خانم سخنگو! با پوزش، کولر قابلیت روشن شدن ندارد

با توجه به تازه‌ترین اظهار نظر فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت پزشکیان، مجدداً توجه‌ها به خوزستان جلب شده است؛ استانی که در هر سال با گرما و رطوبت شدید، به یکی از آسیب‌پذیرترین نواحی کشور در برابر قطع برق تبدیل می‌شود.

مهاجرانی در خصوص مشکل ناترازی انرژی و قطع برق بیان کرده است: «در مورد خاموشی‌ها که ممکن است تا دو بار در روز رخ دهد، به طور رسمی عذرخواهی می‌کنیم. دولت تمایل ندارد که از اصطلاح ناترازی استفاده نماید. متاسفانه مجبور به پذیرش این واقعیت هستیم و چاره‌ای جز این نداریم».

اگرچه عذرخواهی اقدامی مثبت است، لیکن تغییر واژه‌ها نمی‌تواند مشکلات مردم خوزستان را تسکین دهد. گرمای خوزستان بسیار طاقت‌فرساست و بدون سیستم‌های خنک‌کننده، تحمل آن امکان‌پذیر نیست.

با این حال، اگرچه این خاموشی‌ها به صورت سراسری انجام می‌شود و همه اقشار جامعه برای همکاری با دولت در این موضوع متحد هستند، اما آیا می‌توان بی‌توجهی به قطع برق در دماهای ۲۰ درجه را با قطع برق در دماهای ۵۰ درجه یکسان تلقی کرد؟!

ضرورت بازنگری در شیوه توزیع خاموشی‌ها

متخصصان انرژی بر لزوم بازنگری در روش‌های توزیع خاموشی‌ها تاکید دارند. به عنوان مثال، علی رحیمی، کارشناس مدیریت انرژی، بر این باور است: «عدالت به معنای برابر بودن نیست. شیوه تصمیم‌گیری در خصوص خاموشی‌ها می‌بایست بر اساس شرایط اقلیمی و نیازهای انسانی هر منطقه باشد، بنابراین درنظرگرفتن گرمای کشنده خوزستان یک عامل حیاتی است و نباید فراموش کرد که قطع برق در دمای «خرما‌پزان» خوزستان عادلانه نیست».

خاموشی مکرر برق در شهرستان‌های خوزستان منجر به نارضایتی و شکایت مردم گردیده و بسیاری از بیمارانی که به تجهیزات برقی نیاز دارند، همچنین سالمندان و کودکان، بیشترین صدمات را متحمل شده‌اند.

عساکره، یکی از ساکنان اهواز، چنین بیان می‌کند: «دولت نباید برق را در خوزستان قطع کند، چون این اقدام رنجی را به مردم تحمیل می‌کند که بسیار سخت و غیرقابل تحمل است و این رنج می‌تواند میزان رضایت‌مندی مردم را به شدت کاهش دهد».

عذرخواهی درمان‌گر نیست

عذرخواهی دولت نمی‌تواند مشکلات مردم خوزستان را در زمان قطع برق حل کند. دولت می‌بایست راه حل عملی و مؤثرتری بیابد جز اینکه به بیان کلمات اکتفا کند. نیاز است که عدالت منطقه‌ای در تصمیم‌گیری‌ها مدنظر قرار گیرد تا رویکرد دولت نسبت به مسئله خاموشی‌ها انسانی، اقلیمی و واقعی باشد؛ نگرشی که شرایط خاص هر منطقه را در اولویت قرار دهد.