نیمه پنهان و ناشناخته‌ی اضطراب اجتماعی که از آن مطلع نیستید

به گزارش بهداشت نیوز به نقل از سای پست، اضطراب اجتماعی معمولاً با خجالت، سکوت و تمایل به فاصله گرفتن از ارتباطات اجتماعی شناخته می‌شود، ولی تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این تصویر همیشه صحیح نیست. برخی نوجوانان به جای اجتناب، رفتارهای تهاجمی و تکانشی را از خود نشان می‌دهند؛ مسأله‌ای که پژوهشگران آن را «غیرمعمول» توصیف و به ویژگی‌های خاصی از خودشیفتگی مرتبط می‌سازند.

مالی جی. اریکسون، دانشجوی دکتری در آزمایشگاه احساسات کودکان دانشگاه مک‌مستر، توضیح می‌دهد که تصور رایج در ادبیات عمومی و علمی این است که اضطراب اجتماعی صرفاً با اجتناب و کنترل رفتاری (خجالت) شناخته می‌شود. این تصور عمدتاً نتیجه طبقه‌بندی رسمی این اختلال تحت عنوان «فوبیای اجتماعی» است که به‌طور غیرمستقیم به شکل‌گیری و درک ما از این پدیده کمک کرده است.

با این حال، اریکسون تأکید می‌کند که این تصویر سنتی، تجربه واقعی بسیاری از افرادی که علائم اضطراب اجتماعی دارند را به درستی منعکس نمی‌کند.

تجزیه و تحلیل‌ها سه پروفایل متفاوت اضطراب اجتماعی را در میان نوجوانان شناسایی کردند:

۱. گروه سازگار (حدود ۴۶ درصد)
این گروه کمترین میزان اضطراب اجتماعی، خودشیفتگی و رفتار تهاجمی را از خود نشان دادند و به‌نظر می‌رسد نمایانگر نوجوانانی با سلامت روانی مناسب و چالش‌های اجتماعی محدود باشد.

۲. گروه اضطراب اجتماعی کلاسیک (حدود ۳۰ درصد)
این نوجوانان بالاترین سطح اضطراب اجتماعی و خودشیفتگی آسیب‌پذیر را داشتند، ولی خودشیفتگی بزرگ‌منشانه و رفتار تهاجمی در آن‌ها اندک بود. این گروه تصویر سنتی از اضطراب اجتماعی را به نمایش می‌گذارد؛ نوجوانانی که ترس از طرد شدن را از طریق عقب‌نشینی و مهار رفتاری مدیریت می‌کنند.

۳. گروه غیرمعمول یا تهاجمی (حدود ۲۵ درصد)
این پروفایل نشان‌دهنده ترکیبی از اضطراب اجتماعی متوسط و سطح بالای تکانشگری و تهاجم است. این نوجوانان در هر دو نوع خودشیفتگی، به ویژه آسیب‌پذیر و بزرگ‌منشانه، بالاترین نمرات را به دست آوردند. این تلفیق رفتاری نمایانگر «سوی تاریک» اضطراب اجتماعی است که برخلاف تصور رایج، با پرخاشگری و واکنش‌های تکانشی همراه است، نه سکوت و انزوا.

اهمیت شناسایی تنوع در اضطراب اجتماعی
اریکسون می‌گوید: «اضطراب اجتماعی یک مشکل سلامت روانی پیچیده و ناهمگون است که ویژگی‌هایی فراتر از خجالت دارد. شناسایی این تنوع، اولین گام در تشخیص نوجوانانی است که ممکن است با اضطراب اجتماعی دست و پنجه نرم کنند.» او اضافه می‌کند: «با ارائه ابزارهای تشخیصی وسیع‌تر، می‌توانیم زودتر به مداخله پرداخته و از تثبیت علائم جلوگیری کنیم؛ اقدامی که می‌تواند موفقیت‌های فردی و اجتماعی نوجوانان را در آینده افزایش دهد.»

پژوهشگران همچنین بررسی کردند که آیا تفاوت‌های جنسیتی در تعلق به این پروفایل‌ها وجود دارد. نجدت زیاد پسران به گروه سوم (تهاجمی) نشان می‌دهد که ممکن است پسران اضطراب اجتماعی خود را از طریق رفتارهای بیرونی و تهاجمی ابراز کنند. این یافته به هنجارهای اجتماعی گسترده متناسب است که در آن پسران تشویق می‌شوند تا آسیب‌پذیری خود را پنهان سازند.

محدودیت‌ها و چشم‌اندازهای آینده
همانند هر تحقیق دیگری، این مطالعه نیز محدودیت‌هایی دارد. داده‌ها در یک نقطه زمانی خاص جمع‌آوری شدند و نمی‌توان رابطه علت و معلولی بین ویژگی‌های شخصیتی و بروز اضطراب اجتماعی تهاجمی را تایید کرد. روشن نیست که آیا این ویژگی‌ها پیش از اضطراب ایجاد می‌شوند یا همزمان با آن، توسعه می‌یابند.

اریکسون تأکید می‌کند: «این پروفایل‌ها ثابت یا تشخیصی نیستند بلکه الگوهای همزمانی ویژگی‌ها و نشانه‌ها را در یک دوره رشد معین نشان می‌دهند. برای فهم بهتر مسیرهای توسعه‌ای و مکانیزم‌های علت و معلولی، تکرار پژوهش، به‌ویژه با طراحی‌های طولی، ضروری است.»

پیگیری این ویژگی‌ها از دوران کودکی تا نوجوانی می‌تواند به شناسایی نشانه‌های هشداردهنده زودهنگام کمک کند. به گفته اریکسون، درمان‌های مرسوم اضطراب اجتماعی ممکن است برای نوجوانانی که با پرخاشگری واکنش نشان می‌دهند، مؤثر واقع نشود. او برنامه دارد در پژوهش‌های بعدی علل رفتاری و بیولوژیکی به وجود آمدن انواع غیرمعمول اضطراب اجتماعی را بررسی کند تا مداخلات پیشگیرانه و درمانی کارآمدتری را طراحی نماید.

این مطالعه روشن می‌سازد که اضطراب اجتماعی فقط یک پدیده یک‌بعدی نیست، بلکه یک طیف وسیع و متنوع است؛ پدیده‌ای که می‌تواند خود را به‌صورت خجالت، انزوا، و حتی پرخاشگری و تکانشگری نمایان کند و نیازمند رویکردهای تشخیصی و درمانی متنوع و متناسب با شرایط هر نوجوان است.

منبع: فرارو