تصاویر دردناک از تجمع معتادان بیخانمان در تهران/ قیمت هر گرم شیشه فقط ۲۰۰ هزار تومان/ داروی دیگری موجود نیست، از سورچه مصرف میکنیم
چشم هر کس که به این منطقه بیفتد، معتادان، مصرفکنندگان و چند خردهفروش مواد مخدر را میبیند که فضای پارک، جایی که معمولاً باید محلی برای بازی کودکان باشد، را به تسخیر خود درآوردهاند. آنها به راحتی و بدون هیچگونه ترس و نگرانی از آمدن مقامات، میگویند که هر روز در این مکان دور هم جمع میشوند؛ اگر ماموری بیفتد، به سرعت فرار میکنند و پس از چند ساعت دوباره برمیگردند. حتی اگر ماموری وجود نداشته باشد، به طور مداوم تا پاسی از شب در اینجا میمانند، به طوری که این مکان برای آنها حکم خانهای را دارد که هیچگاه نداشتهاند.
فرزانه فراهانی: پاییز به شهر آمده و روزها کوتاهتر شدهاند، اما زندگی و شلوغی خرید همچنان در این ساعات محدود ادامه دارد؛ با این حال در بعضی نقاط، روزها و شبها متفاوت سپری میشوند. خریدها تنها به مواد مخدر و ابزارهای اعتیاد، نظیر هروئین، شیشه، سورچه، پایپ، زرورق و فندک اتمی و گاهی حتی یک لیوان چای یکبار مصرف محدود شده است.
در فاصلهای نزدیک به فروشگاههای ظروف بلوری و چینی در میدان شوش، که به «بلورفروشها» شهرت دارد و در منطقه ۱۶ تهران واقع شده، دود مواد مخدر از هروئین تا سورچه و گل بر زیباییهای این محله سایه افکنده و خاکستر اعتیاد تمام وجود آن را دربرگرفته است.
تنها چند پیرمرد که در حال گفتگو هستند در پارک دیده میشوند و باقی فضا را به طور کامل مصرفکنندگان و معتادان اشغال کردهاند، در حالی که این باید محلی برای بازی بچهها باشد.
یک دورهمی با طعم اعتیاد!
معتادان مرد و زن در کنار هم نشستهاند و در دستهایشان پایپ و شیشه دارند یا سورچه و هروئین را بر روی کفی زروق خود میکشند و به گفته خودشان از آن لذت میبرند. در این دورهمیها افرادی از سنین مختلف، از نوجوانان ۱۵ تا ۱۶ ساله گرفته تا افرادی در سنین بالا دیده میشوند که در حال مصرف مواد مخدر هستند. یکی از آنها که چای هم میفروشد نزدیکی جایی که ایستادهام مینشید و به محض نشستن کفی زروق، فندک و موادش را از جیبش درمیآورد. وقتی شروع به مصرف میکند، از او میپرسم که سورچه میکشد یا دوا، و او پاسخ میدهد: «سورچه» که هر گرم آن به قیمت ۸۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومان میباشد.
او در ادامه میگوید که هر گرم دوا یا همان هروئین حدود ۶۵۰ هزار تومان قیمت دارد. معتاد دیگری که در رو به رو مشغول مصرف سورچه است، به گفتگوهای ما گوش میدهد و میگوید: «دوا دیگر به راحتی یافت نمیشود» و وقتی به او میگویم که به خاطر کمبود دوا، به سراغ سورچه رفتهاید، سرش را به نشانه تایید تکان میدهد.
او همچنین به من اطلاع میدهد که قیمت هر گرم شیشه در حال حاضر ۲۰۰ هزار تومان است و نسبت به گذشته ارزانتر شده است. به طور کلی آنها روزانه حدود ۱ تا ۲ میلیون تومان صرف خرید مواد مخدر میکنند.
نکتهای که توجه من را جلب کرد، اشتراکگذاری ابزارهای مصرف میان معتادان است؛ مثلاً همان لولهای که با آن دوا استفاده میکنند، چند نفر به نوبت در دهان خود میگذارند و سورچه میکشند، بدون اینکه به این موضوع فکر کنند که شاید یکی از آنها به بیماریهای قابل انتقال مبتلا باشد. افرادی را که به نظر موجه و از نظر ظاهری شبیه کارمندان به نظر میرسند، در جمع آنها میبینیم؛ افرادی که به قول خودشان فقط چند بار دود میگیرند و به دنبال کارهایشان میروند، و حتی یاد معتادان «یقه سفید» که سالها پیش در جامعه مطرح بودند، بیاختیار به ذهن میرسد.
آنها به راحتی و بدون نگرانی از احتمال آمدن ماموران، میگویند که هر روز هنا مینشینند. اگر مامور بیاید فرار میکنند و پس از چند ساعت دوباره به اینجا بازمیگردند. حتی وقتی که ماموران حضور ندارند، همچنان به طور مداوم در این مکان میمانند، به طوری که اینجا برایشان مانند خانهای است که هیچگاه نداشتهاند.
تجمع معتادان و مصرفکنندگان مواد مخدر در اماکن مختلف تهران، پدیدۀ جدیدی نیست و حداقل در حدود ۱۰ سال گذشته توسط رسانههای گوناگون تصاویر زیادی از حضور معتادان آواره در نقاط مختلف کلانشهر تهران منتشر شده است.
حذف پاتوقهای تجمع معتادان؛ شایعهای بدون حقیقت!
مدیران شهری در دوره ششم مدتی است که در مورد حذف پاتوقها و تجمع معتادان متجاهر در پایتخت صحبت میکنند؛ ولی با توجه به شیوههای فعلی مدیریت، هرگز این روند به وقوع نخواهد پیوست. در ۱۷ دیماه سال گذشته، سیدمحمد نقیب، مدیرعامل وقت سازمان خدمات و مشارکتهای اجتماعی اذعان داشت: «امروز میتوانیم ادعا کنیم که کلونی و پاتوق آسیب به شکل گذشته وجود ندارد»، اما با این حال وجود این پاتوقها همچنان نگرانکننده است و بسیاری از شهروندان تهرانی درباره آن نگران هستند.
۲۳۳۲۳۳
