شود. این تغییرات ممکن است بر روی پوست سر نیز تأثیر بگذارد و باعث خشک‌تر و نازک‌تر شدن آن گردد که عاقبت می‌تواند ریزش مو را افزایش دهد.

دکتر کانوال نیز توضیح می‌دهد که پوست پس از یائسگی ممکن است نازک‌تر، خشکتر و مستعد به کبودی یا حساسیت بیشتری شود. با این حال، روش‌هایی برای مراقبت از پوست وجود دارد. او بیان می‌کند: «مراقبت ملایم اما فعال از پوست مانند به‌کارگیری سرامیدها، اسید هیالورونیک و رتینوئیدهای با غلظت پایین، می‌تواند به ترمیم سد محافظتی پوست کمک کند. همچنین محافظت در برابر نور آفتاب کاملاً ضروری است.»

پوست در ۶۰ سالگی و پس از آن
کانوال می‌گوید که با ورود به دهه ۶۰، کاهش سرعت نوسازی سلولی و کاهش چربی زیر پوست می‌تواند به بروز افتادگی و چین‌وچروک‌های عمیق کمک کند. کازلوسکایا اضافه می‌کند که علاوه بر افتادگی، کاهش حجم و چین‌وچروک‌ها، مشکلات مربوط به رنگدانه‌ها و خشکی نیز بارزتر می‌گردند. 

طبق گزارش «انجمن آکادمی پوست آمریکا»، پوست ممکن است نازک شده و در برابر تحریک‌پذیری و خارش حساس‌تر شود که گاهی ناشی از مصرف داروهاست.

خوشبختانه برای مدیریت خشکی و تحریک‌پذیری، راهکارهایی وجود دارد؛ از جمله استفاده از حمام‌های گرم (نه داغ)، به کارگیری دستگاه بخور و استفاده از کرم مرطوب‌کننده غلیظ و بدون عطر در عرض سه دقیقه پس از استحمام و در طول روز.

نکته بسیار حائز اهمیت این است که هرگز از مراقبت پوستی غافل نشوید. کازلوسکایا تأکید می‌کند: «باید به مراقبت مداوم از پوست توجه داشته و بر روی محافظت در برابر نور آفتاب و آبرسانی تمرکز کنید.»

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا