احساس پیرتر بودن از سن واقعی با بیخوابی و افت سلامت روان ارتباط دارد
مطالعهای روی بیش از سه هزار نفر نشان داده است که این احساس با بیخوابی، کیفیت پایین خواب و مشکلات سلامت روان ارتباط مستقیم دارد.
محققان معتقدند درک افراد از سن خود میتواند نقش مهمی در کیفیت زندگی و روند سالمندی ایفا کند.
به گزارش ایتنا و به نقل از ایندیپندنت، یک مطالعه «آکادمی آمریکایی پزشکی خواب» که روی نزدیک به سه هزار و ۲۰۰ بزرگسال انجام شد، نشان داد بزرگسالانی که گفتند خود را پیرتر از سن واقعیشان احساس میکنند، اختلالات بیشتری مرتبط با خواب، سلامت کلی ضعیفتر خواب و نظم کمتر در خواب گزارش کردند.
جوزف دیژرژفسکی، معاون ارشد امور پژوهشی و علمی در بنیاد ملی خواب، در اظهاراتی توضیح داد: «این همبستگیها حتی پس از در نظر گرفتن سن واقعی، افسردگی و اضطراب نیز همچنان معنادار باقی ماندند.»
پژوهشگران درباره علت این موضوع توضیحی ارائه نمیکنند، اما پژوهشهای پیشین احساس پیرتر بودن نسبت به سن واقعی را با مرگ زودرس و احساس جوانتر بودن را با کندتر شدن روند پیر شدن مغز مرتبط دانستهاند. همچنین ثابت شده است که طرز فکر افراد میتواند بر سلامت آنها تاثیر بگذارد، همانطور که در مورد استرس و فشار خون مشاهده شده است.
این یافتهها همچنین به فهرست طولانی دلایلی اضافه میشوند که نشان میدهند آمریکاییها خواب کافی ندارند. مقامهای دولتی حوزه سلامت در ایالات متحده توصیه میکنند که افراد هر شب بین هفت تا ۹ ساعت بخوابند تا قلب، دستگاه ایمنی، ماهیچهها و مغز با حداکثر توان خود عمل کنند.
با این حال، بر اساس اعلام آکادمی آمریکایی پزشکی خواب، حدود ۱۲ درصد از بزرگسالان آمریکایی با بیخوابی زندگی میکنند. یک اختلال مزمن خواب که به دشواری در به خواب رفتن یا در خواب ماندن اشاره دارد.
احساس پیرتر بودن نسبت به سن واقعی با «سلامت روان ضعیف» مرتبط دانسته شده است و میتواند از ۴۰ سالگی، به بروز زودهنگام ضعف و شکنندگی جسمی منجر شود.
بیخوابی اغلب یکی از علائم سلامت روان آسیبدیده است، یا برعکس. این دو یکدیگر را تقویت میکنند و یک چرخه معیوب به وجود میآورند.
پژوهشهای پیشین نشان میدهند افرادی که بیخوابی دارند، ۱۰ برابر بیشتر از دیگران احتمال دارد دچار افسردگی شوند و ۱۷ برابر بیشتر احتمال دارد دچار اضطراب شوند.
آندریا گلدستاین پیکارسکی، استادیار روانپزشکی و علوم رفتاری در دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد، در اظهاراتی در اوت گذشته گفت: «این موضوع مدام آشکار میشود که خواب و خلقوخو رابطهای دوطرفه دارند.»
بر اساس اعلام موسسه ملی سلامت روان، بیش از ۲۰ درصد آمریکاییها با یک بیماری روانی زندگی میکنند. زنان بیش از سهم جمعیتی خود درگیر آن هستند.
این مطالعه در یک نظرسنجی آنلاین، از شرکتکنندگان درباره سن، بیخوابی، سلامت خواب، سلامت روان و اینکه خود را چند ساله احساس میکنند پرسید. پژوهشگران همچنین جنسیت گزارششده، نژاد و سابقه افسردگی و اضطراب آنها را نیز در نظر گرفتند.
هرچه افراد خود را پیرتر احساس میکردند، وضعیت سلامت جسمی گزارششده آنها که با خواب نامناسب مرتبط بود، نیز بدتر بود.
پژوهشگران میگویند این نتایج دیدگاههای موجود درباره نحوه صحبت پزشکان با بیماران در مورد پیر شدن را به چالش میکشد.
دیژرژفسکی گفت: «این یافتهها نشان میدهند که نحوه درک افراد از پیر شدن خودشان ممکن است پیامدهای مهمی برای خواب و به طور کلی زندگی با کیفیت داشته باشد. درک ذهنی سن میتواند به شکلدهی رویکردهای آینده برای حمایت از خواب سالمتر و کیفیت بهتر زندگی در سراسر طول عمر کمک کند.»
انجمن علوم و پزشکی زیستی، روانی و اجتماعی میگوید احساس پیرتر بودن لزوما دائمی نیست.
آنجلینا سوتین، دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه ایالتی فلوریدا، به این انجمن گفت: «چیزی پیدا کنید که دوباره به شما احساس جوانی بدهد. بیشتر ورزش کنید، در یک کلاس شرکت کنید یا کاری هنری انجام دهید. ما این باور جاافتاده را داریم که احساس پیر شدن اجتنابناپذیر است. اما وقتی چیزی را پیدا میکنید که دوباره به شما احساس جوانی میدهد، متوجه میشوید که چنین نیست.»
