پسر دلفینی ۲ من را به یاد کارتونهای محبوب میاندازد
دومین بخش از انیمیشن “پسر دلفینی” به کارگردانی محمد خیراندیش از تاریخ سوم اسفند ماه گذشته اکران شده و تا کنون بیش از ۳۱ میلیارد تومان درآمد کسب کرده است. این انیمیشن به شکل مشترک با مشارکت ۵۰ درصدی سرمایهگذاران خارجی تولید شده و تهیهکننده آن اعلام کرده که در مقایسه با فصل نخست، برنامهریزی بیشتری برای نمایش جهانی آن در سینماها و پلتفرمهای مختلف دارد.
در داستان قسمت دوم این انیمیشن، سفر دریایی مشهوری روایت میشود که در آن شخصیتهای جدیدی به داستان اضافه میگردند و ویژگیهای قهرمانان نیز دچار تحول میشود. محمد خیراندیش در مصاحبهای با مسعود فراستی درباره جزئیات بیشتری از این انیمیشن صحبت کرده است:
مسعود فراستی، انیمیشنهایی که مورد علاقهام هستند
پسر دلفینی مرا به یاد انیمیشنهایی انداخت که بسیار دوست دارم. رنگآمیزی و اندازه قابها به نظرم مناسب و دلپسند بود.
به یاد دارم که انیمیشنهای ایرانی به ویژه تولیدات کانون پرورش فکری، حامل پیامهای روشنفکری بودند که متاسفانه کمکم به فراموشی سپرده شدند. اگرچه پسر دلفینی را به طور کامل مشاهده نکردم، اما از آنچه که دیدم لذت بردم و خوشحالم که این اثر به تولید رسیده است.
به عقیده من، نوشتن فیلمنامه برای انیمیشن کار دشواری است. این امر نیازمند تجزیه و تحلیل عمیق از انیمیشنهای جهانی و همچنین جنبههایی که از این سرزمین برمیخیزد، میباشد. علاوه بر این، تسلط بر فنون فیلمنامه نویسی امری بسیار حیاتی است. در واقع فیلمنامه، تنها خلق موقعیت نیست؛ مهمتر از آن، چگونگی تبدیل این موقعیت به حرکت، داستان و روایت میباشد.
یکی از عوامل موفقیت انیمیشنها، توانایی در تولید دنبالههای جذاب است. لازم است که این دنبالهها از قبل برنامهریزی شوند. در این انیمیشن، شخصیتها در این دو قسمت برای کودکان شناخته شدهاند و به نظرم باید قسمت سوم نیز به تولید برسد.
محمد خیراندیش، نویسنده و کارگردان، درباره بازگشت انیماتورها
پسر دلفینی اکران گستردهای از کره جنوبی تا ایالات متحده داشت و نتایج مالی بسیار خوبی به دست آورد. در جلساتی که در آغاز تولید هر فیلم با اعضای گروه میگذارم، تاکید میکنم که بدانند ما همگی کارگران این صنعت هستیم. بخش عمدهای از این حرفه صنعتی است و باید به بازگشت سرمایهاش توجه کنیم. متاسفانه سینمای ما به عادت درآمدزایی از تولیدات عادت کرده و به فروش اهمیت چندانی نمیدهد. در مورد پسر دلفینی، ما تغییراتی را اعمال کردیم که از نظر هنری به آنها علاقهمند نبودم، اما برای فروش فیلم، از دیدگاه خودم، از آنها گذشتم. واقعاً به عنوان یک محصول به آن مینگرم که باید سودش به بازگشت سرمایه منتهی شود.
در این انیمیشن، سبک زندگی ایرانی و فرهنگ خلیج فارس را به تصویر کشیدهایم؛ از آبادان در خوزستان تا سیستان و بلوچستان، با بهرهگیری از گویشها، موسیقی، ویژگیهای ژنتیکی شخصیتها، پوشش و الگوهای کهن ایران باستان.
انیماتورهای ما در حوزه فنی و هنری بسیار توانمند هستند و با استودیوهای معتبر بینالمللی همکاری میکنند. شیوع ویروس کرونا نیز این ارتباط را تقویت کرده است.
یک تیم بزرگ بر روی این انیمیشن کار کردهاند. نیمی از عوامل تولید پسر دلفینی ۱ از کشور خارج شدند و برای قسمت دوم اعضای جدیدی به کار گرفته شدند. هدف ما این بود که قسمت دوم چیزی فراتر از یک دنباله باشد و به فرم و با محتوای جدیدی ارائه شود. من و محمد شکوهی در نوشتن فیلمنامه مشارکت کردیم و تلاش داشتیم تا در روایت نسبت به قسمت اول پیشرفت داشته باشیم.
یکی از نتایج مثبت “پسر دلفینی ۲” مهاجرت معکوس بود. برخی از سرپرستان با تجربه ما پس از دیدن قسمت اول متوجه شدند که میتوانند در ایران پیشرفت کنند و به کشور بازگشته و کار خود را آغاز کردند. با این وجود، تعداد کسانی که از ایران مهاجرت کردهاند هنوز به طور قابل مقایسه به صفر است، اما این اتفاق میتواند اولین نشانههای مثبت باشد.
از آغاز نگارش این فیلم حدود یک سال و نیم طول کشید که در سطح جهانی یک رکورد به حساب میآید. اعضای گروه گاهی حتی تا ساعت ۶ صبح بیدار میماندند تا کارها به جشنواره فجر و شرکت ترکیهای همکار برسد.
یک توزیعکننده روس قرارداد خوبی با ما منعقد کرد که بر اساس آن اکران موفقی در روسیه و کشورهای حاشیه قفقاز داشتیم. با وجود بحران جنگ روسیه و اوکراین، ما با کشورهای مختلف برای اکران قراردادهایی امضا کردیم و در این قراردادها بسیاری از جزئیات مشخص شد. پیش از همه چیز، باید اطمینان حاصل میکردیم که ترجمه خوبی انجام میشود و در صداپیشگان نیز نظارت دقیق داشتیم. در برخی کشورها، ما محصولات خود را به صورت بومی سازی ارائه کردیم. به عنوان مثال، دو قطعه موسیقی که در فیلم وجود داشت، در کشورهای مختلف با همکاری سازندگان محلی تهیه و ضبط کردیم؛ آهنگها در نسخههای عربی و ترکی در همان کشورها تولید شدند.
در چین و فرانسه، پلتفرمهای VOD به طور رسمی اعلام کردهاند که اگر ۶۰ درصد انیمیشنهای خارجی پخش میکنید، باید ۴۰ درصد محتوای داخلی نیز نمایش دهید. به همین دلیل، خود پلتفرمها به تولید انیمیشن سرمایهگذاری میکنند. دولت باید به هنرمند به این شکل کمک کند، نه اینکه تعیین کند چه چیزی باید ساخته شود و چه چیزی نباید.
نیت ما ابتدا این نبود که قسمت دوم “پسر دلفینی” ساخته شود، اما سرمایهگذار خارجی پیشنهادی را مطرح کرد و ما نیز به این پیشنهاد پاسخ مثبت دادیم. اما اکنون بچههایی که “پسر دلفینی ۲” را تماشا کردهاند، از من درخواست ساخت قسمت سوم را دارند. اما نمیدانم آیا استودیو نیز چنین برنامهای دارد یا خیر.
برای قسمت اول “پسر دلفینی” خواهان حضور شروین حاجی پور بودیم. او دارای سبک خاص و محبوبی است و میخواستیم علاوه بر کودکان، نوجوانان و جوانان را نیز جذب کنیم تا جامعه هدف ما گستردهتر شود. اما برای قسمت اول به دلیل مشکلات قانونی، نتوانستیم آهنگهای او را استفاده کنیم. اما در قسمت دوم، زمانی که مشخص شد این مشکلات برطرف شدهاند، پیگیر شدیم و شروین حاجی پور به تیم ما اضافه شد.
