پرویز پرستویی از مردم سیستان و بلوچستان عذرخواهی کرد؛ وقایع نهمین جشن عکاسان سینمای ایران چگونه بود؟
برگزاری این رویداد که وظیفه آن به نیما رئیسی سپرده شده بود، با معرفی اعضای شورای سیاستگذاری نهمین دوره عکس سینمای ایران آغاز شد. در این مراسم سیف الله صمدیان، علیرضا فوقانی، رضا داد، فاطمه محمدی، بهناز شیربانی و نیک رفتار به روی صحنه آمدند. نیک رفتار، به عنوان نماینده اعضا، در سخنانی مختصر اظهار داشت: عکاسان باارزشی در سینما وجود دارند که در کنار ما فعالیت میکنند و کارهایشان شایسته تقدیر است. این مراسم به منظور احترام به این عزیزان برگزار شده است.
علیرضا رضاداد نیز ضمن ابراز خوشحالی، روز را به تمامی عکاسان سینما در ایران و کسانی که لحظات خاص را در فیلمها به تصویر میکشند، تبریک گفت و آرزوی موفقیت برای آنان کرد.
در بخشی از مراسم، با حضور احترام برومند، رسول صدرعاملی و علی اعلایی، از علیرضا داودنژاد به عنوان یکی از پیشکسوتان سینما تقدیر شد.
احترام برومند در صحبتهای خود گفت: برای من افتخار بزرگی است که امشب از یکی از شریفترین هنرمندان کشور تقدیر میکنیم. ایشان نه تنها فیلمساز، بلکه نویسنده و بازیگر برجستهای نیز هستند و این دومین بار است که در چنین مراسمی به تشویق ایشان میپردازم.
وی سپس متن لوح تقدیر علیرضا داوودنژاد را خواند.
رسول صدرعاملی کارگردان، در ادامه، به فیلم «پاییزان» اشاره کرد و ابراز کرد: بسیار خوشحالم که در جمع شما هستم. بیش از سی سال پیش در جاده اسالم به خلخال مشغول کار بر روی فیلم «پاییزان» بودم و دو عکاس بااستعداد به من نشان دادند که عکس تا چه حد در فیلم موثر است.
علی اعلایی نیز بیان کرد: من در نسلی بزرگ شدم که با پوستر، عکس و عشق به سینما آشنا شد. در دهه ۵۰، عکسهای فیلمها را قیچی میکردم و جمع میکردم. واقعاً در آن زمان عکس در سینما اهمیت داشت و چه ارتباطی با عکسهای سینما برقرار کردم؛ یک بار تنها با دیدن یک عکس از یک فیلم، کنجکاویام برانگیخته شد و رفتم آن فیلم را دیدم.
سپس علیرضا داودنژاد با ذکر خاطرهای از زنده یاد کیومرث پوراحمد، سخنرانی جذابی داشت.
داوودنژاد با اشاره به همکاریاش با پوراحمد گفت: پوراحمد یک بار برای نگارش یک فیلمنامه به منزل ما در شمال آمد و به طور ناگهانی اظهار داشت که ما هیچ عکسی نیستیم دو نفره با هم از خودمان داشته باشیم. این منجر به گرفتن آخرین عکس یادگاری بین ما شد.
این کارگردان ضمن اشاره به یکی از ویژگیهای بشر، به ماهیت هنر عکاسی و سینما پرداخت و اظهار کرد: لنز و دوربین از دیرباز آمال و آرزوهای انسان بوده و عکاسی و سینما جزء اولین آرمانها در تاریخ بشریت به شمار میروند.
داودنژاد خاطرنشان کرد: این گونه مراسمها معمولاً به نوعی ما را به بازنشستگی ترغیب میکند، اما من چنین قصدی ندارم.
وی به قدیمیترین دوستم حسین ملکی که در دوران طلایی با او آشنا شدم نیز اشاره کرد و گفت: او اول کسی بود که به داستانهای من گوش میداد و برایم بازی میکرد. او در زمینه عکاسی از نخبگان بود و نمیدانم چگونه در صحنه عکس میگرفت و چاپ میکرد، کارهایش شگفتآور بود. امشب یادش را گرامی میدارم.
در ادامه، نیما رئیسی از محمدرضا داوودنژاد خواست تا روی صحنه بیاید. او در چند جملهای اظهار داشت: در ابتدا میگویم که در تمام این مدت که در سینما بودهام، شاگردی برادرم را کردهام و خوشحالم که در کنار بزرگانی چون ابوالفضل پورعرب کار کردهام و برگزاری این مراسم برای من خوشایند است.
واله داوودنژاد (دختر علیرضا داودنژاد) نیز بر روی صحنه آمد و گفت: واقعاً هیجانزدهام که در این برنامه حاضر شدم و در طول سالها ندیدهام خانواده داوودنژاد همه در یک مکان جمع شوند. خوشحالم که در فضای سینما بزرگ شدم و با آن زندگی کردم و در همین زمینه هم خواهم مرد.
در بخش بعدی، کلیپی از میترا محاسنی و دست نوشته او در تاریخ ۴ شهریورماه ۱۴۰۴ با صدای رخشان بنیاعتماد پخش شد. سپس با حضور پرویز پرستویی، آزیتا حاجیان و هارون یشایایی، از میترا محاسنی و عزیز ساعتی به عنوان چهرههای پیشکسوت عرصه عکاسی سینما قدردانی به عمل آمد.
عزیز ساعتی در اظهارات مختصری گفت: از انجمن عکاسان سینما بسیار سپاسگزارم که این افتخار را به من تقدیم کردند.
میترا محاسنی نیز در سخنرانیاش بیان کرد: برای من ایستادن روی صحنه و صحبت کردن دشوار است؛ زیرا همیشه از پایین به آن نگاه کردهام. بینهایت از انجمن عکاسان و موزه سینما سپاسگزارم و از دوستم رخشان بنیاعتماد که حضورش در این مراسم خالی است، قدردانی میکنم.
در ادامه پرویز پرستویی -بازیگر پیشکسوت سینما- با احترام به حاضران، صحبتهای خود را با قرائت شعری عارفانه آغاز کرد:
«نروم که بیراه باشد / خطی ننویسم که آزار کسی را / یادم باشد که روز و روزگار خوش است / همه چیز رو به راه و مراد است و خوب / تنها دل ما دل نیست.»
پرستویی در ادامه به دغدغههای اجتماعیاش پرداخت و از اظهارات قبلیاش درباره استان سیستان و بلوچستان در جشن روز ملی سینما سخن گفت و بیان کرد: «به گفته باعث دلشکستگیام، حرفهایی زدم که متاسفانه به برخی دوستان سیستانی برخورد کرد.» او همچنین به مدت طولانی ارتباطش با این استان اشاره کرد و خاطرنشان ساخت: «شش سال کرداری تنگاتنگ با دوستان سیستانیام داشتم.»
این بازیگر توضیح داد که سخن او در مورد فقر در «مناطق محروم به شدت دورافتاده» این استان بوده و نه به کل استان. برخی از این مناطق بدون برق و آب هستند و از همه مهمتر، هویت رسمی ندارند.
پرستویی با نهایت احترام به مردم شریف و مقاوم سیستان و بلوچستان که «امنیت مرزها مرهون آنان است»، از کسانی که از کلمات او رنجیدهاند عذرخواهی کرد و اظهار داشت: «دست یکایک مردم شریف سیستان و بلوچستان را میبوسم و اگر سخنانم موجب آزارشان شده، از آنها عذرخواهی میکنم.»
در ادامه، این بازیگر به ۴۲ سال فعالیتش در سینما اشاره کرد و به نقش حیاتی عکاسان تاکید کرد و گفت: همیشه معتقدم عکاسان یکی از ارکان کلیدی سینما هستند. او همچنین به ارزشی که عکسها در بین قدیمیترها داشتند اشاره نموده و گفت: قدیمیها به خاطر دارند که آینده پیش از اینکه فیلمها را ببینند، بر روی عکسها قرارداد میبستند.
این هنرمند بر اهمیت احترام به عکاسان در صحنه تاکید کرد و افزود: همواره با احترام مقابل دوربین آنها میایستم زیرا میدانم که بیوجود عکس، یکی از ارکان کار ما دچار نقص میشود. در پایان، این جشن را به عنوان گردهمایی برای تجلیل از دیدگاه تیزبین کسانی که لحظهها را شکار میکنند تا فراموش نشوند، توصیف کرد و عکاسان را به عنوان «حافظان تاریخ احساسات و یادها» خطاب کرد.
سپس آزیتا حاجیان در سخنانی مختصر بیان کرد: برای من بسیار افتخارآفرین است که پس از ۳۸ سال در کنار خانم میترا محاسنی قرار دارم و از انجمن عکاسان برای برگزاری این جشن تقدیر میکنم.
هارون یشایایی نیز در سخنانی عنوان کرد: ما نسلی هستیم که در سینمای ایران بزرگ شدیم و امروز هنرمندان و مردم ایران میتوانند به سینمای ایران افتخار کنند.
سپس کلیپی از ایرج طهماسب پخش شد که در آن نکاتی راجع به عزیز ساعتی بیان نمود. پس از آن دو اثر از مجید انتظامی توسط گروه موسیقی حاضر در مراسم به صورت زنده اجرا شد.
سپس کلیپی درباره حسن توکلیان پخش شد و بعد از آن ابوالفضل پورعرب و حبیب اسماعیلی به روی صحنه آمدند و از وی تقدیر کردند.
ابوالفضل پورعرب پیش از تجلیل، به نکات مهمی در مورد عکاسان اشاره کرده و گفت: برای نهمین جشن عکاسان که ما را به تاریخ سینما مرتبط میکند، بسیار خوشحالم. عکاسان در تمام سالهای فعالیت من به من لطف داشتند و افرادی هستند که در سکوت کار حرفهای خود را انجام میدهند.
پس از آن حبیب اسماعیلی نکاتی را بیان کرد و گفت: از انجمن عکاسان تشکر میکنم زیرا جایگاه عکاسان در سینمای ایران بسیار قابل توجه است و ما پیش از توجه به بازیگران به عکاسان فکر میکردیم. متاسفانه در این روزها برخی از عکاسان حرفهای دیگر مورد استفاده قرار نمیگیرند و این حقیقتی غمانگیز است.
در ادامه، حسن توکلیان در سخنانی به چگونگی آغاز کار حرفهای خود اشاره کرد. همچنین میترا محاسنی و ساعد نیکزاد به عنوان اعضای هیئت داوران به روی صحنه آمدند و میترا محاسنی در صحبتهایش درباره داوری آثار گفت: آثار واقعاً خوبی بودند و از دیدن آنها لذت بردیم.
نیکزاد نیز توضیحاتی درباره آثار ارائه شد و اظهار داشت: پس از تماشای عکسها به نتیجهگیری رسیدیم که با توجه به نیاز روز جامعه، برخی تغییرات در عکسها باید اعمال شود که در بیانیه هیئت داوران نیز به آن اشاره کردیم و امیدواریم در نشستهای خصوصیتر ناگفتههای بیشتری را ارائه دهیم.
سپس بیانیه هیئت داوران به خواندن نیکزاد معرفی شد.
در ادامه و با حضور دیبا زاهدی، سام قریبیان و نوید پورفرج، جوایز نهمین دوره مسابقه عکس سینمای ایران به برگزیدگان اهدا شد.
دیپلم افتخار بخش شبکه نمایش خانگی در سال ۱۴۰۲ به فتاح ذینوری برای سریال «زخمکاری ۲» و همچنین دیپلم افتخار مشابه برای سال ۱۴۰۲ به امید صالحی برای سریال «آبان» و سال ۱۴۰۳ برای سریال «در انتهای شب» اعطا شد.
سپس تندیس فیلم سینمایی سال ۱۴۰۳ به مهرداد امینی برای فیلم «خدای جنگ» اهدا گردید.
در ادامه دیپلم افتخار برای شبکه نمایش خانگی در سال ۱۴۰۲ به احمد شجاعی برای سریال «خائنکشی» تقدیم شد.
دیپلم افتخار در بخش فیلم سینمایی در سال ۱۴۰۲ به امیرحسین غضنفری بابت فیلم «احمد» اعطا گردید.
دیپلم افتخار دیگری در بخش فیلم سینمایی سال ۱۴۰۲ برای فیلم «پالایشگاه» و سال ۱۴۰۳ برای فیلم «پیشمرگ» به پویا شاهجهانی اهدا شد.
دیپلم افتخار از بخش فیلم سینمایی سال ۱۴۰۳ نیز به مجید طالبی برای فیلم «زیبا صدایم کن» تقدیم گردید.
بعد از آن دیپلم افتخار در حوزه شبکه نمایش خانگی برای سال ۱۴۰۳ به سمیرا بختیاری برای سریال «گردن زنی» اعطا شد. در انتها، از بهروز صادقی و رضا مهاجر به عنوان پیشکسوتان عکاسی سینما دعوت به عمل آمد تا بر روی صحنه حاضر شوند.
