ثبت مورد دوم مرگ ناشی از آنفلوانزا در هرمزگان

پژمان شاهرخی بیان کرد: بر اساس بازبینی مجدد نمونه‌های بالینی در آزمایشگاه مرجع دانشگاه و تطابق این نتایج با شاخص‌های تأییدی ویرو‌شناسی، دومین مورد مرگ ناشی از ویروس آنفلوانزا A/H۳N۲ در استان به‌طور قطعی شناسایی شد. این مورد، مشابه با الگوی جدید ابتلاء، در بیماران مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای و عدم ثبات همودینامیک رخ داده و در نهایت به ایست قلبی–تنفسی منجر گردید.

وی اضافه کرد: در حال حاضر، میزان مثبت‌بودن آزمون‌های تشخیصی هنوز بالای ۵۰ درصد باقی‌مانده است. این وضعیت تنها نشان‌دهنده وجود یک موج با انتقال پایدار نیست، بلکه خبر از شدت‌یابی ثانویه و ادامه چرخه‌های فعال سرایت دارد؛ چرخه‌هایی که به‌وضوح با الگوی مراجعات بالینی، تجمع بیماران دارای علائم شدید و افزایش بار خدمات بستری همپوشانی دارند.

شاهرخی با اشاره به وضعیت اپیدمیولوژیک این بیمار تشریح کرد: این بیمار که سالمند و دارای سابقه بیماری قلبی–عروقی بوده، در ابتدا با کاهش سطح هوشیاری به مراکز درمانی مراجعه کرده و سپس به تدریج دچار تنگی نفس شدید و تنفس پیش رونده شد؛ این ویژگی‌ها در مدل‌های خطر آنفلوانزای H۳N۲ به‌عنوان عوامل تسریع‌کننده پیامد‌های شدید شناخته می‌شوند. مسیر بالینی بیمار که شامل افت فشار خون و نیاز فوری به داروهای تنگ‌کننده عروق و تنگی نفس حاد تا نارسایی چند ارگانی بود، کاملاً با الگوی مربوط به موج‌های شدید این زیرگروه در ارتباط است و این مورد را به نمونه‌ای بارز از بار بیماری تبدیل کرده است؛ نمونه‌ای که نشان‌دهنده ضرورت افزایش حساسیت نظام مراقبتی است.

وی ادامه داد: در حال حاضر، بیش از ۴۵۰ بیمار مشکوک یا مبتلا در بخش‌های بستری استان تحت مراقبت قرار دارند و الگوی ورودی‌ها به اتاق‌های تریاژ نشان می‌دهد که میزان مراجعین همچنان در فاز افزایشی پایدار است؛ به‌نحوی‌که رفتار اپیدمی نشان‌دهنده یک موج پرقدرت با انتقال ثابت و افزایش تدریجی در هفته جاری است، برخلاف تصوری که از عبور از یک موج خاموش وجود داشت.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان تأکید کرد: در چنین وضعیتی، هر مورد فوت نه تنها پیامدهای بالینی دارد، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای از استمرار بار ویروسی فعال در جامعه و ضرورت ادامه مداخلات برای کنترل سرایت در سطح جمعیت نیز تلقی می‌شود؛ به‌خصوص اکنون که مکانیزم‌های چرخش ویروس، از افزایش بار مواجهه خانوادگی تا تراکم موارد تنفسی بستری، تصویری از یک سامانه درگیر با موجی زودرس، پرتنش و مقاوم به کاهش طبیعی ترسیم می‌کند.