علت اصلی فوت یوزپلنگهای ایران شناسایی گردید
رئیس سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به این نکته که از سال ۱۳۸۰ تا کنون تعداد ۶۸ یوز جان خود را از دست دادهاند که ۸۵ درصد آن به عوامل انسانی مربوط میشود، تصریح کرد: به عبارت دیگر، تهدیداتی که ما به وجود آوردهایم، بیشتر از خطرات طبیعی است. وی اظهار داشت که در سالهای اخیر اقدامات ارزشمندی انجام شده است؛ این اقدامات شامل بازسازی پاسگاههای محیطبانی، احیای منابع آبی و نصب تابلوهای هشداردهنده و محدودیتهای سرعت در جاده شاهرود به سبزوار میشود.
به نقل از خبرآنلاین، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست خاطرنشان کرد: از آغاز سال ۱۳۸۰، ۶۸ یوز که جان خود را از دست دادهاند، ۸۵ درصد آنها به دلیل عوامل انسانی است.
شینا انصاری در یادداشتی در تلگرام نوشت: استان سمنان، جایی است که هنوز میتوان صدای یوز را در سکوت دشتها شنید. امید و نگرانی درباره بقا یوز در زیستگاههای طبیعی ایران و دغدغه اینکه تا چه اندازه به سوی انقراض پیش رفتهایم، همچنان وجود دارد. یوز، نادرترین نوع گربهسان وحشی در جهان، به نمادی از چالشها و مسئولیتهای ما در قبال حفاظت از طبیعت ایران تبدیل شده است.
او افزود: یوز آسیایی که در گذشته در دشتهای وسیعی از غرب آسیا تا هند آزادانه میگشت، اکنون تنها در ایران باقی مانده است و جمعیت آن در طبیعت به زیر ۳۰ نفر رسیده است. عمده این جمعیت در استان سمنان، منطقه توران و بخشهایی از خراسان شمالی زندگی میکنند. این نواحی به خاطر زادآوریهای اخیر و ثبت نسلهای جدید از مادههایی همچون «تلخاب» و «هرب»، آخرین امید برای بقای این گونه باارزش را حفظ کردهاند.
معاون رئیسجمهور ادامه داد: از همین جمعیت اندک، ۱۳ یوز در سالهای اخیر تنها به خاطر تصادفات جادهای جان خود را از دست دادهاند. تهدیدها برای یوز، متأسفانه متنوع و متعدد هستند شامل کمبود نیروی انسانی و تجهیزات حفاظتی، کاهش جمعیت طعمههای طبیعی، تصادفات در جادهها، حضور دام، شتر و سگهای گله، کمبود منابع آبی و پروژههایی که بدون ارزیابیهای زیستمحیطی انجام میشوند و در نهایت، زیستگاه یوز را دچار fragmentation میکنند.
او با تأکید بر اینکه از سال ۱۳۸۰ تا به امروز، ۶۸ یوز جان خود را از دست دادهاند و ۸۵ درصد این موارد به عوامل انسانی نسبت داده میشود، خاطرنشان کرد: به عبارت دیگر، ما بیشتر از طبیعت به عنوان عامل تهدید عمل کردهایم. در سالهای اخیر اقداماتی مهم مانند بازسازی پاسگاههای محیطبانی و احیای منابع آبی انجام شده است، همچنین تابلوهای هشداردهنده و محدودیتهای سرعت در جاده شاهرود به سبزوار نصب شدهاند.
انصاری ادامه داد: هنوز هم امید در دل داریم. محیطبانان در شرایط سخت، با دلی مملو از عشق، در شب و روز در حال تلاش هستند. مرکز تکثیر در اسارت نیز با وجود تمامی محدودیتها، فعال است. پایش زیستگاه و فنسکشی در بخشی از جاده انجام شده است، اما باید با خودمان صادق باشیم که هنوز کافی نیست. فاصلهای میان حفاظت نمادین و حفاظت واقعی وجود دارد.
او اضافه کرد: آیا میتوانیم برای مردم و ذینفعانی که سالها در این سرزمین زندگی کردهاند، راهکارهای مشارکتی و عادلانهای پیدا کنیم؟ آیا میخواهیم با حل تعارض در مورد دام و شتر در زیستگاهها، محیطی ایمن برای یوز و دیگر ساکنان آن فراهم آوریم؟ آیا میتوانیم از همین حالا حداقل ۷۵ کیلومتر از جاده را با فنسکشی، روشنایی و گذرگاهها در جاده شاهرود به سبزوار ایمن کنیم؟ یا اینکه میتوانیم منابع آبی و طعمههای طبیعی را که در طول زمان از بین بردهایم، دوباره تأمین کنیم؟ آیا عزم جدی برای افزایش تعداد و توان محیطبانان برای حفاظت از زیستگاههای یوز داریم؟ آیا آمادگی داریم بخشی از توسعهمان را با قوانین طبیعت هماهنگ کنیم؟ تمامی این اقدامات فوری هستند و فرصت برای انجام آنها محدود است.
رئیس سازمان حفاظت محیط زیست تأکید کرد: ما در این سازمان ایستادهایم؛ نه تنها با شعار، بلکه با برنامهریزی و تلاشهای شبانهروزی همکارانی که برخی از آنها در دل دشت و کوه به حفاظت از این میراث باارزش مشغول هستند. اما این مسیر تنها با همکاری مردم، رسانهها، نهادهای مسئول و دلسوزان طبیعت به ثمر خواهد رسید.
او افزود: در معاونت طبیعی سازمان بعد از چند سال وقفه، موضوع حفاظت از یوز را در سطح ملی عنوان کرده و با همکاری متخصصان و تلاشهای بینظیر، طرح ملی حفاظت از یوزپلنگ آسیایی و زیست بومهای مرتبط را تدوین نمودهایم؛ طرحی جامع که هدف دارد تا در اقدامات فوری و میانمدت، در طی پنج سال، با تهدیدات جدی مربوط به یوز مقابله کرده و همچنین بر شرایط زیستگاهی و فعالیتهای درونزیستگاهی (In-situ) و حفاظتی برونزیستگاهی (Ex-situ) مانند تکثیر در اسارت برای افزایش جمعیت و احیای زیستگاه یوز تمرکز کند.
انصاری در پایان تأکید کرد: حفاظت از یوز تنها یک دغدغه زیستمحیطی نیست بلکه نشاندهنده نگرش ما نسبت به توسعه، آیندهنگری و مسئولیتپذیری ملی است. یوز، نماد سلامت زیست بومهای ما و توازنی برای حیات به همراه دارد و در نهایت، آئینهای از شیوههای توسعه ماست. حفظ یوز به معنای تأمین حق حیات برای مردم و طبیعت است. امروز، یوز آسیایی در مرزی حساس بین وجود و عدم وجود به سر میبرد و اینکه کدام سمت برود، ممکن است آزمونی برای ما باشد.
۲۲۳۲۱۷
